Die jeugd van tegenwoordig

 

Jezelf als voorbeeld nemen, dat moet je eigenlijk nooit doen. Jezelf tot maatstaf maken van alle mensen en dingen is de grootste misdaad die je kunt begaan. Maar soms, soms…o soms dan is het zo verlokkelijk om in die fout te vervallen. Gisteravond bekroop mij het gevoel dat het zonder meer noodzakelijk was.

Een lokale politicus was in discussie, althans dat probeerde hij, met de plaatselijke jongerenraad en dat liep uit op een teleurstelling. En eerlijk gezegd, ik vond het ook tenenkrommend. Mijn tenen kromden zich omdat jongeren van deze tijd naar voren komen met antwoorden en oplossingen die zo uit ambtelijke notities lijken te komen. In elk geval is de verbloemende woordkeus verbluffend. En niet alleen verbluffend maar ook irritant want waar moet het met deze samenleving naartoe als zelfs de jongeren laveren en klippen omzeilen om vooral maar niet beschadigd uit de strijd tevoorschijn te komen? Waar gaat het naartoe als jongeren geen risico’s meer durven nemen maar zich verschuilen achter holle. formalistische leuzen? Daar zou Jong Alphen maar niet alleen die organisatie zich eens danig over achter het oor moeten krabben.  Hoe jong ben je als je idealen nog ruimte laten voor geneuzel over strategie en tactiek?

Ik vind het echt rampzalig, een land met een jeugd die lijkt op gesettelde veertigers. Dan kan het haast niet anders of de macht is aan de haatpaleizen, de Wildersen, de orthodoxe imams en de onbetrouwbare, smerige mollen. En dan neem ik me zelf even als voorbeeld, toch maar wel. Ik strooide knikkers bij de taptoe, marcheerde door de straten van Groningen, Amsterdam en Parijs (Cohn Bendit) gooide nooit met stenen maar schelden kon ik erg goed. In die tijd noemden we elke politieman “SS’er”  en bekladden we het Lieverdje in Amsterdam of het beeld van president Steyn in Deventer. We bezetten de Kweekscholen in Beverwijk en Deventer en tussendoor rotzooiden we dat het een, vooral lieve, lust was. En wat te denken van het schorem dat zich marinier noemde en ons beroofde van onze slaapplaats bij het Monument op de Dam. Je mag vrijheid wel “gedenken”  maar niet beoefenen.

Daaraan moest ik denken ook bij die mafketel die gisteravond bij P&W zat omdat hij zich had laten mishandelen in de trein, daartoe haast een paar idioten had uitgenodigd in plaats van zijn verstand te gebruiken. En dat alles onder het mom van “WE hebben hard voor onze vrijheid gevochten.”  Wat had HIJ daarvoor gedaan dan? Het was weer een voorbeeld van zelfingenomen gezapigheid waar ik van moest kotsen. Ook van die mevrouw van de NS trouwens die zich verschuilde achter de ene  na de andere formaliteit.

Waar is dat jeugdig élan toch gebleven, die idealistische vergezichten over een mooie samenleving? Verdwenen in de binnenzakken, achter het kalfsleer van portefeuilles? Tegenwoordig verlangen jongeren vooral naar een huisje met een vrouwtje of mannetje erin en nog van dat kleine gekriebel ook, en….een zo duur mogelijke auto voor de deur. Bah, bah, bah! Daar ben je niet jong voor, het is te godsgruwelijk voor woorden eigenlijk als je al 80 bent op je zestiende.

Jongeren van Nederland! Toon eens moed, élan, energie, inventiviteit, durf en levensvreugde en stap van die conformistische heksenketel af. Dat is de vurigste wens van deze babyboomer die volgens jullie voormannen alleen maar uit is op graaien en rust. Zet een dot com achter het streven naar gezapigheid achter een voordeur  waar je veilig zit met je apps, de iPod en de hele elektronische bull shit. Kom in opstand, start de revolutie en maak iets moois van deze wereld en van je leven. Doe iets om trots op te zijn. Mijn  God….mijn adem is nog lang niet op maar jullie happen al naar lucht…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

De lange arm van 2012

 

Gijsbert zat met zijn rug naar de kerstboom en staarde voor zich uit. Het enige licht in de kamer was afkomstig van de lampjes in de boom en het was dat licht dat z’n weerschijn vond in het glas bellenwijn dat hij in zijn hand hield. Hij staarde en staarde en voelde niets. Hij dacht ook niets maar merkte alleen een hoogfrequente trilling in zijn hoofd die langzamerhand naar beneden kroop. via zijn nek naar zijn schouders. Ze was niet koud en ook niet warm maar ze was er wel.

Hij zuchtte en probeerde in de duisternis vormen en diepte te ontdekken maar dat viel hem niet mee. Het enige wat hem bereikte waren de knallen en het geknetter van buiten. Geen licht want Gijsbert had expres de gordijnen dicht gedaan. Hij kon het licht van de vuurpijlen niet verdragen, het deed hem zeer aan de ogen. Net zo zeer als het gewauwel dat hij jarenlang had moeten aanhoren van familieleden, juist in deze nacht. Deze keer was dat storende geluid van familieleden er niet. Deze keer kon hij ongestoord teruggaan in de tijd, in het afgelopen jaar dat hem zoveel van die gelukzalige eenzaamheid had gebracht.

Deze maanden van afstand van de wereld, van niemand om zich heen en van eigen gedachte eerst, het had hem allemaal goed gedaan. Alleen de bakker, de slager, de kruidenier en ende vuilnisman hadden zijn rimpelloze rust zo nu en dan verstoord. Met ene glimlach op zijn gezicht zag hij een meer voor zich dat zelfs geen rimpels vertoonde en vlak onder het wateroppervlak ontdekte hij zij  eigen gezicht.  In zijn voorhoofd stonden vurige cijfers 2011 gebrand.

Hij nam een slok en nog een en nog een en hij had het gevoel dat de bellen in de wijn hem niets deden. Hij veranderde er niet door al werden de beelden uit het afgelopen jaar wel steeds helderder. Een jaar waarin hij al zijn energie had gestoken en waarin hij was geslaagd in zijn doelstellingen: absolute eenzaamheid in de gruwelijkste nacht allernachten…de nacht van herrie en lichtschichten….

Het glas was leeg maar Gijsbert wist waar de bubbels stonden. Hij zou ene nieuwe fles moeten openmaken. Daar was hij goed in, hij kon flessen bubbels openen zonder ook maar één druppen te verliezen. Je moest de fles draaien en de kurk stevig vasthouden. Dat was de kunst. Sissend zocht het gas uit de fles een weg door de kamer en betoverde het hem. De geest was uit de fles maar de bubbels zaten er nog in en hij schonk in, schonk in en schonk verder in….en hij voelde hoe een klauwen in zijn krullen verstrikt raakten en hij merkte hoe hij mee omhoog werd genomen in een draaikolk.

De klauw omsloot zij dunne nek en trok hem voort door ene haast zuurstofloze tunnel, precies zo wijd dat hij er door kon, het glas bubbels nog in de hand. Vreemd, zo nu en dan nam hij zelfs een slok, ook al voelde hij zich nog zo benauwd. Opnieuw nam hij een slok en die kwam deze keer in zijn luchtpijp terecht. Hij hoestte en proestte totdat de alchol uit zijn longen was verdwenen. En voor hij het wist…

Voor hij het wist, zat hij temidden van die hele afschuwelijke familie met z’n getetter en gejoel aan tafel en de bollen en zong hij het nieuwe jaar 2012 tegemoet. Er was geen ontkomen aan, het nieuwe jaar was onvermijdelijk. Met 366 dagen gedoe….

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

A new years carol in prose

Zes maanden ben ik nu met pensioen en in pensioen ben ik de laatste dagen van het jaar ingegaan en langzaamaan vertoont zich een nieuw tafereel. Een tafereel dat steeds scherper en helderder zichtbaar wordt tegen de achtergrond van het legioen van veertigers dat ik ken. Veertigers die bijna zonder uitzondering mij toeroepen dat zij o, zo graag met pensioen zouden willen gaan.

En steeds vaker vraag ik me af wat er eigenlijk zo aanlokkelijk is aan het pensioen. Natuurlijk,op een goeie dag ben je pensioengerechtigd en soms zelfs pensioenplichtig en iedereen die je  het allerbeste toewenst, zwaait je uit en roept” en nu maar lekker genieten”.  Genieten? Dat wordt dan de grote vraag. Genieten, waarvan? Natuurlijk is het heerlijk dat je vaste lasten en nog wat extra zijn gedekt voor het geld dat je zelf bij elkaar hebt gespaard. Dat is waar. Maar voor de rest…genieten? Het begint al met het feit dat jongeren de hele dag door lopen te jeremiëren hoe duur die ouderen wel zijn. Lekker genieten dus… Als je daar geen Scrooge van wordt, dan weet ik het niet meer.

Daarnaast zijn er mensen, misschien wel de ergsten die je komen vertellen dat je nu niet meer om zeven uur s’morgens hoeft op te staan. Je bent niet meer zo gestresst, zeggen ze er dan bij. Als ik dan duidelijk maak dat ik nog heel veel te doen heb dat op tijd klaar moet zijn, is het antwoord. ” Maar je hebt nu de leeftijd waarop je weet dat het allemaal niet zo belangrijk is of je op tijd klaar bent.”  Dat klinkt al bijna als: ach man, wat maakt het uit, nog even en je bent dood. Dan geef je de geest….

Er zijn collega-gepensioneerden die daaraan toegeven. Die kopen hun “laatste auto”, ze trekken zich terug uit het verenigingsleven, gaan steeds minder de deur uit en het ontbreekt er nog maar aan dat het gordijn aan de straatzijde de hele dag gesloten is.  Zij sleeën bijna geluidloos de kist in. En dan vraag ik mezelf in gemoede af of ik wel bij die club hoor…ik heb helemaal geen tijd om dood te gaan. Flauwekul allemaal! Dat is de geest van “laten we maar ophouden”.

En dan…ik moet ook genieten van mijn kleinzoon, een heerlijk kereltje dat vanmorgen nog een speelgoedautootje door de kamer liet schieten zodat het helemaal verdween. Opa moest het opzoeken. Genieten…. Nee, zonder flauwekul, het is echt een schat van een ventje en het ligt nu op anderhalve meter afstand van me te slapen. Heerlijk die Apple-keyboards die geen herrie maken! Genieten! Natuurlijk valt er veel te genieten, straks een villa op een heuvel, uitkijkend over een dal met de zon bijna elke dag binnen en rust…

Een rustige werkplek ook waar ik mijn verhalen en boeken schrijf en waarbij één ding vooropstaat: ik wil ze op tijd af hebben. Die “tijd”  heb ik zelf vastgesteld maar meestal is het “gauw”.  Voor mij is een pensioen eerder een diploma dan een afscheidsbrief. Ik geniet van wat ik mezelf te doen heb gegeven. Dat geldt dubbel en dwars in het nieuwe jaar. Proost allemaal!!!! That’s the spirit!

Tot sterkte in 2012,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Impotente man met onvruchtbare vrouw

Misschien komt het doordat de hond zit te kijken? Wie heeft die spot nooit met kromme tenen gevolgd en…wie zal het weten? De Europese overheden hebben last van structurele erectieproblemen en moeten dan ook beschouwd worden als hopeloos impotent. De “financiële markten”  gedragen zich vooral als onvruchtbare vrouwen. Als dat met elkaar neukt. kan er nooit iets uit voortkomen, niets goeds en niets kwaads en dat is een slechte zaak.

Het is dus zaak om net te doen alsof ze geen van beiden bestaan en gewoon je droom te volgen. Wie werk zoekt of een eigen bedrijf wil starten, moet dat vooral doen. Gewoon de eenmaal gekozen weg inslaan en voortgaan. Geen grote kredieten afsluiten, dat is wel het devies want daarvan profiteert uitsluitend de dievenbende die opgesloten zit in de “financiële markten”.  Maar verder: voorwaarts! Persoonlijk geloof ik dat mijn inkomen in 2013 hoger zal zijn dan ooit tevoren.

Ik moest daaraan denken toen ik een brief binnekreeg van één van mijn pensioenfondsen. Dat zijn instellingen die onderhorig zijn aan de Nederlandsche Bank en die behoort tot de eerdergenoemde impotenten. Het volgen van advbiezen van economen op dit moment is wel het meest verderfelijk van allemaal want die zijn uitsluitend bezig met een uit het hoofd geleerd doemscenario.

De ellende is voor een groot deel begonnen toen het ondernemerschap werd vervangen door de managementslaag. Managers zijn mannen en vrouwen die vooral de status quo willen  handhaven, dat wil zeggen dat zij het geld in de richting van de beursmafia leiden.  Managers hebben te maken met “targets”  die zij door die mafia opgelegd krijgen. Zehebben die targets niet zelf bedacht maar krijgen wel een rookworst toegeworpen als zij de “targets” halen. Ondernemers, dat zijn heel andere wezens en die ondernemer zouden jij, en jij en jij ook moeten zijn….

Ondernemers zijn mensen met een droom over de toekomst, mensen die de weg naar die droom volgen en zich door niets laten tegenhouden. Onverstoorbaar stellen zij hun eigen “targets” die zij proberen te bereiken binnen een gewenst tijdpad maar als dat niet lukt, laten zij zich niet van de wijs brengen zoals die verschrikkelijke managers en beursmafia. Die gaan onmiddellijk ontslaan en de kosten drukken. De ondernemer is gewoon spaarzaam en geeft pas iets uit als hij/zij zeker weet dat het verantwoord is. Dan wordt die uitgave ook met veel plezier gedaan, dat wel!

Daarbij valt te bedenken dat niet alleen de zelfstandige ondernemer, een ondernemer hoeft te zijn. Ook degene die gaat werken voor een “baas”  kan in zijn of haar denken heel goed ondernemer zijn. Durf en vooral doorzettingsvermogen zijn overal welkom en inzetbaar. Dat is nu juist wat al die doorgedraaide managers met hun kasboeken missen, flexibiliteit. Zij staren zich dood op cijfertjes en denken dat de wereld rood of blauw ziet, in de min zit of in de plus en meer van dat soort clichéleuterkoek. Het is niet de wereld die in de min zit, het is de manager die wanhopig om zich heenslaat omdat hij zijn opgelegde targets niet kan halen.

Het zou kunnen zijn dat mijn pensioen wordt gekort in 2013 omdat de pensienfondsen onvoldoende draagkrachtig zijn. Welke idioot bedenkt zoiets? Een ondernemer zal zoiets nooit tegen zichzelf zeggen want dan geeft hij op. Nee, het zijn de cijfermanagers die  uitsluitend op het uiteinde van hun pen konden kauwen, tenminste tot een paar jaar geleden. Tegenwoordig is zelfs die pen er niet meer en zo’n toetsenbord krijg je niet zo gemakkelijk je bek in.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

\Http://4politicians.wordpress.com

Kerst- en Nieuwjaarsboodschap

Majesteit,

Azijnpissers, ze zijn onder ons! Uw kerstboodschap van gisteren heb ik gemist maar ik weet wel dat ze weer negatief werd beoordeeld door onze Nationale Ere-Azijnpisser, Geert. Hij meende uit uw boodschap op te kunnen maken dat u lid was van GroenLinks. Wat was dat voor truttige opmerking?  Eerlijk gezegd viel ze mij wat tegen want het zal mij waarlijk de reet roesten (zo zeggen ze dat bij Geerts achterban) van welke partij u lid bent, zolang je van de PVV geen lid KUNT worden. Daardoor blijft het risico beperkt.

Hoewel de “famille” natuurlijk jarenlang trouw was aan het CDA en daarvoor aan de CHU, valt daar tegenwoordig weinig eer meer aan te behalen. Daar komt bij dat GroenLinks een groot goed vertegenwoordigt dat toch ook in uw familie zeer belangrijk wordt ervaren: de natuur. Hoewel uw vader een wat meer ambivalente houding ten opzichte van de natuur aannam, door aan de ene kant het WNF op te richten en aan de andere kant toch ook te jagen, weet ik dat uw familie zeer betrokken is bij de natuur. Ja zeker nu de minister die voor de natuur verantwoordelijk is en voortkomt uit de legioen van de rentmeesters, niet van plan lijkt te zijn om natuur ook maar enige voorrang te geven. Als staatshoofd is het dan inderdaad uw taak om dat weer enigszins recht te trekken.

Ik ben dan ook uitermate verguld met uw betoog, vooral wanneer dat te plaatsen is in de zenboeddhistische boodschap die Peter Matthiesen een dag eerder voor tv de ether inslingerde. Peter Matthiesen, u weet wel, de auteur van onder meer ” De Sneeuwluipaard”.   Met u zijn Peter en ik van mening dat de aarde in toenemende mate bescherming nodig heeft tegen de niet aflatende hebzucht van de mensheid. Hebzucht die uiteindelijk immers voortkomt uit de angst alles te verliezen maar…zoals gebruikelijk is angst een slechte raadgever. Daar waar de mens exploreert en exploreert uit angst geen leven meer te hebben, zal hij/zij ontdekken inderdaad niets meer te bezitten. Inderdaad omdat hij/zij zelf alles heeft wegggeroofd.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik vrees dat Geerts geestelijke ontwikkeling en vooral die van zijn achterban nog niet toereikend genoeg is om dat te kunnen overzien. Het mooie van uw kerstboodschap is , dat u via een omweg eigenlijk toch weer vraagt om vreedzaam en liefdevol gedrag en onderling begrip want alleen op die manier is de wereld te redden. Daar passen de opvattingen van eerder genoemde criticus dus niet in.

In 2003 ontving ik van Commissaris Jan Franssen van Zuid-Holland een bedankje, een bedankje omdat ik als journalist  had medegewerkt aan het succes van uw bezoek aan de Rijnstreek, in het bijzonder aan Alphen aan den Rijn. Het was mij en eer om daarbij betrokken te zijn. Mag ik u nu bedanken voor uw inzet en pleidooi voor het behoud en de versterking van de natuur in ons land en elders in de wereld? En laat dat voor een ieder van uw onderdanen een boodschap zijn: de takken van de kerstboom horen groen te zijn….

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Onze genadeloze samenleving…

“Je moet gewoon de goede keuzen maken”, hoe vaak hoor je die zin niet uitspreken als het gaat om mensen die werkloos of verslaafd zijn of in de gevangenis zitten. Het klinkt als of het even eenvoudig is als het opwinden van een horloge of de juiste koffie te kiezen in een bar.

Gisteravond zag ik op België een film die het overduidelijke bewijs was van het tegendeel, een film over twee jongens die aan het eind van de vorige eeuw genadeloos in de gevangenis belandden vanwege een moord. Een moord, dat moet gezegd worden, die zij ook daadwerkelijk hadden gepleegd. En…voordat we verder gaan: geen enkele moord is ooit goed te praten, daaronder vallen wat mij betreft ook terechtstellingen.

De beide jongens waren nog kind toen zij werden uitgedaagd door een behoorlijk betweterig meisje van de eigen leeftijd dat hen aansprak op hun “vandalistische gedrag”  en daarna nog al beledigend tekeer ging ook. Zij ging de confrontatie met open vizier aan en deed niets om het conflict te temperen. Dat is het beeld. De beide jongens kwamen daarna tot hun misdaad. Zelfbeheersing was er bij geen van drieën bij en de grote vraag is ook waar zij die zelfbeheersing hadden moeten leren. De vader van één van beide jongens mishandelde zijn vrouw structureel. De  omstandigheden op school en in de directe leefomgeving, gaven uitsluitend voorbeelden van agressie en egoïsme.

“Tja”, zal iemand zeggen. ” Maar dan hadden die jongens toch nog kunnen kiezen voor het goede.”  De vraag is ” Hoe dan?”  Je kunt niet kiezen voor iets dat je niet kent. En dan..één van de jongens overlijdt in de gevangenis onder verdachte omstandigheden. Voor het publiek en ook voor zijn “compagnon”  heet het “zelfmoord”  maar in werkelijkheid ging het om een wraakactie door medegevangenen. Ook tegenover zijn “compagnon”  wordt volgehouden dat het om zelfmoord gaat. Dat is vooral van belang op het moment dat deze jongen vrijkomt.

Hij krijgt een nieuwe identiteit en zelfs een baan en een vriendin totdat onze wraakzuchtige, barbaarse samenleving er de lucht van krijgt dat hij de moordenaar is van het meisje. Dat nieuws komt naar buiten door de verwaarloosde zoon van de reclasseringsambtenaar. Vanaf dat moment wordt de jongen het leven onmogelijk gemaakt, mede door de media. Het eind van het tragische lied is, dat de jongen zelfmoord pleegt.

Was dat de juiste keuze? En wie heeft er allemaal foute keuzen gedaan? De zoon van de reclasseringsambtenaar in elk geval, lijkt mij, want die handelde uitsluitend uit jaloezie maar…van zijn vader kreeg hij nou ook niet direct een goed voorbeeld.  Hebben de media goed gekozen door alles openbaar te maken en een nieuwe identiteit te verraden? Was die Officier van Justitie met zijn meer dan schaamteloze requisitoir wel zuiver op de graad? Was hij dronken of zat hij met persoonlijke frustraties waardoor de misdaad van de jongens nog monsterlijker leek dan ze was?

Al die mannen en vrouwen die zo goed weten hoe een mens de juiste keuzen maakt, zouden de film moeten gaan zien. Mark Rutte en David Cameron en ook Fred Teeven zouden dat best eens kunnen doen bij een gezellig. tussentijds samenzijn, ergens rond 25 december zou ik denken.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

De crisispolonaise

Op de melodie van “Het feest ken beginne”  en “Taradieboemsiedee”

De crisis kan beginnen

Want ik ben binnen

En uit het woord van Rutte

Daar ken je moed uit putte

En ook bij die Verhage

Heb ik geen vrage

Maar van die Edith Schippers,

Krijgt ik de bippers

We…gaaan…naaaar ’t UWV

Nemen de euro mee

Spoelen die dan door de plee

En krijgen dan WW

Ta….raaaaaa.die…..boemsiedee

Dat brengt de crisis mee

Daar op een goudtoilet

Maken wij veel pret

De crisis kan wel doorgaan

En laat er niet teloorgaan

Want ondanks onze malaise

Doe ik de polonaise

De gaan door heel Europa

Das een heel eind lopa

Maar een ding weet ik zeker

Ik krijg steun van Hendrik Bleker

We gaan naar’ t UWV

Nemen de euro mee etc

Van onze Hansje Hillen

Ga ik al heel gauw gillen

Maar ook meneer de Jager

Maakt mij niet tot een klager

En zelfs vanHenbdicus Kamp

Krijg ik geen kramp.

We gaan naar ’t UWV…etc

En als die ouwe Grieken

De boel verzieken,

Krijg ik van Italianen,

Dikke tranen

Dan heb je nog die Polen

Die halve zolen

En ook die bleke Ieren

Dat zijn pas klieren

Vergeet ook niet de Zweden

Die nog nooit iets deden

En dan die rare Denen

Met hun lange tenen

Natuurlijk de Hongaren

Die nooit iets sparen

En voorts de Portugezen

Die niet kennen lezen

Wat moet je met die Finnen

Die zijn net binnnen

En zeg die Cyprioten

Halve….

Vergeet ook niet de Duitsers en die malle ~Fransen

Die niets anders doen dan naar elkanders pijpen dansen

En kijk eens naar de Belgen die in tweedracht zwelgen

Spanjolen kijken lijdzaam

En Oostenrijkers heilzaam

Dan heb je nog Roemen en ook Bulgaren

Die werkloos en ellendig, het taam uit staren

De enigen die goed zijn

Een een beetje zoet zijn

Dat zijn de Luxemburgers

Die gelduitwurgers

Wij gaan….naar ’t UWV  etc…

De crisis kan wel stoppen

’t is uit met moppen

En zonder loze grappen

Kan ik geen polonaise stappen.

En aan het einde is er bal

Met Uri Rosenthal!

PATS BOEM

Een nieuw Europees volkslied 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

tot een k