De ziekte van de democratie

 

Een paar maanden geleden kozen de Spanjaarden een nieuw parlement. Het ging niet goed met de partij  (PSU, socialisten) van de zittende premier Zapatero. Van een aantal mensen weet ik inmiddels waarom zij op de Partido Popular hebben gestemd, een rechtschristelijke beweging in de Spaanse samenleving die zijn best doet elke band met het oude Franco-bewind te ontkennen.

Waarom zou je stemmen voor een partij die een man als lijsttrekker heeft die eruitziet alsof hij zojuist een bedorven augurk heeft gegeten, je stem zou geven? Gewoon, omdat  de vorige dingen heeft gedaan die je niet zinnen. Op den duur blijft er op die manier niemand meer over om op te stemmen. Elke politicus doet wel eens iets dat je niet zint. Sterker nog, in het Nederlandse politieke wereldje is het een teken van kracht als je “impopulaire maatregelen”  durft te nemen. Dat zijn van die momenten dat een politicus dat hij weet wat goed is voor het stomme volk. Stom volk dat hij of zij overigens altijd als de “verstandige kiezer” bestempelt.

Maar daar gaat het in wezen niet om. In wezen gaat het inderdaad om die uiterst “verstandige”  kiezer die een keuze doet op basis van de hekel die hij aan de andere kandidaat heeft. Het gaat nooit om het grote beeld, het ideaal waarnaar een partij streeft maar om de trucs die politici uithalen en die je niet zinnen. Trucs, impopulaire maatregelen…tijdelijke weerzin dus…daarbij het grote geheel uit het oog verliezend. Een wat miezerig beeld van de “verstandige kiezer”.

Nu heb ik vandaag eens zitten kijken naar een discussie in het Spaanse parlement, of liever het Catalaanse. En er viel mij al gauw op dat er naast alle politieke tegenstellingen ook wel erg minzaam naar elkaar werd geknikt. Net als in Nederland. ” Na de discussie moet je weer gezamenlijk een borrel kunnen drinken”, een beetje polderachtig.

Nu zal ik niet pleiten voor ene systeem waarbij men elkaar de hersens inslaat en geen normale menselijke relaties onderhoudt maar….die enigszins amicale omgang houdt een groot gevaar in zich. Ze opent de deur naar gekonkel tussen politieke tegenstanders. Ze verlaagt het politieke ideaal tot een aaneenschakeling van praktische noodzakelijkheden. Het resultaat is dat de oplossingen steeds weer teleurstellen, in elk geval voor heel velen. Een politicus kan zo’n individuele oplossing nu eenmaal nooit vormgeven op een manier die de massa’s aanspreekt. De een vindt het te duur, de ander niet duurzaam genoeg, de derde overbodig en de vierde had het liever net iets anders gezien.

De ziekte van de democratie is dan ook het ontbreken van geloof, niet direct in een god of hogere macht maar meer in de toekomst. Geloof in jezelf en in een samenleving die iedereen het nodige te bieden heeft. Geloof, dat is iets heel anders dan godsdienst…geloof is een stuurwiel voor iedereen die wil doorgaan voor verstandige kiezer.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Als het over het milieu gaat, is geen woord stom genoeg

 

Gistermiddag heb ik weer een lange litanie aan moeten horen van mensen die vonden dat er teveel geld werd gestoken in “het milieu”.  Dat woord kauwt zo lekker weg want je bedoelt er eigenlijk niets mee. Alles was te duur, alles, zoals ecoducten enzo. Volgens een van de aanwezigen waren die alleen bedoeld om geiten naar de andere kant van de weg te laten lopen. Allemaal te duur. Zo passeerde het ene na het andere bizarre verhaal de revue, allemaal te duur.

Het meest frustrerend waren nog de mensen die riepen dat het niet allemaal over geld zou moeten gaan. Het ging immers om de natuur en de mensen. Als zij dan vervolgens aan het woord kwamen, volgde er een  lang verhaal over…geld. En zo kabbelde de ene onzin de andere voorbij. De deelnemers waren het hoofdzakelijk eens met elkaar maar soms bleken ze nog ruzie te kunnen maken ook. Dat ging dan meestal over cijfers en bedragen. Dan meende de een dat de ander nergens verstand van had. En zo kletste iedereen om de echte vragen heen want ja, geld dat is er ook niet meer dankzij de dames en heren van de beursmafia die alles hebben weggesluisd.

Het milieu is in wezen een geheel van levende wezens en verschijnselen die over het algemeen als levenloos worden aangeduid, waarover trouwens nog een hele discussie gehouden kan worden. Mogelijk is er niet eens zo veel verschil tussen leven en levenloos, maar dat terzijde.

Het centrale punt van de discussie behoort te zijn dat alle wezens ongevraagd op de aardbol worden neergekwakt. Een logisch gevolg daarvan is dat ook ieder wezen hetzelfde recht op een bestaan heeft. Dat recht wordt weliswaar bedreigd door ene natuurlijk beginsel “ETEN EN GEGETEN WORDEN”, het houdt geen voorrecht van de ene soort boven de andere soort in om naar willekeur te verdrijven. Soorten, of het nu zilvervisjes zijn of  universitaire doctors eenzelfde recht van bestaan.

Dat houdt in dat de mens geen recht heeft om te heersen over andere soorten of om hun toekomst te bepalen. De mens zal de beschikbare ruimte moeten delen met andere wezens. Daarbij heeft hij eerder ene ondergeschikte dan een heersende rol te spelen. Dat heeft te maken met het veronderstelde feit dat de mens de enige is met een ratio. Of dat waar is, laten we hier in het midden. Deze ratio stelt ons in staat zelfs binnen de eigen specimen maatregelen te nemen tegen een al te sterke aanwas. Daarvan is de laatste tientallen jaren in ruime mate sprake. De enige beperking in dat opzicht heeft China zich ooit opgelegd. Er zou wat voor te zeggen zijn als de hele wereldbevolking een een-kindpolitiek of desnoods een tweekindpolitiek aannam. Er zijn namelijk niet teveel zwijnen op de Veluwe maar mensen…en dat geldt voor vele gebieden.

Laat ons dus in den vervolge verschoond blijven van kortzichtigheden die ons milieu bedreigen want de teloorgang van een soort, is voor ons een mogelijkheid en ene punt minder op aarde. Ook voor ons dagelijks leven. Dieren en planten hebben teveel invloed op onze omgeving om ze zo maar lukraak af te willen schaffen. En domme praat, daaraan heeft niemand behoefte dus is een uitgebreide campagne van het grootste belang. Zodat iedereen weet : zonder dier geen toekomst….

Tot sterkte,

 

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

 

Die jeugd van tegenwoordig

 

Jezelf als voorbeeld nemen, dat moet je eigenlijk nooit doen. Jezelf tot maatstaf maken van alle mensen en dingen is de grootste misdaad die je kunt begaan. Maar soms, soms…o soms dan is het zo verlokkelijk om in die fout te vervallen. Gisteravond bekroop mij het gevoel dat het zonder meer noodzakelijk was.

Een lokale politicus was in discussie, althans dat probeerde hij, met de plaatselijke jongerenraad en dat liep uit op een teleurstelling. En eerlijk gezegd, ik vond het ook tenenkrommend. Mijn tenen kromden zich omdat jongeren van deze tijd naar voren komen met antwoorden en oplossingen die zo uit ambtelijke notities lijken te komen. In elk geval is de verbloemende woordkeus verbluffend. En niet alleen verbluffend maar ook irritant want waar moet het met deze samenleving naartoe als zelfs de jongeren laveren en klippen omzeilen om vooral maar niet beschadigd uit de strijd tevoorschijn te komen? Waar gaat het naartoe als jongeren geen risico’s meer durven nemen maar zich verschuilen achter holle. formalistische leuzen? Daar zou Jong Alphen maar niet alleen die organisatie zich eens danig over achter het oor moeten krabben.  Hoe jong ben je als je idealen nog ruimte laten voor geneuzel over strategie en tactiek?

Ik vind het echt rampzalig, een land met een jeugd die lijkt op gesettelde veertigers. Dan kan het haast niet anders of de macht is aan de haatpaleizen, de Wildersen, de orthodoxe imams en de onbetrouwbare, smerige mollen. En dan neem ik me zelf even als voorbeeld, toch maar wel. Ik strooide knikkers bij de taptoe, marcheerde door de straten van Groningen, Amsterdam en Parijs (Cohn Bendit) gooide nooit met stenen maar schelden kon ik erg goed. In die tijd noemden we elke politieman “SS’er”  en bekladden we het Lieverdje in Amsterdam of het beeld van president Steyn in Deventer. We bezetten de Kweekscholen in Beverwijk en Deventer en tussendoor rotzooiden we dat het een, vooral lieve, lust was. En wat te denken van het schorem dat zich marinier noemde en ons beroofde van onze slaapplaats bij het Monument op de Dam. Je mag vrijheid wel “gedenken”  maar niet beoefenen.

Daaraan moest ik denken ook bij die mafketel die gisteravond bij P&W zat omdat hij zich had laten mishandelen in de trein, daartoe haast een paar idioten had uitgenodigd in plaats van zijn verstand te gebruiken. En dat alles onder het mom van “WE hebben hard voor onze vrijheid gevochten.”  Wat had HIJ daarvoor gedaan dan? Het was weer een voorbeeld van zelfingenomen gezapigheid waar ik van moest kotsen. Ook van die mevrouw van de NS trouwens die zich verschuilde achter de ene  na de andere formaliteit.

Waar is dat jeugdig élan toch gebleven, die idealistische vergezichten over een mooie samenleving? Verdwenen in de binnenzakken, achter het kalfsleer van portefeuilles? Tegenwoordig verlangen jongeren vooral naar een huisje met een vrouwtje of mannetje erin en nog van dat kleine gekriebel ook, en….een zo duur mogelijke auto voor de deur. Bah, bah, bah! Daar ben je niet jong voor, het is te godsgruwelijk voor woorden eigenlijk als je al 80 bent op je zestiende.

Jongeren van Nederland! Toon eens moed, élan, energie, inventiviteit, durf en levensvreugde en stap van die conformistische heksenketel af. Dat is de vurigste wens van deze babyboomer die volgens jullie voormannen alleen maar uit is op graaien en rust. Zet een dot com achter het streven naar gezapigheid achter een voordeur  waar je veilig zit met je apps, de iPod en de hele elektronische bull shit. Kom in opstand, start de revolutie en maak iets moois van deze wereld en van je leven. Doe iets om trots op te zijn. Mijn  God….mijn adem is nog lang niet op maar jullie happen al naar lucht…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Simplisme, populisme en de politici

 

KISS was jarenlang een gevierde afkorting: Keep it simple en nog iets dat ongeveer hetzelfde betekende. Simpelheid, vroegher was er een strip, ik meen in het Parool, die “Sinmpelmans heette,een mannetje met drie haren en geen enkel begrip voor wat dan ook. Simmpelheid.

Vanuit pure simpelheid trappen de gevestigde politieke partijen graag tegen het begrip “populisme”  aan maar wat is het eigenlijk, wat houdt populisme in? Letterlijk betekent het ” dat wat het volk beweegt of kenmerkt”.  Nou, dat lijkt me voor politici nu juist de moeite van het bestuderen waard. Dat gebeurt zo zelden, zo zelden dat het geen wonder is dat politici elk contact met de bevolking kwijtraken.

Nooit eerder hebben ze zo zeer gejammerd dat de kiezer weet wat goed voor hem of haar is maar waar komt die ophemelende gedachte vandaan? Ik zie niet zoveel van verstandige, intelligente en scherpe keuzen makende kiezers. Ik zie vooral mensen die de grootste moeite hebben hun leven op orde te houden, teveel drinken, teveel roken, teveel eten, teveel gokken, teveel drugs gebruiken, teveel koffie drinken, te hard rijden, te veel werken, overmatig schelden, teveel op de buurman letten,  en…euh…moet ik nog doorgaan? Elke “verstandige”  kiezer heeft wel één of twee van deze afwijkingen, zoniet meer….

Populisme, lieve politici, houdt niet meer in dan nauwkeurig weten wat de kiezer beweegt…waar zijn of haar gedachten mee bezig zijn en….en deel daarvan dat aansluit bij uw politieke richting, kunt u dan hanteren in speeches en programma. Dat…is populisme. Dat…is ook aantrekkelijk want op die manier wordt uw betoog smakelijk gemaakt voor uw kiezer. Op die manier gaat hij of zij begrijpen waar u het precies over heeft. Maar daarvoor moet u dan wel geregeld, niet eens een keertje maar geregeld, in de wijken met kiezers op bezoek gaan, met hen spreken en alleen maar luisteren. Niets beloven maar gewoon luisteren.

De zogenaamd verstandige kiezer let alleen op de directe omgeving van gezin, recreatie en werk. De eigen drieëeenheid van het leven van de kiezer, zullen we maar zeggen. Leg de problemen van de verstandige kiezer naast uw wetenschappelijk vastgestelde partijprogramma en schuif deze minuscule lulprobleempjes ertussen en noem ze vooral als praktisch voorbeeld tijdens uw speeches. Houd op met hoogdravende, frasen over rapporten en statistieken. Die zeggen namelijk helemaal NIETS over wat de verstandige kiezer eigenlijk wil….

Het zal wel weer parelen voor de politieke zwijnen zijn. De eerstvolgende keer gaan ze toch gewoon weer hol voordragen uit rapporten en verslagen…niemand die het interesseert of begrijpt. De politici begrijpen die rapporten ook niet echt en daarom doen ze uiteindelijk toch weer iets anders.

Het is te simplistisch om het populisme zo maar af te schrijven. Populisme vormt de basis van de politiek, het is de meest basale contactvorm tussen politicus en volk. Daar bovenop kan de hoogdravendheid en kan het idealisme rusten. Populisme, alle grote politici: Caesar, Napoleon, Bismarck, Churchill maakten er gebruik van. Wat mankeert onze hedendaagse politici dat het ineens niet goed genoeg meer is? Het hoort in ere hersteld te worden…

https://4politicians.wordpress.com

Mannen moeten solidair zijnn

 

Zaterdagmiddag hadden we show en spraken we met jongeren in Alphen aan den Rijn. Eén van hen ontlokte aan mij de uitspraak dat hij op een stekelbaarsmannetje leek dat zijn huis op orde bracht totdat het vrouwtje binnenkwam. Was dat aardig? Dat weet ik niet maar zeker is dat biologische gegevens zich nooit verloochenen.

Dat kwam ook naar voren tijdens een discussie over hoofddoekjes . Die aloude twistappel stak de kop op naar aanleiding van opmerkingen van onze nationale mopperkont Geert Wilders. Hij maakte er bezwaar tegen dat hare majesteit haar hoofd had bedekt tijdens het bezoek aan een moskee in de Verenigde Arabische Emiraten. Had zij dat niet gedaan, dan had hij gemopperd over het bezoek zelf, was zij niet op bezoek gegaan dan had hij zich afgevraagd waarom ze zelf niet eenseen kijkje had genomen in een haatpaleis enzovoorts. Het is namelijk nooit goed….

Maar goed…het blijft natuurlijk wel lachen in dat soort landen waar een oppositieleider van sodomie wordt beschuldigd, alleen om te kijken of hij te “beseitigen”  is. Even zo goed, de majesteit doet wat Geert van haar verlangt, ze past zich aan aan de lokale gewoonten en regels. Daar is niets  mis aan, lijkt me zo. Zo neem ik aan dat Geerts vrouw tegenwoordig boerenkool door de goulash gooit.

Wat echt interessant was, was de discussie die zich ontspon naar aanleiding van Geerts gezever. Op twitter ging het vooral over de vraag waarom vrouwen volgens de Islam een hoofddoek moeten dragen. Uit het gesprek viel op te maken dat de vrouwen daarbij slachtoffer zijn van de mannen die zich niet kunnen beheersen als zij teveel vrouwelijk schoon om zich heen zien. Dan gaat de testosteron opspelen en dat kan nadelig zijn voor de intergeslachtelijke relaties met alle gevolgen van dien zoals een overmaat aan kinderen waarvan niet meer vast te stellen is waar ze eigenlijk thuishoren. In het verleden was dat nadelig voor de toekenning van erfenissen. Sinds de uitvinding van het DNA kan dat geen probleem meer zijn.

Vrouwen zijn dus het slachtoffer van de manlijke driften. Daarbij wordt vergeten te vertellen dat mannen ook slachtoffer zijn van vrouwelijke driften. Biologisch gezien is de man geneigd tot het bevruchten van zoveel mogelijk vrouwen. Die centrale manlijke wens wordt allerwegen veroordeeld, waarom? Omdat die mannen de zorg voor die kinderen verder aan de moeders overlieten en zelf verder doorgingen met lol trappen.

Aan de andere kant worden vrouwen beheerst door de kinderwens en gek genoeg is die zo ongeveer onaantastbaar en heilig verklaard. En even zo goed beweren miljoenen mensen dat we in een mannenwereld leven. Een wereld waarin vrouwen hun gang kunnen gaan met kinderen krijgen maar mannen hun meest belangrijke behoefte niet mogen uitleven. Dat is schandalig en crimineel tegelijk, het leidt tot hoerderij en verkrachting want het zaad kruipt waar het niet gaan kan. De ontkenning, breed maatschappelijk, van de manlijke drang tot grootschalige bevruchting van vrouwen, is dan ook te zien als een schuld die de samenleving zelf op zich heeft genomen. Het is nu eenmaal onmogelijk om af te zien van de biologische premissen van welk wezen dan ook. Dat geldt ook voor de man.

Het zou tijd worden dat we van die hypocrisie afkomen mits mannen hun verantwoordelijkheid nemen en vrouwen te allen tijde de kans krijgen hun toestemming te geven  maar daarvoor is manlijke solidariteit nodig. Ik vrees het ergste.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

De lange arm van 2012

 

Gijsbert zat met zijn rug naar de kerstboom en staarde voor zich uit. Het enige licht in de kamer was afkomstig van de lampjes in de boom en het was dat licht dat z’n weerschijn vond in het glas bellenwijn dat hij in zijn hand hield. Hij staarde en staarde en voelde niets. Hij dacht ook niets maar merkte alleen een hoogfrequente trilling in zijn hoofd die langzamerhand naar beneden kroop. via zijn nek naar zijn schouders. Ze was niet koud en ook niet warm maar ze was er wel.

Hij zuchtte en probeerde in de duisternis vormen en diepte te ontdekken maar dat viel hem niet mee. Het enige wat hem bereikte waren de knallen en het geknetter van buiten. Geen licht want Gijsbert had expres de gordijnen dicht gedaan. Hij kon het licht van de vuurpijlen niet verdragen, het deed hem zeer aan de ogen. Net zo zeer als het gewauwel dat hij jarenlang had moeten aanhoren van familieleden, juist in deze nacht. Deze keer was dat storende geluid van familieleden er niet. Deze keer kon hij ongestoord teruggaan in de tijd, in het afgelopen jaar dat hem zoveel van die gelukzalige eenzaamheid had gebracht.

Deze maanden van afstand van de wereld, van niemand om zich heen en van eigen gedachte eerst, het had hem allemaal goed gedaan. Alleen de bakker, de slager, de kruidenier en ende vuilnisman hadden zijn rimpelloze rust zo nu en dan verstoord. Met ene glimlach op zijn gezicht zag hij een meer voor zich dat zelfs geen rimpels vertoonde en vlak onder het wateroppervlak ontdekte hij zij  eigen gezicht.  In zijn voorhoofd stonden vurige cijfers 2011 gebrand.

Hij nam een slok en nog een en nog een en hij had het gevoel dat de bellen in de wijn hem niets deden. Hij veranderde er niet door al werden de beelden uit het afgelopen jaar wel steeds helderder. Een jaar waarin hij al zijn energie had gestoken en waarin hij was geslaagd in zijn doelstellingen: absolute eenzaamheid in de gruwelijkste nacht allernachten…de nacht van herrie en lichtschichten….

Het glas was leeg maar Gijsbert wist waar de bubbels stonden. Hij zou ene nieuwe fles moeten openmaken. Daar was hij goed in, hij kon flessen bubbels openen zonder ook maar één druppen te verliezen. Je moest de fles draaien en de kurk stevig vasthouden. Dat was de kunst. Sissend zocht het gas uit de fles een weg door de kamer en betoverde het hem. De geest was uit de fles maar de bubbels zaten er nog in en hij schonk in, schonk in en schonk verder in….en hij voelde hoe een klauwen in zijn krullen verstrikt raakten en hij merkte hoe hij mee omhoog werd genomen in een draaikolk.

De klauw omsloot zij dunne nek en trok hem voort door ene haast zuurstofloze tunnel, precies zo wijd dat hij er door kon, het glas bubbels nog in de hand. Vreemd, zo nu en dan nam hij zelfs een slok, ook al voelde hij zich nog zo benauwd. Opnieuw nam hij een slok en die kwam deze keer in zijn luchtpijp terecht. Hij hoestte en proestte totdat de alchol uit zijn longen was verdwenen. En voor hij het wist…

Voor hij het wist, zat hij temidden van die hele afschuwelijke familie met z’n getetter en gejoel aan tafel en de bollen en zong hij het nieuwe jaar 2012 tegemoet. Er was geen ontkomen aan, het nieuwe jaar was onvermijdelijk. Met 366 dagen gedoe….

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Kerst- en Nieuwjaarsboodschap

Majesteit,

Azijnpissers, ze zijn onder ons! Uw kerstboodschap van gisteren heb ik gemist maar ik weet wel dat ze weer negatief werd beoordeeld door onze Nationale Ere-Azijnpisser, Geert. Hij meende uit uw boodschap op te kunnen maken dat u lid was van GroenLinks. Wat was dat voor truttige opmerking?  Eerlijk gezegd viel ze mij wat tegen want het zal mij waarlijk de reet roesten (zo zeggen ze dat bij Geerts achterban) van welke partij u lid bent, zolang je van de PVV geen lid KUNT worden. Daardoor blijft het risico beperkt.

Hoewel de “famille” natuurlijk jarenlang trouw was aan het CDA en daarvoor aan de CHU, valt daar tegenwoordig weinig eer meer aan te behalen. Daar komt bij dat GroenLinks een groot goed vertegenwoordigt dat toch ook in uw familie zeer belangrijk wordt ervaren: de natuur. Hoewel uw vader een wat meer ambivalente houding ten opzichte van de natuur aannam, door aan de ene kant het WNF op te richten en aan de andere kant toch ook te jagen, weet ik dat uw familie zeer betrokken is bij de natuur. Ja zeker nu de minister die voor de natuur verantwoordelijk is en voortkomt uit de legioen van de rentmeesters, niet van plan lijkt te zijn om natuur ook maar enige voorrang te geven. Als staatshoofd is het dan inderdaad uw taak om dat weer enigszins recht te trekken.

Ik ben dan ook uitermate verguld met uw betoog, vooral wanneer dat te plaatsen is in de zenboeddhistische boodschap die Peter Matthiesen een dag eerder voor tv de ether inslingerde. Peter Matthiesen, u weet wel, de auteur van onder meer ” De Sneeuwluipaard”.   Met u zijn Peter en ik van mening dat de aarde in toenemende mate bescherming nodig heeft tegen de niet aflatende hebzucht van de mensheid. Hebzucht die uiteindelijk immers voortkomt uit de angst alles te verliezen maar…zoals gebruikelijk is angst een slechte raadgever. Daar waar de mens exploreert en exploreert uit angst geen leven meer te hebben, zal hij/zij ontdekken inderdaad niets meer te bezitten. Inderdaad omdat hij/zij zelf alles heeft wegggeroofd.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik vrees dat Geerts geestelijke ontwikkeling en vooral die van zijn achterban nog niet toereikend genoeg is om dat te kunnen overzien. Het mooie van uw kerstboodschap is , dat u via een omweg eigenlijk toch weer vraagt om vreedzaam en liefdevol gedrag en onderling begrip want alleen op die manier is de wereld te redden. Daar passen de opvattingen van eerder genoemde criticus dus niet in.

In 2003 ontving ik van Commissaris Jan Franssen van Zuid-Holland een bedankje, een bedankje omdat ik als journalist  had medegewerkt aan het succes van uw bezoek aan de Rijnstreek, in het bijzonder aan Alphen aan den Rijn. Het was mij en eer om daarbij betrokken te zijn. Mag ik u nu bedanken voor uw inzet en pleidooi voor het behoud en de versterking van de natuur in ons land en elders in de wereld? En laat dat voor een ieder van uw onderdanen een boodschap zijn: de takken van de kerstboom horen groen te zijn….

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com