De eeuwige jachtvelden….

 

De drukke gesprekken stokten en drie paar mannenogen staarden plotseling naar  de blond getooide , heupwiegende prooi die voorbij kwam stappen. De prooi leek slechts uit haar ooghoeken op de gefixeerde blikken te letten, het kopje strak en recht vooruit gericht. Nee, er was wel oplettendheid maar geen communicatie.

“De eeuwige jachtvelden”  flitste door mijn hoofd terwijl ik de “prooi”  volgde  door de lange gangen van Schiphol. De Noord-Amerikaanse iIndianen gebruikten die term voor het hiernamaals maar dat was te pessimistisch. De eeuwige jachtvelden zijn het hiernumaals, hier en nu komt er geen einde aan de bevruchtingsgerichte  interessen van de man. De meest onderdrukte en sociaal miskende biologische steunpilaar van het zijn.  Onderdrukt maar constant aanwezig. Zo constant aanwezig dat de samenleving er in alle afkeuring de term “vreemdgaan”  heeft bedacht voor het betreden van die jachtvelden. Dat is op zich al bizar omdat het helemaal niet zo vreemd is maar juist heel natuurlijk, natuurgetrouw zou ik haast zeggen. Overigens, in de starre westerse, christelijke opvattingen hebben de eeuwige jachtvelden zelfs in mijn uitleg nooit een plekje gekregen.

Hoewel onze tijd borstklopprerig uitdragat dat taboes zijn opgeheven, is het taboe van de eeuwige jachtvelden nog steeds een groot taboe, het wordt zelfs steeds groter. Dat komt doordat het wordt verbonden met de gedachte aan ontrouw tussen echtgenoten. Van omntrouw kan maatschappelijk en sociuaal gezien alleen maar sprake zijn als afspraken niet worden nagekomen en…niemand spreekt in de trouwbelofte uit dat hij of zij uitsluitend de daad zal bedrijven met de trouwpartner. Er wordt hooguit beloofd elkaar noet in de steek te laten en dat is iets heel anders.

Nee, de ontkenning van de meest fundamentele manlijke behoefte, het bevruchten van zoveel mogelijk vrouwtjesmensen, komt voort uit  van het ego. “Zij”  of “hij”  doet “het”  alleen met mij en dat is een grote bijzonderheid.

Ik ga hier niet uitleggen of deze geestesgesteldheid goed of kwaad is, dat blijkt al wel min of meer uit de manier waarop ik erover spreek. Wat wel duidelijk is , is dat naast de kinderwens van de vrouw, de bevruchtigswens van de man beide partijen de wens hebben te leven in veiligheid en geborgenheid. Die komen alleen tot stand op basis van een band tussen man en vrouw. Dat er andere afspraken deel zouden kunnen uitmaken van die band dan de huidige, moge duidelijk zijn. Het zou zelfs kunne leiden tot meer geluk en harmonie, zij het dat openheid dan een eerste eis is.

Daar zou de overheid best eens iets aan kunnen doen, in de wetenschap dat niet het gezin maar de man en de vrouw de hoekstenen  van de samenleving zijn, met al hun behoeften, wensen en verlangens. 4 Want welke verboden, regels of  conformiteiten er ook worden vastgesteld, de eeuwige jachtvelden blijven een werkelijkheid die uitgaat boven  de menselijke regelzucht. Het zou beter en fatsoienliker zijn daar rekening mee te houden.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Simplisme, populisme en de politici

 

KISS was jarenlang een gevierde afkorting: Keep it simple en nog iets dat ongeveer hetzelfde betekende. Simpelheid, vroegher was er een strip, ik meen in het Parool, die “Sinmpelmans heette,een mannetje met drie haren en geen enkel begrip voor wat dan ook. Simmpelheid.

Vanuit pure simpelheid trappen de gevestigde politieke partijen graag tegen het begrip “populisme”  aan maar wat is het eigenlijk, wat houdt populisme in? Letterlijk betekent het ” dat wat het volk beweegt of kenmerkt”.  Nou, dat lijkt me voor politici nu juist de moeite van het bestuderen waard. Dat gebeurt zo zelden, zo zelden dat het geen wonder is dat politici elk contact met de bevolking kwijtraken.

Nooit eerder hebben ze zo zeer gejammerd dat de kiezer weet wat goed voor hem of haar is maar waar komt die ophemelende gedachte vandaan? Ik zie niet zoveel van verstandige, intelligente en scherpe keuzen makende kiezers. Ik zie vooral mensen die de grootste moeite hebben hun leven op orde te houden, teveel drinken, teveel roken, teveel eten, teveel gokken, teveel drugs gebruiken, teveel koffie drinken, te hard rijden, te veel werken, overmatig schelden, teveel op de buurman letten,  en…euh…moet ik nog doorgaan? Elke “verstandige”  kiezer heeft wel één of twee van deze afwijkingen, zoniet meer….

Populisme, lieve politici, houdt niet meer in dan nauwkeurig weten wat de kiezer beweegt…waar zijn of haar gedachten mee bezig zijn en….en deel daarvan dat aansluit bij uw politieke richting, kunt u dan hanteren in speeches en programma. Dat…is populisme. Dat…is ook aantrekkelijk want op die manier wordt uw betoog smakelijk gemaakt voor uw kiezer. Op die manier gaat hij of zij begrijpen waar u het precies over heeft. Maar daarvoor moet u dan wel geregeld, niet eens een keertje maar geregeld, in de wijken met kiezers op bezoek gaan, met hen spreken en alleen maar luisteren. Niets beloven maar gewoon luisteren.

De zogenaamd verstandige kiezer let alleen op de directe omgeving van gezin, recreatie en werk. De eigen drieëeenheid van het leven van de kiezer, zullen we maar zeggen. Leg de problemen van de verstandige kiezer naast uw wetenschappelijk vastgestelde partijprogramma en schuif deze minuscule lulprobleempjes ertussen en noem ze vooral als praktisch voorbeeld tijdens uw speeches. Houd op met hoogdravende, frasen over rapporten en statistieken. Die zeggen namelijk helemaal NIETS over wat de verstandige kiezer eigenlijk wil….

Het zal wel weer parelen voor de politieke zwijnen zijn. De eerstvolgende keer gaan ze toch gewoon weer hol voordragen uit rapporten en verslagen…niemand die het interesseert of begrijpt. De politici begrijpen die rapporten ook niet echt en daarom doen ze uiteindelijk toch weer iets anders.

Het is te simplistisch om het populisme zo maar af te schrijven. Populisme vormt de basis van de politiek, het is de meest basale contactvorm tussen politicus en volk. Daar bovenop kan de hoogdravendheid en kan het idealisme rusten. Populisme, alle grote politici: Caesar, Napoleon, Bismarck, Churchill maakten er gebruik van. Wat mankeert onze hedendaagse politici dat het ineens niet goed genoeg meer is? Het hoort in ere hersteld te worden…

https://4politicians.wordpress.com

A new years carol in prose

Zes maanden ben ik nu met pensioen en in pensioen ben ik de laatste dagen van het jaar ingegaan en langzaamaan vertoont zich een nieuw tafereel. Een tafereel dat steeds scherper en helderder zichtbaar wordt tegen de achtergrond van het legioen van veertigers dat ik ken. Veertigers die bijna zonder uitzondering mij toeroepen dat zij o, zo graag met pensioen zouden willen gaan.

En steeds vaker vraag ik me af wat er eigenlijk zo aanlokkelijk is aan het pensioen. Natuurlijk,op een goeie dag ben je pensioengerechtigd en soms zelfs pensioenplichtig en iedereen die je  het allerbeste toewenst, zwaait je uit en roept” en nu maar lekker genieten”.  Genieten? Dat wordt dan de grote vraag. Genieten, waarvan? Natuurlijk is het heerlijk dat je vaste lasten en nog wat extra zijn gedekt voor het geld dat je zelf bij elkaar hebt gespaard. Dat is waar. Maar voor de rest…genieten? Het begint al met het feit dat jongeren de hele dag door lopen te jeremiëren hoe duur die ouderen wel zijn. Lekker genieten dus… Als je daar geen Scrooge van wordt, dan weet ik het niet meer.

Daarnaast zijn er mensen, misschien wel de ergsten die je komen vertellen dat je nu niet meer om zeven uur s’morgens hoeft op te staan. Je bent niet meer zo gestresst, zeggen ze er dan bij. Als ik dan duidelijk maak dat ik nog heel veel te doen heb dat op tijd klaar moet zijn, is het antwoord. ” Maar je hebt nu de leeftijd waarop je weet dat het allemaal niet zo belangrijk is of je op tijd klaar bent.”  Dat klinkt al bijna als: ach man, wat maakt het uit, nog even en je bent dood. Dan geef je de geest….

Er zijn collega-gepensioneerden die daaraan toegeven. Die kopen hun “laatste auto”, ze trekken zich terug uit het verenigingsleven, gaan steeds minder de deur uit en het ontbreekt er nog maar aan dat het gordijn aan de straatzijde de hele dag gesloten is.  Zij sleeën bijna geluidloos de kist in. En dan vraag ik mezelf in gemoede af of ik wel bij die club hoor…ik heb helemaal geen tijd om dood te gaan. Flauwekul allemaal! Dat is de geest van “laten we maar ophouden”.

En dan…ik moet ook genieten van mijn kleinzoon, een heerlijk kereltje dat vanmorgen nog een speelgoedautootje door de kamer liet schieten zodat het helemaal verdween. Opa moest het opzoeken. Genieten…. Nee, zonder flauwekul, het is echt een schat van een ventje en het ligt nu op anderhalve meter afstand van me te slapen. Heerlijk die Apple-keyboards die geen herrie maken! Genieten! Natuurlijk valt er veel te genieten, straks een villa op een heuvel, uitkijkend over een dal met de zon bijna elke dag binnen en rust…

Een rustige werkplek ook waar ik mijn verhalen en boeken schrijf en waarbij één ding vooropstaat: ik wil ze op tijd af hebben. Die “tijd”  heb ik zelf vastgesteld maar meestal is het “gauw”.  Voor mij is een pensioen eerder een diploma dan een afscheidsbrief. Ik geniet van wat ik mezelf te doen heb gegeven. Dat geldt dubbel en dwars in het nieuwe jaar. Proost allemaal!!!! That’s the spirit!

Tot sterkte in 2012,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Kerst- en Nieuwjaarsboodschap

Majesteit,

Azijnpissers, ze zijn onder ons! Uw kerstboodschap van gisteren heb ik gemist maar ik weet wel dat ze weer negatief werd beoordeeld door onze Nationale Ere-Azijnpisser, Geert. Hij meende uit uw boodschap op te kunnen maken dat u lid was van GroenLinks. Wat was dat voor truttige opmerking?  Eerlijk gezegd viel ze mij wat tegen want het zal mij waarlijk de reet roesten (zo zeggen ze dat bij Geerts achterban) van welke partij u lid bent, zolang je van de PVV geen lid KUNT worden. Daardoor blijft het risico beperkt.

Hoewel de “famille” natuurlijk jarenlang trouw was aan het CDA en daarvoor aan de CHU, valt daar tegenwoordig weinig eer meer aan te behalen. Daar komt bij dat GroenLinks een groot goed vertegenwoordigt dat toch ook in uw familie zeer belangrijk wordt ervaren: de natuur. Hoewel uw vader een wat meer ambivalente houding ten opzichte van de natuur aannam, door aan de ene kant het WNF op te richten en aan de andere kant toch ook te jagen, weet ik dat uw familie zeer betrokken is bij de natuur. Ja zeker nu de minister die voor de natuur verantwoordelijk is en voortkomt uit de legioen van de rentmeesters, niet van plan lijkt te zijn om natuur ook maar enige voorrang te geven. Als staatshoofd is het dan inderdaad uw taak om dat weer enigszins recht te trekken.

Ik ben dan ook uitermate verguld met uw betoog, vooral wanneer dat te plaatsen is in de zenboeddhistische boodschap die Peter Matthiesen een dag eerder voor tv de ether inslingerde. Peter Matthiesen, u weet wel, de auteur van onder meer ” De Sneeuwluipaard”.   Met u zijn Peter en ik van mening dat de aarde in toenemende mate bescherming nodig heeft tegen de niet aflatende hebzucht van de mensheid. Hebzucht die uiteindelijk immers voortkomt uit de angst alles te verliezen maar…zoals gebruikelijk is angst een slechte raadgever. Daar waar de mens exploreert en exploreert uit angst geen leven meer te hebben, zal hij/zij ontdekken inderdaad niets meer te bezitten. Inderdaad omdat hij/zij zelf alles heeft wegggeroofd.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik vrees dat Geerts geestelijke ontwikkeling en vooral die van zijn achterban nog niet toereikend genoeg is om dat te kunnen overzien. Het mooie van uw kerstboodschap is , dat u via een omweg eigenlijk toch weer vraagt om vreedzaam en liefdevol gedrag en onderling begrip want alleen op die manier is de wereld te redden. Daar passen de opvattingen van eerder genoemde criticus dus niet in.

In 2003 ontving ik van Commissaris Jan Franssen van Zuid-Holland een bedankje, een bedankje omdat ik als journalist  had medegewerkt aan het succes van uw bezoek aan de Rijnstreek, in het bijzonder aan Alphen aan den Rijn. Het was mij en eer om daarbij betrokken te zijn. Mag ik u nu bedanken voor uw inzet en pleidooi voor het behoud en de versterking van de natuur in ons land en elders in de wereld? En laat dat voor een ieder van uw onderdanen een boodschap zijn: de takken van de kerstboom horen groen te zijn….

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Onze genadeloze samenleving…

“Je moet gewoon de goede keuzen maken”, hoe vaak hoor je die zin niet uitspreken als het gaat om mensen die werkloos of verslaafd zijn of in de gevangenis zitten. Het klinkt als of het even eenvoudig is als het opwinden van een horloge of de juiste koffie te kiezen in een bar.

Gisteravond zag ik op België een film die het overduidelijke bewijs was van het tegendeel, een film over twee jongens die aan het eind van de vorige eeuw genadeloos in de gevangenis belandden vanwege een moord. Een moord, dat moet gezegd worden, die zij ook daadwerkelijk hadden gepleegd. En…voordat we verder gaan: geen enkele moord is ooit goed te praten, daaronder vallen wat mij betreft ook terechtstellingen.

De beide jongens waren nog kind toen zij werden uitgedaagd door een behoorlijk betweterig meisje van de eigen leeftijd dat hen aansprak op hun “vandalistische gedrag”  en daarna nog al beledigend tekeer ging ook. Zij ging de confrontatie met open vizier aan en deed niets om het conflict te temperen. Dat is het beeld. De beide jongens kwamen daarna tot hun misdaad. Zelfbeheersing was er bij geen van drieën bij en de grote vraag is ook waar zij die zelfbeheersing hadden moeten leren. De vader van één van beide jongens mishandelde zijn vrouw structureel. De  omstandigheden op school en in de directe leefomgeving, gaven uitsluitend voorbeelden van agressie en egoïsme.

“Tja”, zal iemand zeggen. ” Maar dan hadden die jongens toch nog kunnen kiezen voor het goede.”  De vraag is ” Hoe dan?”  Je kunt niet kiezen voor iets dat je niet kent. En dan..één van de jongens overlijdt in de gevangenis onder verdachte omstandigheden. Voor het publiek en ook voor zijn “compagnon”  heet het “zelfmoord”  maar in werkelijkheid ging het om een wraakactie door medegevangenen. Ook tegenover zijn “compagnon”  wordt volgehouden dat het om zelfmoord gaat. Dat is vooral van belang op het moment dat deze jongen vrijkomt.

Hij krijgt een nieuwe identiteit en zelfs een baan en een vriendin totdat onze wraakzuchtige, barbaarse samenleving er de lucht van krijgt dat hij de moordenaar is van het meisje. Dat nieuws komt naar buiten door de verwaarloosde zoon van de reclasseringsambtenaar. Vanaf dat moment wordt de jongen het leven onmogelijk gemaakt, mede door de media. Het eind van het tragische lied is, dat de jongen zelfmoord pleegt.

Was dat de juiste keuze? En wie heeft er allemaal foute keuzen gedaan? De zoon van de reclasseringsambtenaar in elk geval, lijkt mij, want die handelde uitsluitend uit jaloezie maar…van zijn vader kreeg hij nou ook niet direct een goed voorbeeld.  Hebben de media goed gekozen door alles openbaar te maken en een nieuwe identiteit te verraden? Was die Officier van Justitie met zijn meer dan schaamteloze requisitoir wel zuiver op de graad? Was hij dronken of zat hij met persoonlijke frustraties waardoor de misdaad van de jongens nog monsterlijker leek dan ze was?

Al die mannen en vrouwen die zo goed weten hoe een mens de juiste keuzen maakt, zouden de film moeten gaan zien. Mark Rutte en David Cameron en ook Fred Teeven zouden dat best eens kunnen doen bij een gezellig. tussentijds samenzijn, ergens rond 25 december zou ik denken.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

De crisispolonaise

Op de melodie van “Het feest ken beginne”  en “Taradieboemsiedee”

De crisis kan beginnen

Want ik ben binnen

En uit het woord van Rutte

Daar ken je moed uit putte

En ook bij die Verhage

Heb ik geen vrage

Maar van die Edith Schippers,

Krijgt ik de bippers

We…gaaan…naaaar ’t UWV

Nemen de euro mee

Spoelen die dan door de plee

En krijgen dan WW

Ta….raaaaaa.die…..boemsiedee

Dat brengt de crisis mee

Daar op een goudtoilet

Maken wij veel pret

De crisis kan wel doorgaan

En laat er niet teloorgaan

Want ondanks onze malaise

Doe ik de polonaise

De gaan door heel Europa

Das een heel eind lopa

Maar een ding weet ik zeker

Ik krijg steun van Hendrik Bleker

We gaan naar’ t UWV

Nemen de euro mee etc

Van onze Hansje Hillen

Ga ik al heel gauw gillen

Maar ook meneer de Jager

Maakt mij niet tot een klager

En zelfs vanHenbdicus Kamp

Krijg ik geen kramp.

We gaan naar ’t UWV…etc

En als die ouwe Grieken

De boel verzieken,

Krijg ik van Italianen,

Dikke tranen

Dan heb je nog die Polen

Die halve zolen

En ook die bleke Ieren

Dat zijn pas klieren

Vergeet ook niet de Zweden

Die nog nooit iets deden

En dan die rare Denen

Met hun lange tenen

Natuurlijk de Hongaren

Die nooit iets sparen

En voorts de Portugezen

Die niet kennen lezen

Wat moet je met die Finnen

Die zijn net binnnen

En zeg die Cyprioten

Halve….

Vergeet ook niet de Duitsers en die malle ~Fransen

Die niets anders doen dan naar elkanders pijpen dansen

En kijk eens naar de Belgen die in tweedracht zwelgen

Spanjolen kijken lijdzaam

En Oostenrijkers heilzaam

Dan heb je nog Roemen en ook Bulgaren

Die werkloos en ellendig, het taam uit staren

De enigen die goed zijn

Een een beetje zoet zijn

Dat zijn de Luxemburgers

Die gelduitwurgers

Wij gaan….naar ’t UWV  etc…

De crisis kan wel stoppen

’t is uit met moppen

En zonder loze grappen

Kan ik geen polonaise stappen.

En aan het einde is er bal

Met Uri Rosenthal!

PATS BOEM

Een nieuw Europees volkslied 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

tot een k

Duivels zonder dilemma

Fascisten zijn mijn vrienden niet. Dat is jammer voor mij maar meer nog voor hen, denk ik. Ik zie niks in opgestoken handjes, vaandels en leiders. Integendeel, ik wil van de leiders af. Weg met de parijleiders, leve de visionairs.

Het valt niet mee om de fascisten niet als vrienden te zien want ze zijn wijd verbreid, veel wijder dan men veelal denkt. In de VS zei ooit ene politicus: ” Als het fascisme in de VS aan de macht komt, zal het niet zijn met de hakenkruisvlag maar jet de stars en stripes”.  En zo is het, het fascisme is een sluipende ziekte die altijd pas wordt ontdekt als het te laat is.

Fascisten geloven in een strak in het pak zittende samenleving waarin iedereen een vaste plaats heeft met een leider aan de top. Op schuiven van plek naar plek is mogelijk maar iedere plek is even stoer en onbewegelijk vastgeprikt als de vorige. Leider, subleider, assistent-leider enzovoorts tot onderaan…onderaan…de outcast, nietsnut, crimineel of profiteur zoals dat heet. Dat geldt voor het fascisme als geheel, dus ook voor haar rascistische uitwas, het nationaal-socialisme, dat de hiërarchie vaststelt aan de hand van geboorte en afkomst. In dat geval is er geen enkele keuze meer en is de mens tevoren veroordeeld tot een bestaan van “übermensch”  of  afval.

Fascisten zijn in wezen de dorpsbewoners, mensen die goed willen zorgen voor hun buurman en oude moeder, waar natuurlijk niets mis mee is. Het is de kneuterigheid en warmtezoekende mentaliteit die zich laast kennen door uitspraken zoals die van Fleur Agema: ” Soms zeg ik dat Geert mijn beste vriendin is.”  Het vasthouden aan dat wat bekend en zeker lijkt te zijn, het kopjes geven tegen het vertrouwde en nabije. Het suggereren van de warmte van…eeen wespennest.

Het zijn echter ook de mensen die de bewoners van het naastgelegen dorp met messen te lijf gaan omdat zij lastig zijn en een bedreiging vormen voor de gelukzaligheid van het eigen dorp. Die vreemdelingen in dat andere dorp die allemaal op elkaar lijken en die de ogen verkeerd hebben staan. Die, zoals in Gullivers’ Reizen wordt beschreven, het ei aan de verkeerde kant intikken. Het zijn de mensen van theekrans en klaverjassen maar ook van de venijnige roddel en de lynchpartijen tegen iedereen die niet aan hun gezelligheid en spelletjes deelneemt. Wie niet “normaal doet” , wordt buitengesloten. Normaal doen: dat is, je houden aan de ongeschreven en geschreven regels van het eigen dorp, de eigen, kleine kring. Vrijheid voor bekend gedrag in het eigen dorp, en de verdediging daarvan. Fascisten noemen dat vrijheid maar in werkelijkheid leidt het tot een verstikkend veiligheidssyndroom. Die perverse vorm van vrijheid is tot uiting gekomen in PVV en öfp bijvoorbeeld.

In Groningen werd je er zestig jaar geleden op anagekeken als je niet fatsoenlijk Gronings kon spreken en als je wel ABN sprak. Dan werd je nageroepen met de kreet “hai kan ouk ollands proaten”.  Ja, dat was niet fascistisch maar het lag wel op de loer. Fascisme is het onvermogen om de eigen horizon op te rekken en dan ben je tegen Europese Unie, tegen de opheffing van grenzen, tegen wereldhandel, tegen immigratie en ga zo maar door.Immigreren mag wel maar de immigranten mnoeten zich dan helemaal gaan houden aan de regels van het dorp en hun eigen akkertje bewerken. Je steekt daarbij natuurlijk geen hand uit om ze te helpen. Als het niet lukt, gaan ze toch gewoon weer weg?

Fascisten kennen ook geen dilemma’s. Als een nieuwe ontwikkeling in het eigendorp heel goed bruikbaar is, dan benadruk je hoe handig ze is voor de handhaving van bestaande regels, normen en gebruiken. De komst van de auto was voor de fascist geen bedreiging van de bestaande samenleving maar een hulpmiddel bij het opkrikken daarvan. En….als dat nieuwe hulpmiddel niet in het eigen dorp is uitgevonden, dan beweer je bij hoog en bij laag dat de eigen dorpsgemeenschap er wel aan heeft meegewerkt of….het ook had kunnen  uitvinden. Zoiets als Heer Bommel die aan Tom Poes voortduren om een list vraagt en als de list er eenmaal is , zegt:” Dat had ik zelf ook kunnen bedenken.”

Nee, het fascisme kent geen dilemma’s, het IS een duivels dilemma…. Een dilemma omdat het virus in ieder van ons sluimert.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com