De ziekte van de democratie

 

Een paar maanden geleden kozen de Spanjaarden een nieuw parlement. Het ging niet goed met de partij  (PSU, socialisten) van de zittende premier Zapatero. Van een aantal mensen weet ik inmiddels waarom zij op de Partido Popular hebben gestemd, een rechtschristelijke beweging in de Spaanse samenleving die zijn best doet elke band met het oude Franco-bewind te ontkennen.

Waarom zou je stemmen voor een partij die een man als lijsttrekker heeft die eruitziet alsof hij zojuist een bedorven augurk heeft gegeten, je stem zou geven? Gewoon, omdat  de vorige dingen heeft gedaan die je niet zinnen. Op den duur blijft er op die manier niemand meer over om op te stemmen. Elke politicus doet wel eens iets dat je niet zint. Sterker nog, in het Nederlandse politieke wereldje is het een teken van kracht als je “impopulaire maatregelen”  durft te nemen. Dat zijn van die momenten dat een politicus dat hij weet wat goed is voor het stomme volk. Stom volk dat hij of zij overigens altijd als de “verstandige kiezer” bestempelt.

Maar daar gaat het in wezen niet om. In wezen gaat het inderdaad om die uiterst “verstandige”  kiezer die een keuze doet op basis van de hekel die hij aan de andere kandidaat heeft. Het gaat nooit om het grote beeld, het ideaal waarnaar een partij streeft maar om de trucs die politici uithalen en die je niet zinnen. Trucs, impopulaire maatregelen…tijdelijke weerzin dus…daarbij het grote geheel uit het oog verliezend. Een wat miezerig beeld van de “verstandige kiezer”.

Nu heb ik vandaag eens zitten kijken naar een discussie in het Spaanse parlement, of liever het Catalaanse. En er viel mij al gauw op dat er naast alle politieke tegenstellingen ook wel erg minzaam naar elkaar werd geknikt. Net als in Nederland. ” Na de discussie moet je weer gezamenlijk een borrel kunnen drinken”, een beetje polderachtig.

Nu zal ik niet pleiten voor ene systeem waarbij men elkaar de hersens inslaat en geen normale menselijke relaties onderhoudt maar….die enigszins amicale omgang houdt een groot gevaar in zich. Ze opent de deur naar gekonkel tussen politieke tegenstanders. Ze verlaagt het politieke ideaal tot een aaneenschakeling van praktische noodzakelijkheden. Het resultaat is dat de oplossingen steeds weer teleurstellen, in elk geval voor heel velen. Een politicus kan zo’n individuele oplossing nu eenmaal nooit vormgeven op een manier die de massa’s aanspreekt. De een vindt het te duur, de ander niet duurzaam genoeg, de derde overbodig en de vierde had het liever net iets anders gezien.

De ziekte van de democratie is dan ook het ontbreken van geloof, niet direct in een god of hogere macht maar meer in de toekomst. Geloof in jezelf en in een samenleving die iedereen het nodige te bieden heeft. Geloof, dat is iets heel anders dan godsdienst…geloof is een stuurwiel voor iedereen die wil doorgaan voor verstandige kiezer.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Duivels zonder dilemma

Fascisten zijn mijn vrienden niet. Dat is jammer voor mij maar meer nog voor hen, denk ik. Ik zie niks in opgestoken handjes, vaandels en leiders. Integendeel, ik wil van de leiders af. Weg met de parijleiders, leve de visionairs.

Het valt niet mee om de fascisten niet als vrienden te zien want ze zijn wijd verbreid, veel wijder dan men veelal denkt. In de VS zei ooit ene politicus: ” Als het fascisme in de VS aan de macht komt, zal het niet zijn met de hakenkruisvlag maar jet de stars en stripes”.  En zo is het, het fascisme is een sluipende ziekte die altijd pas wordt ontdekt als het te laat is.

Fascisten geloven in een strak in het pak zittende samenleving waarin iedereen een vaste plaats heeft met een leider aan de top. Op schuiven van plek naar plek is mogelijk maar iedere plek is even stoer en onbewegelijk vastgeprikt als de vorige. Leider, subleider, assistent-leider enzovoorts tot onderaan…onderaan…de outcast, nietsnut, crimineel of profiteur zoals dat heet. Dat geldt voor het fascisme als geheel, dus ook voor haar rascistische uitwas, het nationaal-socialisme, dat de hiërarchie vaststelt aan de hand van geboorte en afkomst. In dat geval is er geen enkele keuze meer en is de mens tevoren veroordeeld tot een bestaan van “übermensch”  of  afval.

Fascisten zijn in wezen de dorpsbewoners, mensen die goed willen zorgen voor hun buurman en oude moeder, waar natuurlijk niets mis mee is. Het is de kneuterigheid en warmtezoekende mentaliteit die zich laast kennen door uitspraken zoals die van Fleur Agema: ” Soms zeg ik dat Geert mijn beste vriendin is.”  Het vasthouden aan dat wat bekend en zeker lijkt te zijn, het kopjes geven tegen het vertrouwde en nabije. Het suggereren van de warmte van…eeen wespennest.

Het zijn echter ook de mensen die de bewoners van het naastgelegen dorp met messen te lijf gaan omdat zij lastig zijn en een bedreiging vormen voor de gelukzaligheid van het eigen dorp. Die vreemdelingen in dat andere dorp die allemaal op elkaar lijken en die de ogen verkeerd hebben staan. Die, zoals in Gullivers’ Reizen wordt beschreven, het ei aan de verkeerde kant intikken. Het zijn de mensen van theekrans en klaverjassen maar ook van de venijnige roddel en de lynchpartijen tegen iedereen die niet aan hun gezelligheid en spelletjes deelneemt. Wie niet “normaal doet” , wordt buitengesloten. Normaal doen: dat is, je houden aan de ongeschreven en geschreven regels van het eigen dorp, de eigen, kleine kring. Vrijheid voor bekend gedrag in het eigen dorp, en de verdediging daarvan. Fascisten noemen dat vrijheid maar in werkelijkheid leidt het tot een verstikkend veiligheidssyndroom. Die perverse vorm van vrijheid is tot uiting gekomen in PVV en öfp bijvoorbeeld.

In Groningen werd je er zestig jaar geleden op anagekeken als je niet fatsoenlijk Gronings kon spreken en als je wel ABN sprak. Dan werd je nageroepen met de kreet “hai kan ouk ollands proaten”.  Ja, dat was niet fascistisch maar het lag wel op de loer. Fascisme is het onvermogen om de eigen horizon op te rekken en dan ben je tegen Europese Unie, tegen de opheffing van grenzen, tegen wereldhandel, tegen immigratie en ga zo maar door.Immigreren mag wel maar de immigranten mnoeten zich dan helemaal gaan houden aan de regels van het dorp en hun eigen akkertje bewerken. Je steekt daarbij natuurlijk geen hand uit om ze te helpen. Als het niet lukt, gaan ze toch gewoon weer weg?

Fascisten kennen ook geen dilemma’s. Als een nieuwe ontwikkeling in het eigendorp heel goed bruikbaar is, dan benadruk je hoe handig ze is voor de handhaving van bestaande regels, normen en gebruiken. De komst van de auto was voor de fascist geen bedreiging van de bestaande samenleving maar een hulpmiddel bij het opkrikken daarvan. En….als dat nieuwe hulpmiddel niet in het eigen dorp is uitgevonden, dan beweer je bij hoog en bij laag dat de eigen dorpsgemeenschap er wel aan heeft meegewerkt of….het ook had kunnen  uitvinden. Zoiets als Heer Bommel die aan Tom Poes voortduren om een list vraagt en als de list er eenmaal is , zegt:” Dat had ik zelf ook kunnen bedenken.”

Nee, het fascisme kent geen dilemma’s, het IS een duivels dilemma…. Een dilemma omdat het virus in ieder van ons sluimert.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Duivels dilemma uit een doosje

Splinters zijn mijn vrienden. Ik ben gek op splinters en dat is wederzijds. Ze zitten in mijn huid, onder mijn nagels en soms zelfs in mijn oog en ja, ik aarzel altijd om ze uit te trekken want markeren zij juist niet de dingen waar het om gaat in het leven? Splinters doen zeer maar ze zorgen ook dat je weet dat je leeft.

Ja, die splinterpartijen, dat zijn de dragers van het ware ideaal en dat is mooi, zeker tegen de achtergrond van al die christelijke, socialistische en liberale duivelse dilemma’s die alleen maar leiden tot versluiering en grijsheid. De splinters geven kleur. Dat splinters drammen, ligt in hun aard opgesloten. Ze hebben één groot ideaal en dat moet worden nagestreefd. En trouwens, alle partijen drammen bij tijd en wijle. Wat te denken van die Cameron met zijn veto en Rutte met 18 miljard bacillen in zijn hersens?

Nee, praat me niet van drammen. Dat hoort bij het politieke spel en is geen kenmerk van de splinter. Het wordt pas erg als een splinter probeert groot te worden en allerlei wazige ideeën krijgt, sappige lulsmoezen over de opleiding van politiemannen in Uruzgan enzo.  Dan is de verwatering nabij en zwelt de splinter op.

Even zo goed vraag je je bij zo’n splinter natuurlijk wel af waar het met de samenleving heen gaat. Neem nou zo’n PvdD. Prachtig natuurlijk, ben ik meteen voor. Ik vind ook dat er beter met dieren omgegaan moet worden, veel beter. De vraag is waar zo’n partij in de samenleving naartoe gaat. Mensen die veel van dieren houden, zijn niet altijd mijn vrienden. Adolf Hitler was bijvoorbeeld een prachtbaas voor zijn honden en…zijn beste vrienden noemden hem “Wolf”.  Met die dieren zat het dus wel goed maar zou Marianne Thieme hem ook “mijn beste vriendin”  genoemd hebben, zoals Fleurtje A met Geert W doet?  Adolf was net als Geert heel zorgzaam voor de vrouwen in zijn directe omgeving. Het geeft allemaal erg te denken. Ik kan het niet gemakkelijk peilen. Er is niets zo onbetrouwbaar als de uiterlijke schoonheid van een vrouw.

Splinters hebben een groot dilemma. Als ze pogingen doen om te groeien, verwatert de splinter…als ze klein blijven moeten ze steeds gauw een mening verzinnen over zaken die buiten hun speerpuntprogramma vallen. Dan moeten ze “out of the box”  denken. Het is een duivels dilemma uit een doosje…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Het duivels liberaal dilemma

Liberalen zijn mijn vrienden. Dat is wederzijds. Ik heb veel met het liberalisme en het streven naar vrijheid staat diep in mijn ziel gegrift…nou dat klinkt toch aardig dramatisch niet? Maar ik meen het. Vrijbuiter van het eerste uur, het kan ook haast niet anders. Vergeet niet dat de zaad- en de eicel die mij voortbrachten elkaar ontmoetten zo’n vier maanden na de laatste periode van ernstige onderdrukking in dit land.

Vrijheid , een veel beduimeld en mishandeld woord, zelfs misbruikt voor de verhoging van de maximumsnelheid van 120 naar 130 km, iets dat vervolgens op een verbodsbord is weergegeven. Vrijheid om te zeggen wat je wil. zolang de ander zijn mond maar houdt enzovoorts….Vrijheid, ja, mijn vriend, net als liberalen.

Liberalen zijn ook dromers en misschien houd ik daarom wel van ze. Ze geloven namelijk in de goedheid van de mens. Door en door verrot als ik ben, weet ik al lang dat het een droom is en niet eens een mooie maar, zonder dollen: het is een geweldige droom: de mens als goed wezen. Liberalen geloven dan ook tot in hun tenen dat mensen de vrijheid die ze horen te krijgen heel goed kunnen dragen. En daar zit dan toch een addertje onder het gras of liever: een dilemma. Een duivels dilemma.

In de praktijk blijkt namelijk dat er walgelijke mensen rondlopen. Mensen die anderen tot op het bot uitzuigen, desnoods als slaaf laten werken totdat-ie er dood bij neervalt. Moordenaars, verkrachters, pedo’s, het is toch potverdorie om je de ogen uit je hoofd te krabben. Het zou Mark Rutte of een andere, misschien nog betere liberaal, nooit lukken om dat allemaal goed te praten. De werkelijkheid van de gedegenereerde, verrotte fundamenten van een deel van onze medemens valt op den duur gewoon niet te ontkennen.

Wat nu? Daar ga je letterlijk met je goeie gedrag.  Nu kent het geloof in de goede mens zelf niet direct waarden en normen om het schorem aan banden te leggen omdat die volgens dat geloof nooit nodig zijn geweest. De mens is immers goed en dus…in wanhoop grijpt de liberaal naar waarden en normen die weliswaar de zijne niet zijn maar die wel bescherming bieden tegen het tuig van de richel.  Alleen, in wat voor woestenij begeef je je dan als geciviliseerd liberaal?

Je komt bijna ongemerkt in de jungle van het barbaarse conservatisme terecht, erger nog, je gelederen raken ermee vervuild want ja, wie met pek omgaat, raakt erdoor besmet. En zo druipen liberale partijen na verloop van tijd van het conservatisme, iets wat een lichtgewicht als Léon de Winter dan “libcons”  noemt, een uitdrukking die van elk historisch en intellectueel besef is ontdaan. Liberalen, sluit de rijen en waak tegen het dreigende en gluiperige conservatisme dat uw rangen bij voortduring wil verzwelgen…  Nou ja, als goed liberaal moet u dat natuurlijk helemaal zelf weten, dat is zo….maar ik kom erop terug.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Het zolderdenkraam

Wetenschap is een geloof, een religie. Ik weet het nu zeker. Sinds mijn discussie met @Carlawijn over wetenschap is het nog duidelijker geworden. Natuurlijk, ik wist het na al die overloeze discussies over God enzo al lang maar toch…

Carla Wijnmaalen heeft mij zekerheid gebracht maar niet de zekerheid die zij hoopt. Carla gelooft niet in flauwekulletjes zoals God enzo. Dat zijn allemaal sprookjes die weliswaar al zo’n drie miljoen jaar oud zijn maar al die tijd heeft de mens in totale duisterheid verkeerd. Pas zo’n driehonderd jaar geleden met de geboorte van Isaac Newton is het licht doorgebroken in de wereld. En kijk eens wat de wetenschap ons allemaal heeft gebracht. Geen vervelende bossen, zwaarmoedige bergen , irritante rivieren of  dodelijke woestijnen maar computers, vliegtuigen, auto’s levensverlengende middelen, condooms en noem maar op. Tel uw zegeningen zou ik zeggen….

Dat de mensheid het ook bij het sprookje van de wetenschap bij het verkeerde eind zou kunnen hebben, nee, dat gaat er bij Carla niet in. Wetenschap is het begin van de glorieuze opmars van de mens over de aarde en door het hele universum. Kom maar op met de goddeloze praatjes want daarin schuilkt de waarheid. Dat wetenschappers soms dingen ontdekken die de mensheid uit lang vervlogen tijden al lang wist, dat deert haar niet. In cirkeltjes rondrennen. Nee zeg, kom op…we gaan voorwaarts!

Vandaag nog riep ik mijn poes binnen. Zij weet dat omstreeks 7 uur ’s morgens haar lekkere hapje klaar staat en ze kwam dan ook subiet. Haar naam is voor haar het teken dat er een hapje op haar wacht. Voor haar betekent haar naam vermoedelijk hetzelfde als het woord “hapje”. Vermoedelijk want ik weet dat natuurlijk niet zeker . Eigenlijk weet ik helemaal niets over het denken en voelen van mijn kat. Er is natuurlijk wel veel onderzoek naar geweest maar daarbij hebben de onderzoekers uitsluitend de menselijke logica gevolgd. Zij zijn nooit uitgegaan van de logica die de kat hanteert. Carla zou onmiddellijk zeggen: “Nee, maar hoe zou je dat ook willen doen?”  En ik zou dan antwoorden: “Precies, daar zit de zwakte van onze wetenschap. Wij weten en kennen de dingen alleen maar zoals ze zich aan ons, volgens onze maatstaven en criteria voordoen.”

Voor Carla is dat te hoog gegrepen en dus noemt zij het “zweverig”. Dat is gemakkelijk, dan blijf je zeker van je zaak, je trekt je wetenschappelijke zwarte kousen nog een strak aan en bent tevreden. Gemakkelijk voor haar dan. De wetenschap is mooi en goed en Kaj Elhorst is gek. Dat is een heldere opvatting over het universum.

En inderdaad, waar houd ik me mee bezig? Ik zit met de onzekerheden en de vragen en ik tuur ’s avonds uit mijn zoldervenster naar buiten en vraag me af  aan welk signaal ik kan zien of er zich zaken afspelen buiten mijn bewustzijn. Dat is heel wat vermoeiender dan de hobby van Carla. Zij kruipt ’s avonds naast haar man op de bank en kijkt naar het megaplasmascherm en ziet hoe zich daar de wetenschap voltrekt. Dat zweeft niet…dat trekt voorbij en blijkt op een goede dag verstoord te worden door onbekende oorzaken. Zou dat een teken voor mij zijn?

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Geschiedvervalsing mon amour…

Gisteren werd onze vrouwelijke wethouder van cultuur vergeleken met Ceaucescu, een vergelijking die om diverse redenen mank gaat. Het verschil in uiterlijke verschijning is daarvan misschien nog de minst belangrijke.

De vergelijking werd gemaakt omdat mevrouw een Cultuurhuis wil plaatsen op ene plek waar nu wat architectonisch afval is te vinden en volgens sommigen mag dat niet. Dat mag dan vooral niet omdat het ding 25 miljoen euro gaat kosten. Dat zijn de geschatte kosten en zoals bekend lopen die in de praktijk meestal op. Maar dat terzijde. Wel opmerkelijk trouwens, als er in Nederland een discussie wordt gevoerd, gaat het altijd vooral om geld. Niet om belangrijke dingen dus.

De vergelijking vormt één van de vormen van geschiedvervalsing waarin het grootste deel van de mensheid zo graag gelooft. Wij scholden in de zestiger jaren van de vorige eeuw de politieagenten ook uit voor SS-er. Die vergelijking was , achteraf bezien, schromelijk overdreven en geschiedververvalsend. Een andere vorm van geschiedvervalsing is de opsomming van de “walgelijkheden” die Nederlandse handelaren hebben begaan bij de slavenhandel. Slavenhandel in dezelfde periode was in Afrika schering en inslag en daarbij begingen Afrikaanse en Arabische stammen en volkeren walgelijkheden die de Nederlandse wanddaden deden verbleken. Waarom bij slavenhandel dus altijd de spotlights moet staan op de Nederlandse handelaren, is mij totaal onduidelijk. Naast Afrika waren overigens ook Zuid-Amerika, Australië en Azië het toneel van allerlei verschrikkingen op het gebied van de slavenhandel. Daar hoor je nooit iemand over.

Al even vervalsend is het beeld dat wetenschap onze kennis vergroot. Pure valsheid in geschrifte want elke vijf jaar verplaatst onze blik op de fysische omgeving zich en wetenschap biedt dus geen enkele zekerheid. Minstens zo groot is de leugen rond de “Universele rechten van de mens”. Hoe kan iets universeel zijn als haast niemand betrokken is bij de vaststelling ervan?

Weer een mooie geschiedvervalsing is de wijd verbreide gedachte dat de Tweede Wereldoorlog door de geallieerden werd gevoerd als bestrijding van de holocaust. Niets is minder waar. Door de oorlog werd de holocaust zelfs verhevigd, een verdieping van de onmenselijkheid die begon met de beruchte Wannsee Konferenz. De Tweede Wereldoorlog bracht de geallieerden er wel toe terreurbombardementen uit te voeren op Berlijn, Leipzig, Dresden, Keulen en het Roergebied waardoor tienduizenden mensen omkwamen. Deze bombardementen bevestigden het beeld dat de Nazi’s van de geallieerden gaven: onmensen.

Een heel grote leugen was de verzuchting in 1945 “nooit meer oorlog”  want deze ontaardde in een reeks van oorlogen zoals Korea, Vietnam en later Irak en Afghanistan. Het ging uitsluiten om “nooit meer oorlog bij ons in the back yard”. Verder mocht je overal gewoon oorlogvoeren. Geschiedvervalsing was ook de bewering dat de Joden recht hadden op hun eigen staat in Palestina. In werkelijkheid ging het erom de wensen van Adolf Hitler in vervulling te doen gaan en het “Joodse probleem”  op een andere locatie voort te zetten.

Ten slotte is het geschiedvervalsing om te beweren dat de zogenaamde ” internationale gemeenschap” streed voor doorvoering van democratisch principes in de hele wereld. De VS stimuleerden de staatsgreep van Pinochet in Chili en tal van andere soortgeliijke staatsgrepen, ze verkwanselden Nieuw Guinea aan het Indonesië van Soekarno, ze onderhielden goede contacten met de familie Assad in Syrië en de koningen van Saoedi-Arabië en wij volgden hen daarin na omdat het zo verdomd goed uitkwam.

Nee, geschiedenisles op school en historische “feiten”  in de media versterken over het algemeen alleen maar het geloof dat wij zulke goede mensen zijn, zoals uit het verleden moge blijken. Geschiedvervalsing mon amour….

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Lied van de bankier…

Op de wijs van “O sole mio”  of  “It’s now or never”  (Elvis Presley)

” O sodemieter,

wat heb ik nou,

Geef op mijn centen,

en wel heel gauw.

Als bankje leende ik wel heel graag uit

Van al die centen zie ik geen duit.

 

Heb je nog poen daar

Zei de premier,

En ik zag winsten dus zei geen nee,

Maar al mijn poen, vliegt naar de zon

Ik heb nooit begrepen

waar ik aan begon

 

Het zijn  de Grieken, zo lui en vet,

Nooit aan het werken, alleen maar pret,

Van al beloven en nooit “niks” doen

Al duizend jaar geen pluk fatsoen….

 

Ik  wilde helpen

Ik stond ze bij

Leende veel geld uit

Zij keken blij

Nu ik wil innen

Zijn zij niet thuis

Daar bij  die Grieken, is iets niet pluis

 

Wat moet ik nu dan

Waar moet ik heen

‘k Heb er genoeg van

‘k Vind het gemeen

‘k Zit bij de pakken

Al schielijk neer

Vul al mijn zakken

Ik leen niets meer….