Waar de zon toch wel ondergaat

Het Spaanse, het rijk waar de zon nooit ondergaat, zo heette dat in de zestiende eeuw. Voor alle duidelijkheid, die was van 1501 tot 1600. De naamgeving had te makern met de uitgetrektheid van het koloniale rijk rond de hele aardbol. Er was altijd een plaats op aarde waar Spaans werd gesproken en waar de zon scheen. Dat is lang geleden want nu zijn al die gebieden onafhankelijk en dat is natuurlijk veel beter.

Vanmorgen toen ik de rolluiken opentrok en naarbuiten keek, moest ik daaraan denken. De zon scheen door een wagenwijd openstaand venster van helderblauw waartegen haast zwarte maar ook blauwe en grijze wolken zich aftekenden. Als je in zo’n omgeving mag schijnen, wil je ook helemaal niet meer ondergaan.

De onderrand van deze zonnige wolkenlucht was gekarteld door bergtoppen die al eeuwen over hun omgeving waken want heel anders dan rijken, vergaan bergen heel langzaam. Ze vergaan maar dat gebeurt in een tempo dat niemand kan waarnemen. Bovendien verzetten ze zich niet tegen het vergaan. Bergen vergaan omdat er iets anders voor in de plaats komt, daarvoor moet ruimte komen en het maakt de wereld mooier. Meestal wel zeg…als ik zo om mij heen kijk naar de schoonheid die verdwenen zeeën hebben achtergelaten…er is maar weinig dat daaraan kan tippen.

Zelfs in de Pyreneeën vinden we de diepten terug van lang vervlogen wateren…allemaal vergaan en wie heeft ze horen kermen? Ik niet! Het rijk waar de zon nooit ondergaat, is al heel lang geleden ondergegaan. De rottingsverschijnselen waren van meet af aan aanwezig, gestimuleerd door mensen die zeiden het rijk te willen bewaren. Door hun voortdurende drukke gedoe en handelen, is het rijk alleen maar eerder aan een eind gekomen. Want ja, politici zijn niet gemaakt om stil te zitten. Ze willen opbouwen en stapelen en zien veelal niet wat zij  achter hun rug in elkaar laten storten. Dat allemaal ter versterking van ons bestaan…

Over een paar uur gaat de zon weer onder en zij, alleen zij…weet dat er een onoverkomelijkheid is, die haar weer op doet komen…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Die jeugd van tegenwoordig

 

Jezelf als voorbeeld nemen, dat moet je eigenlijk nooit doen. Jezelf tot maatstaf maken van alle mensen en dingen is de grootste misdaad die je kunt begaan. Maar soms, soms…o soms dan is het zo verlokkelijk om in die fout te vervallen. Gisteravond bekroop mij het gevoel dat het zonder meer noodzakelijk was.

Een lokale politicus was in discussie, althans dat probeerde hij, met de plaatselijke jongerenraad en dat liep uit op een teleurstelling. En eerlijk gezegd, ik vond het ook tenenkrommend. Mijn tenen kromden zich omdat jongeren van deze tijd naar voren komen met antwoorden en oplossingen die zo uit ambtelijke notities lijken te komen. In elk geval is de verbloemende woordkeus verbluffend. En niet alleen verbluffend maar ook irritant want waar moet het met deze samenleving naartoe als zelfs de jongeren laveren en klippen omzeilen om vooral maar niet beschadigd uit de strijd tevoorschijn te komen? Waar gaat het naartoe als jongeren geen risico’s meer durven nemen maar zich verschuilen achter holle. formalistische leuzen? Daar zou Jong Alphen maar niet alleen die organisatie zich eens danig over achter het oor moeten krabben.  Hoe jong ben je als je idealen nog ruimte laten voor geneuzel over strategie en tactiek?

Ik vind het echt rampzalig, een land met een jeugd die lijkt op gesettelde veertigers. Dan kan het haast niet anders of de macht is aan de haatpaleizen, de Wildersen, de orthodoxe imams en de onbetrouwbare, smerige mollen. En dan neem ik me zelf even als voorbeeld, toch maar wel. Ik strooide knikkers bij de taptoe, marcheerde door de straten van Groningen, Amsterdam en Parijs (Cohn Bendit) gooide nooit met stenen maar schelden kon ik erg goed. In die tijd noemden we elke politieman “SS’er”  en bekladden we het Lieverdje in Amsterdam of het beeld van president Steyn in Deventer. We bezetten de Kweekscholen in Beverwijk en Deventer en tussendoor rotzooiden we dat het een, vooral lieve, lust was. En wat te denken van het schorem dat zich marinier noemde en ons beroofde van onze slaapplaats bij het Monument op de Dam. Je mag vrijheid wel “gedenken”  maar niet beoefenen.

Daaraan moest ik denken ook bij die mafketel die gisteravond bij P&W zat omdat hij zich had laten mishandelen in de trein, daartoe haast een paar idioten had uitgenodigd in plaats van zijn verstand te gebruiken. En dat alles onder het mom van “WE hebben hard voor onze vrijheid gevochten.”  Wat had HIJ daarvoor gedaan dan? Het was weer een voorbeeld van zelfingenomen gezapigheid waar ik van moest kotsen. Ook van die mevrouw van de NS trouwens die zich verschuilde achter de ene  na de andere formaliteit.

Waar is dat jeugdig élan toch gebleven, die idealistische vergezichten over een mooie samenleving? Verdwenen in de binnenzakken, achter het kalfsleer van portefeuilles? Tegenwoordig verlangen jongeren vooral naar een huisje met een vrouwtje of mannetje erin en nog van dat kleine gekriebel ook, en….een zo duur mogelijke auto voor de deur. Bah, bah, bah! Daar ben je niet jong voor, het is te godsgruwelijk voor woorden eigenlijk als je al 80 bent op je zestiende.

Jongeren van Nederland! Toon eens moed, élan, energie, inventiviteit, durf en levensvreugde en stap van die conformistische heksenketel af. Dat is de vurigste wens van deze babyboomer die volgens jullie voormannen alleen maar uit is op graaien en rust. Zet een dot com achter het streven naar gezapigheid achter een voordeur  waar je veilig zit met je apps, de iPod en de hele elektronische bull shit. Kom in opstand, start de revolutie en maak iets moois van deze wereld en van je leven. Doe iets om trots op te zijn. Mijn  God….mijn adem is nog lang niet op maar jullie happen al naar lucht…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

A new years carol in prose

Zes maanden ben ik nu met pensioen en in pensioen ben ik de laatste dagen van het jaar ingegaan en langzaamaan vertoont zich een nieuw tafereel. Een tafereel dat steeds scherper en helderder zichtbaar wordt tegen de achtergrond van het legioen van veertigers dat ik ken. Veertigers die bijna zonder uitzondering mij toeroepen dat zij o, zo graag met pensioen zouden willen gaan.

En steeds vaker vraag ik me af wat er eigenlijk zo aanlokkelijk is aan het pensioen. Natuurlijk,op een goeie dag ben je pensioengerechtigd en soms zelfs pensioenplichtig en iedereen die je  het allerbeste toewenst, zwaait je uit en roept” en nu maar lekker genieten”.  Genieten? Dat wordt dan de grote vraag. Genieten, waarvan? Natuurlijk is het heerlijk dat je vaste lasten en nog wat extra zijn gedekt voor het geld dat je zelf bij elkaar hebt gespaard. Dat is waar. Maar voor de rest…genieten? Het begint al met het feit dat jongeren de hele dag door lopen te jeremiëren hoe duur die ouderen wel zijn. Lekker genieten dus… Als je daar geen Scrooge van wordt, dan weet ik het niet meer.

Daarnaast zijn er mensen, misschien wel de ergsten die je komen vertellen dat je nu niet meer om zeven uur s’morgens hoeft op te staan. Je bent niet meer zo gestresst, zeggen ze er dan bij. Als ik dan duidelijk maak dat ik nog heel veel te doen heb dat op tijd klaar moet zijn, is het antwoord. ” Maar je hebt nu de leeftijd waarop je weet dat het allemaal niet zo belangrijk is of je op tijd klaar bent.”  Dat klinkt al bijna als: ach man, wat maakt het uit, nog even en je bent dood. Dan geef je de geest….

Er zijn collega-gepensioneerden die daaraan toegeven. Die kopen hun “laatste auto”, ze trekken zich terug uit het verenigingsleven, gaan steeds minder de deur uit en het ontbreekt er nog maar aan dat het gordijn aan de straatzijde de hele dag gesloten is.  Zij sleeën bijna geluidloos de kist in. En dan vraag ik mezelf in gemoede af of ik wel bij die club hoor…ik heb helemaal geen tijd om dood te gaan. Flauwekul allemaal! Dat is de geest van “laten we maar ophouden”.

En dan…ik moet ook genieten van mijn kleinzoon, een heerlijk kereltje dat vanmorgen nog een speelgoedautootje door de kamer liet schieten zodat het helemaal verdween. Opa moest het opzoeken. Genieten…. Nee, zonder flauwekul, het is echt een schat van een ventje en het ligt nu op anderhalve meter afstand van me te slapen. Heerlijk die Apple-keyboards die geen herrie maken! Genieten! Natuurlijk valt er veel te genieten, straks een villa op een heuvel, uitkijkend over een dal met de zon bijna elke dag binnen en rust…

Een rustige werkplek ook waar ik mijn verhalen en boeken schrijf en waarbij één ding vooropstaat: ik wil ze op tijd af hebben. Die “tijd”  heb ik zelf vastgesteld maar meestal is het “gauw”.  Voor mij is een pensioen eerder een diploma dan een afscheidsbrief. Ik geniet van wat ik mezelf te doen heb gegeven. Dat geldt dubbel en dwars in het nieuwe jaar. Proost allemaal!!!! That’s the spirit!

Tot sterkte in 2012,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Kerst- en Nieuwjaarsboodschap

Majesteit,

Azijnpissers, ze zijn onder ons! Uw kerstboodschap van gisteren heb ik gemist maar ik weet wel dat ze weer negatief werd beoordeeld door onze Nationale Ere-Azijnpisser, Geert. Hij meende uit uw boodschap op te kunnen maken dat u lid was van GroenLinks. Wat was dat voor truttige opmerking?  Eerlijk gezegd viel ze mij wat tegen want het zal mij waarlijk de reet roesten (zo zeggen ze dat bij Geerts achterban) van welke partij u lid bent, zolang je van de PVV geen lid KUNT worden. Daardoor blijft het risico beperkt.

Hoewel de “famille” natuurlijk jarenlang trouw was aan het CDA en daarvoor aan de CHU, valt daar tegenwoordig weinig eer meer aan te behalen. Daar komt bij dat GroenLinks een groot goed vertegenwoordigt dat toch ook in uw familie zeer belangrijk wordt ervaren: de natuur. Hoewel uw vader een wat meer ambivalente houding ten opzichte van de natuur aannam, door aan de ene kant het WNF op te richten en aan de andere kant toch ook te jagen, weet ik dat uw familie zeer betrokken is bij de natuur. Ja zeker nu de minister die voor de natuur verantwoordelijk is en voortkomt uit de legioen van de rentmeesters, niet van plan lijkt te zijn om natuur ook maar enige voorrang te geven. Als staatshoofd is het dan inderdaad uw taak om dat weer enigszins recht te trekken.

Ik ben dan ook uitermate verguld met uw betoog, vooral wanneer dat te plaatsen is in de zenboeddhistische boodschap die Peter Matthiesen een dag eerder voor tv de ether inslingerde. Peter Matthiesen, u weet wel, de auteur van onder meer ” De Sneeuwluipaard”.   Met u zijn Peter en ik van mening dat de aarde in toenemende mate bescherming nodig heeft tegen de niet aflatende hebzucht van de mensheid. Hebzucht die uiteindelijk immers voortkomt uit de angst alles te verliezen maar…zoals gebruikelijk is angst een slechte raadgever. Daar waar de mens exploreert en exploreert uit angst geen leven meer te hebben, zal hij/zij ontdekken inderdaad niets meer te bezitten. Inderdaad omdat hij/zij zelf alles heeft wegggeroofd.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik vrees dat Geerts geestelijke ontwikkeling en vooral die van zijn achterban nog niet toereikend genoeg is om dat te kunnen overzien. Het mooie van uw kerstboodschap is , dat u via een omweg eigenlijk toch weer vraagt om vreedzaam en liefdevol gedrag en onderling begrip want alleen op die manier is de wereld te redden. Daar passen de opvattingen van eerder genoemde criticus dus niet in.

In 2003 ontving ik van Commissaris Jan Franssen van Zuid-Holland een bedankje, een bedankje omdat ik als journalist  had medegewerkt aan het succes van uw bezoek aan de Rijnstreek, in het bijzonder aan Alphen aan den Rijn. Het was mij en eer om daarbij betrokken te zijn. Mag ik u nu bedanken voor uw inzet en pleidooi voor het behoud en de versterking van de natuur in ons land en elders in de wereld? En laat dat voor een ieder van uw onderdanen een boodschap zijn: de takken van de kerstboom horen groen te zijn….

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Lied van de bankier…

Op de wijs van “O sole mio”  of  “It’s now or never”  (Elvis Presley)

” O sodemieter,

wat heb ik nou,

Geef op mijn centen,

en wel heel gauw.

Als bankje leende ik wel heel graag uit

Van al die centen zie ik geen duit.

 

Heb je nog poen daar

Zei de premier,

En ik zag winsten dus zei geen nee,

Maar al mijn poen, vliegt naar de zon

Ik heb nooit begrepen

waar ik aan begon

 

Het zijn  de Grieken, zo lui en vet,

Nooit aan het werken, alleen maar pret,

Van al beloven en nooit “niks” doen

Al duizend jaar geen pluk fatsoen….

 

Ik  wilde helpen

Ik stond ze bij

Leende veel geld uit

Zij keken blij

Nu ik wil innen

Zijn zij niet thuis

Daar bij  die Grieken, is iets niet pluis

 

Wat moet ik nu dan

Waar moet ik heen

‘k Heb er genoeg van

‘k Vind het gemeen

‘k Zit bij de pakken

Al schielijk neer

Vul al mijn zakken

Ik leen niets meer….

Motie van treurnis

Het is weer eens treurnis en natuurlijk speelt die treurnis rond Afghanistan. Vandaag hebben de dames en heren van de Tweede Kamer een hoorzitting over een mogelijke missie naar Kunduz. Ze horen daar de argumenten van een reeks ” deskundigen” maar wat voor deskundigen zijn dat eigenlijk?

Een paar minuten geleden zag ik een zooitje corrupte machthebbers uit Afghanistan aan het woord. Mannen die er stuk voor stuk op gebrand zijn in het zadel te blijven en daarvoor maar al te graag de steun van de westerse mogendheden gebruiken. Zou er een kamerlid zijn dat naïef genoeg is om te geloven dat deze struikrovers objectieve en ook maar enigszins betrouwbare informatie geven? Je mag toch hopen van niet! De vraag is dan natuurlijk: waarvoor deze poppenkast?

Straks komen er ook nog Nederlandse generaals aan het woord en ook die zijn niet objectief want zij willen maar al te graag dat hun soldatenclub wordt ingezet bij iets. Anders loop je ook de hele dag zo wezenloos rond, natuurlijk. Wie niet zijn uitgenodigd, zij historici en cultuurdeskundigen die kunnen bepalen wat al dat gerommel binnen de Afghaanse landsgrenzen doet met de lokale cultuur en mensen die er wonen. Mensen die echt iets kunnen vertellen over het gevoelen en de inzichten van de plaatselijke bevolking. Nee, daar luisteren wij niet naar. De opvattingen van deze mensen interesseert ons net zoveel als de Taliban. Ook zij luisteren nooit wat die armzalige opiumboertjes te zeggen hebben. De “democratische” krachten uit het westen walsen op dezelfde manier over gedachten en gevoelens van de Afghanen heen als de brute onderdrukkers van de Taliban.

En zo hoort het ook natuurlijk want die hele actie gaat er in de eerste plaats om te laten zien wat voor goede bondgenoten wij zijn in de NATO. Terwille daarvan vertrappen we met veel liefde de grondrechten van die achterlijke harkboeren uit dat bergstaatje. En bovendien: we komen er toch gewoon iets goeds doen? (vinden wij zelf).

Het is echt diep en diep treurig dat politieke partijen zich laten voorlichten door vertegenwoordigers van organisaties die hun belangen allemaal hebben liggen bij een “vredesmissie”. Dat heten deskundigen maar het zijn marketingmensen voor de NATO. Het is nog schandaliger zo’n actie te presenteren  als een humanitaire actie terwijl het uitsluitend de belangen dient van een organisatie die haar bestaansrecht al lang heeft overleefd.

Laat Afghanistan met rust en laat de Afghanen hun eigen problemen oplossen en als er terroristen zitten (die allemaal al geëmigreerd zijn naar Somalië) dan pakken we ze in alle stilte op met behulp van wat commando’s. Tenminste: als ze zich TEGEN ons dreigen te keren. Anders laten we ze lekker hun gang gaan totdat ze door de plaatselijke bevolking worden bestormd met hooivork en maaimachine.

En geloof me, het wordt een vechtmissie want er is niets leuker dan die vemaledijde buitenlanders een hak te zetten. Stelletje betweters!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

De historische vergissing van Rutte

Marc Rutte is historicus en soms vraag ik me af of hij zich nog kan herinneren wat het woord “liberaal” betekent. Zuiver taalkundig gezien is het de Latijnse vertaling van “vrij”, verder niets. Het zou mooi zijn als onze Marc daar eens wat vaker aan dacht, hoewel het woord “vrijheid” dezer dagen veelvuldig wordt misbruikt.

Ik heb de leeftijd om mij de verhalen te herinneren van kapitein Rob die met zijn zeilboot “De Vrijheid” over de wereldzeeën zwierf. Hij had het schip niet zo genoemd omdat hij er kon doen wat hij wilde of omdat er nooit problemen waren. De naam sloeg op de mogelijkheid die het bood om het onbekende tegemoet te gaan, met alle risico’s van dien.  In mijn ogen is dat de ware vrijheid.

Vrijheid houdt bij mij niet in, zoals bij de PVV, dat de eigenaren van die vrijheid maar kunnen doen en laten waar ze zin in hebben. Trouwens, vrijheid kun je eigenlijk niet bezitten. Je BENT vrijheid of je BENT bang. Eén van tweeën. Daar vliegt hiostoricus Rutte dus uit de bocht. Hij zou zich ervan bewust moeten zijn dat liberalen staan voor “open staan”, “het nieuwe tegemoet”, “exploratie” en “brede blik”.  Dat is vanouds zo geweest. “Liberaal” stond tegenover het behoudende, naarbinnen gekeerde, dogmatische gedrag van de kerk, een kerk die aan die opstelling overigens nooit had mogen toegeven, gezien haar achtergrond. Liberaal was de blik naar buiten, gericht op de horizon.

En dan hoor ik de liberale voorman  van Nederland ineens zeggen dat hij best met de partij van benauwden, kortzichtigen, angsthazen en vrijheidsbeperkingen wil regeren. Wat is dat voor onzin? Nou ja, ik vrees dat de aloude splitsing in de VVD hier doet gevoelen: conservatief en liberaal. Evenoud als de blik op de toekomst is het natonalisme verknoopt met het liberalisme. Dat bereikte zijn hoogtepunt in de 19e eeuw toen zelfbeschikking ineens het toppunt van vrijheid leek te zijn.

Dat neemt niet weg dat liberalisme en nationalisme uit verschillende baarmoeders afkomstig zijn en dat ze ook heel goed los kunnen van elkaar. in onze tijd gaat het niet meer om zelfbeschikking en losmaken van een alles vertrappende macht. In onze tijd gaat het om de inzet van vrijheid en eigen identiteit voor een vrijheid die iedereen kan insnuiven.

Natuurlijk, er wordt veel geroepen  om de Nederlandse identiteit en het is goed als we ons nog eens bewustworden van die identiteit die is ontstaan op basis van een strijd voor vrijheid en gelijke kansen. Daarbij hoort niet de politiek het voortouw te nemen. Er zijn   culturele instaties en verenigingen genoeg om leiding te geven bij die ontdekkingstocht. De politiek moet juist waken tegen een  tweedeling. Ze moet zorgen voor binding in verscheidenheid. Daarvoor deugt de Partij voor de Vrees niet.

Met wie Rutte dan wel moet regeren? Misschien wel helemaal niet. Het maakt niet uit of zijn partij de grootste wordt. Gezien het intellectueel gehalte dat de overheid nu nodig heeft, pleit ik voor PvdA, SP en GroenLinks. Zo, dan is dat er dan ook uit. Ik hoop in  elk geval dat historicus Rutte geen historische vergissing begaat en ons land stort in  een  poel van verwildering en onderdrukking. In 1933 waren het de superconservatieven in Duitsland die uiteindelijk Hitler aan de macht hielpen. Ze meenden  dat ze hem “in de hand konden houden”. Dat was ook al een  historische vergissing

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com