Simplisme, populisme en de politici

 

KISS was jarenlang een gevierde afkorting: Keep it simple en nog iets dat ongeveer hetzelfde betekende. Simpelheid, vroegher was er een strip, ik meen in het Parool, die “Sinmpelmans heette,een mannetje met drie haren en geen enkel begrip voor wat dan ook. Simmpelheid.

Vanuit pure simpelheid trappen de gevestigde politieke partijen graag tegen het begrip “populisme”  aan maar wat is het eigenlijk, wat houdt populisme in? Letterlijk betekent het ” dat wat het volk beweegt of kenmerkt”.  Nou, dat lijkt me voor politici nu juist de moeite van het bestuderen waard. Dat gebeurt zo zelden, zo zelden dat het geen wonder is dat politici elk contact met de bevolking kwijtraken.

Nooit eerder hebben ze zo zeer gejammerd dat de kiezer weet wat goed voor hem of haar is maar waar komt die ophemelende gedachte vandaan? Ik zie niet zoveel van verstandige, intelligente en scherpe keuzen makende kiezers. Ik zie vooral mensen die de grootste moeite hebben hun leven op orde te houden, teveel drinken, teveel roken, teveel eten, teveel gokken, teveel drugs gebruiken, teveel koffie drinken, te hard rijden, te veel werken, overmatig schelden, teveel op de buurman letten,  en…euh…moet ik nog doorgaan? Elke “verstandige”  kiezer heeft wel één of twee van deze afwijkingen, zoniet meer….

Populisme, lieve politici, houdt niet meer in dan nauwkeurig weten wat de kiezer beweegt…waar zijn of haar gedachten mee bezig zijn en….en deel daarvan dat aansluit bij uw politieke richting, kunt u dan hanteren in speeches en programma. Dat…is populisme. Dat…is ook aantrekkelijk want op die manier wordt uw betoog smakelijk gemaakt voor uw kiezer. Op die manier gaat hij of zij begrijpen waar u het precies over heeft. Maar daarvoor moet u dan wel geregeld, niet eens een keertje maar geregeld, in de wijken met kiezers op bezoek gaan, met hen spreken en alleen maar luisteren. Niets beloven maar gewoon luisteren.

De zogenaamd verstandige kiezer let alleen op de directe omgeving van gezin, recreatie en werk. De eigen drieëeenheid van het leven van de kiezer, zullen we maar zeggen. Leg de problemen van de verstandige kiezer naast uw wetenschappelijk vastgestelde partijprogramma en schuif deze minuscule lulprobleempjes ertussen en noem ze vooral als praktisch voorbeeld tijdens uw speeches. Houd op met hoogdravende, frasen over rapporten en statistieken. Die zeggen namelijk helemaal NIETS over wat de verstandige kiezer eigenlijk wil….

Het zal wel weer parelen voor de politieke zwijnen zijn. De eerstvolgende keer gaan ze toch gewoon weer hol voordragen uit rapporten en verslagen…niemand die het interesseert of begrijpt. De politici begrijpen die rapporten ook niet echt en daarom doen ze uiteindelijk toch weer iets anders.

Het is te simplistisch om het populisme zo maar af te schrijven. Populisme vormt de basis van de politiek, het is de meest basale contactvorm tussen politicus en volk. Daar bovenop kan de hoogdravendheid en kan het idealisme rusten. Populisme, alle grote politici: Caesar, Napoleon, Bismarck, Churchill maakten er gebruik van. Wat mankeert onze hedendaagse politici dat het ineens niet goed genoeg meer is? Het hoort in ere hersteld te worden…

https://4politicians.wordpress.com

Onze genadeloze samenleving…

“Je moet gewoon de goede keuzen maken”, hoe vaak hoor je die zin niet uitspreken als het gaat om mensen die werkloos of verslaafd zijn of in de gevangenis zitten. Het klinkt als of het even eenvoudig is als het opwinden van een horloge of de juiste koffie te kiezen in een bar.

Gisteravond zag ik op België een film die het overduidelijke bewijs was van het tegendeel, een film over twee jongens die aan het eind van de vorige eeuw genadeloos in de gevangenis belandden vanwege een moord. Een moord, dat moet gezegd worden, die zij ook daadwerkelijk hadden gepleegd. En…voordat we verder gaan: geen enkele moord is ooit goed te praten, daaronder vallen wat mij betreft ook terechtstellingen.

De beide jongens waren nog kind toen zij werden uitgedaagd door een behoorlijk betweterig meisje van de eigen leeftijd dat hen aansprak op hun “vandalistische gedrag”  en daarna nog al beledigend tekeer ging ook. Zij ging de confrontatie met open vizier aan en deed niets om het conflict te temperen. Dat is het beeld. De beide jongens kwamen daarna tot hun misdaad. Zelfbeheersing was er bij geen van drieën bij en de grote vraag is ook waar zij die zelfbeheersing hadden moeten leren. De vader van één van beide jongens mishandelde zijn vrouw structureel. De  omstandigheden op school en in de directe leefomgeving, gaven uitsluitend voorbeelden van agressie en egoïsme.

“Tja”, zal iemand zeggen. ” Maar dan hadden die jongens toch nog kunnen kiezen voor het goede.”  De vraag is ” Hoe dan?”  Je kunt niet kiezen voor iets dat je niet kent. En dan..één van de jongens overlijdt in de gevangenis onder verdachte omstandigheden. Voor het publiek en ook voor zijn “compagnon”  heet het “zelfmoord”  maar in werkelijkheid ging het om een wraakactie door medegevangenen. Ook tegenover zijn “compagnon”  wordt volgehouden dat het om zelfmoord gaat. Dat is vooral van belang op het moment dat deze jongen vrijkomt.

Hij krijgt een nieuwe identiteit en zelfs een baan en een vriendin totdat onze wraakzuchtige, barbaarse samenleving er de lucht van krijgt dat hij de moordenaar is van het meisje. Dat nieuws komt naar buiten door de verwaarloosde zoon van de reclasseringsambtenaar. Vanaf dat moment wordt de jongen het leven onmogelijk gemaakt, mede door de media. Het eind van het tragische lied is, dat de jongen zelfmoord pleegt.

Was dat de juiste keuze? En wie heeft er allemaal foute keuzen gedaan? De zoon van de reclasseringsambtenaar in elk geval, lijkt mij, want die handelde uitsluitend uit jaloezie maar…van zijn vader kreeg hij nou ook niet direct een goed voorbeeld.  Hebben de media goed gekozen door alles openbaar te maken en een nieuwe identiteit te verraden? Was die Officier van Justitie met zijn meer dan schaamteloze requisitoir wel zuiver op de graad? Was hij dronken of zat hij met persoonlijke frustraties waardoor de misdaad van de jongens nog monsterlijker leek dan ze was?

Al die mannen en vrouwen die zo goed weten hoe een mens de juiste keuzen maakt, zouden de film moeten gaan zien. Mark Rutte en David Cameron en ook Fred Teeven zouden dat best eens kunnen doen bij een gezellig. tussentijds samenzijn, ergens rond 25 december zou ik denken.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Duivels zonder dilemma

Fascisten zijn mijn vrienden niet. Dat is jammer voor mij maar meer nog voor hen, denk ik. Ik zie niks in opgestoken handjes, vaandels en leiders. Integendeel, ik wil van de leiders af. Weg met de parijleiders, leve de visionairs.

Het valt niet mee om de fascisten niet als vrienden te zien want ze zijn wijd verbreid, veel wijder dan men veelal denkt. In de VS zei ooit ene politicus: ” Als het fascisme in de VS aan de macht komt, zal het niet zijn met de hakenkruisvlag maar jet de stars en stripes”.  En zo is het, het fascisme is een sluipende ziekte die altijd pas wordt ontdekt als het te laat is.

Fascisten geloven in een strak in het pak zittende samenleving waarin iedereen een vaste plaats heeft met een leider aan de top. Op schuiven van plek naar plek is mogelijk maar iedere plek is even stoer en onbewegelijk vastgeprikt als de vorige. Leider, subleider, assistent-leider enzovoorts tot onderaan…onderaan…de outcast, nietsnut, crimineel of profiteur zoals dat heet. Dat geldt voor het fascisme als geheel, dus ook voor haar rascistische uitwas, het nationaal-socialisme, dat de hiërarchie vaststelt aan de hand van geboorte en afkomst. In dat geval is er geen enkele keuze meer en is de mens tevoren veroordeeld tot een bestaan van “übermensch”  of  afval.

Fascisten zijn in wezen de dorpsbewoners, mensen die goed willen zorgen voor hun buurman en oude moeder, waar natuurlijk niets mis mee is. Het is de kneuterigheid en warmtezoekende mentaliteit die zich laast kennen door uitspraken zoals die van Fleur Agema: ” Soms zeg ik dat Geert mijn beste vriendin is.”  Het vasthouden aan dat wat bekend en zeker lijkt te zijn, het kopjes geven tegen het vertrouwde en nabije. Het suggereren van de warmte van…eeen wespennest.

Het zijn echter ook de mensen die de bewoners van het naastgelegen dorp met messen te lijf gaan omdat zij lastig zijn en een bedreiging vormen voor de gelukzaligheid van het eigen dorp. Die vreemdelingen in dat andere dorp die allemaal op elkaar lijken en die de ogen verkeerd hebben staan. Die, zoals in Gullivers’ Reizen wordt beschreven, het ei aan de verkeerde kant intikken. Het zijn de mensen van theekrans en klaverjassen maar ook van de venijnige roddel en de lynchpartijen tegen iedereen die niet aan hun gezelligheid en spelletjes deelneemt. Wie niet “normaal doet” , wordt buitengesloten. Normaal doen: dat is, je houden aan de ongeschreven en geschreven regels van het eigen dorp, de eigen, kleine kring. Vrijheid voor bekend gedrag in het eigen dorp, en de verdediging daarvan. Fascisten noemen dat vrijheid maar in werkelijkheid leidt het tot een verstikkend veiligheidssyndroom. Die perverse vorm van vrijheid is tot uiting gekomen in PVV en öfp bijvoorbeeld.

In Groningen werd je er zestig jaar geleden op anagekeken als je niet fatsoenlijk Gronings kon spreken en als je wel ABN sprak. Dan werd je nageroepen met de kreet “hai kan ouk ollands proaten”.  Ja, dat was niet fascistisch maar het lag wel op de loer. Fascisme is het onvermogen om de eigen horizon op te rekken en dan ben je tegen Europese Unie, tegen de opheffing van grenzen, tegen wereldhandel, tegen immigratie en ga zo maar door.Immigreren mag wel maar de immigranten mnoeten zich dan helemaal gaan houden aan de regels van het dorp en hun eigen akkertje bewerken. Je steekt daarbij natuurlijk geen hand uit om ze te helpen. Als het niet lukt, gaan ze toch gewoon weer weg?

Fascisten kennen ook geen dilemma’s. Als een nieuwe ontwikkeling in het eigendorp heel goed bruikbaar is, dan benadruk je hoe handig ze is voor de handhaving van bestaande regels, normen en gebruiken. De komst van de auto was voor de fascist geen bedreiging van de bestaande samenleving maar een hulpmiddel bij het opkrikken daarvan. En….als dat nieuwe hulpmiddel niet in het eigen dorp is uitgevonden, dan beweer je bij hoog en bij laag dat de eigen dorpsgemeenschap er wel aan heeft meegewerkt of….het ook had kunnen  uitvinden. Zoiets als Heer Bommel die aan Tom Poes voortduren om een list vraagt en als de list er eenmaal is , zegt:” Dat had ik zelf ook kunnen bedenken.”

Nee, het fascisme kent geen dilemma’s, het IS een duivels dilemma…. Een dilemma omdat het virus in ieder van ons sluimert.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Duivels dilemma uit een doosje

Splinters zijn mijn vrienden. Ik ben gek op splinters en dat is wederzijds. Ze zitten in mijn huid, onder mijn nagels en soms zelfs in mijn oog en ja, ik aarzel altijd om ze uit te trekken want markeren zij juist niet de dingen waar het om gaat in het leven? Splinters doen zeer maar ze zorgen ook dat je weet dat je leeft.

Ja, die splinterpartijen, dat zijn de dragers van het ware ideaal en dat is mooi, zeker tegen de achtergrond van al die christelijke, socialistische en liberale duivelse dilemma’s die alleen maar leiden tot versluiering en grijsheid. De splinters geven kleur. Dat splinters drammen, ligt in hun aard opgesloten. Ze hebben één groot ideaal en dat moet worden nagestreefd. En trouwens, alle partijen drammen bij tijd en wijle. Wat te denken van die Cameron met zijn veto en Rutte met 18 miljard bacillen in zijn hersens?

Nee, praat me niet van drammen. Dat hoort bij het politieke spel en is geen kenmerk van de splinter. Het wordt pas erg als een splinter probeert groot te worden en allerlei wazige ideeën krijgt, sappige lulsmoezen over de opleiding van politiemannen in Uruzgan enzo.  Dan is de verwatering nabij en zwelt de splinter op.

Even zo goed vraag je je bij zo’n splinter natuurlijk wel af waar het met de samenleving heen gaat. Neem nou zo’n PvdD. Prachtig natuurlijk, ben ik meteen voor. Ik vind ook dat er beter met dieren omgegaan moet worden, veel beter. De vraag is waar zo’n partij in de samenleving naartoe gaat. Mensen die veel van dieren houden, zijn niet altijd mijn vrienden. Adolf Hitler was bijvoorbeeld een prachtbaas voor zijn honden en…zijn beste vrienden noemden hem “Wolf”.  Met die dieren zat het dus wel goed maar zou Marianne Thieme hem ook “mijn beste vriendin”  genoemd hebben, zoals Fleurtje A met Geert W doet?  Adolf was net als Geert heel zorgzaam voor de vrouwen in zijn directe omgeving. Het geeft allemaal erg te denken. Ik kan het niet gemakkelijk peilen. Er is niets zo onbetrouwbaar als de uiterlijke schoonheid van een vrouw.

Splinters hebben een groot dilemma. Als ze pogingen doen om te groeien, verwatert de splinter…als ze klein blijven moeten ze steeds gauw een mening verzinnen over zaken die buiten hun speerpuntprogramma vallen. Dan moeten ze “out of the box”  denken. Het is een duivels dilemma uit een doosje…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Het duivels christelijk dilemma

Christenen zijn mijn vrienden. Dat is wederzijds. Ik heb veel met het Christendom en de alles beheersende liefde staat diep in mijn ziel  gegrift…nou dat klinkt toch aardig dramatisch niet? Maar ik meen het. Vredelievend sinds het eerste uur, het kan ook haast niet anders. Vergeet niet dat de zaad- en de eicel die mij voortbrachten elkaar ontmoetten zo’n vier maanden na de laatste periode van ernstige onderdrukking in dit land.

Liefde, een veel beduimeld en mishandeld woord. Het wordt soms verbonden aan de meest liefdeloze begrippen die de mens kent zoals jaloezie en heerszucht en als liefde tot heerszucht komt…

Christenen geloven diep dat zij de brengers zijn of liever, de verbreiders van de liefde in de wereld. Hun God is een god van  liefde en het geloof houdt in dat liefde alles overwint. De eerste christenen demonstreerden dat door zingend ten onder te gaan in de arena’s van keizer Nero. Hen maakte het niet uit of zij op deze aarde waren of in een andere, ja, het was hen nog beter om in die andere wereld te zijn, daar waar hun Heer dichterbij was. Maar ja, hoe bestuur je een rijk, een wereldrijk als je je vijanden de andere wang toekeert en daarmee de diepgewortelde angst voor de dood verloochent?

Daar waar Jezus probeerde zijn volgelingen kennis te laten maken met een brede horizon, een bredere horizon dan zij ooit gezien hadden en die regelrecht panoramisch uitzicht gaf op de hemel, daar zijn christenen van later eeuwen begonnen de luiken te sluiten en zekerheden te zoeken niet bij hun God of bij hun liefde maar bij normen en waarden die zijzelf hadden bedacht. Normen nog meer dan waarden want normen geven zekerheid en waarden hebben een deur naar de twijfel op een kier staan. De norm werd kerkbezoek, kinderen krijgen, en rechtgeaard geloof, het geloof van de vaderen. Wie daaraan niet voldeed, kon geen liefde verwachten maar haar perversie: haat. Haat bijvoorbeeld, vooral tegenover de Grote Concurrent die Allah heette, of Newton, de uitvinder van de wetenschap.

De gedachte dat liefde alles en iedereen overwint heeft de christenen van onze tijd al lang verlaten Nog maar kortgeleden hebben wij gezien dat een christen minister van defensie werd. Klaarblijkelijk was hij ervan overtuigd dat de liefde te verspreiden viel met behulp van kogels en bomnmen. En zo vertrouwden hij en zijn achterban liever op de gebruikelijke methoden die standen uit een tijd lang voordat de liefde was her-uitgevonden. Lang voordat het wonder van de Kerstnacht zich had voltrokken. En wie het belangrijkste beginsel van zij geloof laat vallen, ja die heeft wat minder moeite met de rest. Dan krijg je kamerleden in gewetensnood.

In onze wereld is geen plaats meer voor wonderen, alleen nog de “feiten”  tellen, de waarnemelijkheden zoals die door de wetenschap voor langere of kortere tijd zijn vastgesteld. Als christen krijg je het dan moeilijk en wordt het een probleem vast te houden aan waarden op basis van een verhaal dat wetenschappelijk niet kan worden aangetoond. De twijfel knaagt. Dat betekent uittreden of terugtrekken in een netwerk van duistere, onveranderlijke en defensieve waarden, waarden die niet alles in de mantel der liefde vangen, wat iets anders is dan bedekken, maar waarden die de eigen fundamenten tegen de rotting van een vergiftigde wereld beschermen. En zo groeide de zekerheid van de mannen van de SGP, de knagende twijfel van de mannen van het CDA en een christelijk socialisme dat als legoblokjes aansluit bij de gemateraliseerde wereld van nu van de Christenunie…

Wie kennis zaait, zal twijfel oogsten…dat presenteert zich als naspel van wat ooit een Koninkrijk van Liefde beloofde te worden…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Het duivels liberaal dilemma

Liberalen zijn mijn vrienden. Dat is wederzijds. Ik heb veel met het liberalisme en het streven naar vrijheid staat diep in mijn ziel gegrift…nou dat klinkt toch aardig dramatisch niet? Maar ik meen het. Vrijbuiter van het eerste uur, het kan ook haast niet anders. Vergeet niet dat de zaad- en de eicel die mij voortbrachten elkaar ontmoetten zo’n vier maanden na de laatste periode van ernstige onderdrukking in dit land.

Vrijheid , een veel beduimeld en mishandeld woord, zelfs misbruikt voor de verhoging van de maximumsnelheid van 120 naar 130 km, iets dat vervolgens op een verbodsbord is weergegeven. Vrijheid om te zeggen wat je wil. zolang de ander zijn mond maar houdt enzovoorts….Vrijheid, ja, mijn vriend, net als liberalen.

Liberalen zijn ook dromers en misschien houd ik daarom wel van ze. Ze geloven namelijk in de goedheid van de mens. Door en door verrot als ik ben, weet ik al lang dat het een droom is en niet eens een mooie maar, zonder dollen: het is een geweldige droom: de mens als goed wezen. Liberalen geloven dan ook tot in hun tenen dat mensen de vrijheid die ze horen te krijgen heel goed kunnen dragen. En daar zit dan toch een addertje onder het gras of liever: een dilemma. Een duivels dilemma.

In de praktijk blijkt namelijk dat er walgelijke mensen rondlopen. Mensen die anderen tot op het bot uitzuigen, desnoods als slaaf laten werken totdat-ie er dood bij neervalt. Moordenaars, verkrachters, pedo’s, het is toch potverdorie om je de ogen uit je hoofd te krabben. Het zou Mark Rutte of een andere, misschien nog betere liberaal, nooit lukken om dat allemaal goed te praten. De werkelijkheid van de gedegenereerde, verrotte fundamenten van een deel van onze medemens valt op den duur gewoon niet te ontkennen.

Wat nu? Daar ga je letterlijk met je goeie gedrag.  Nu kent het geloof in de goede mens zelf niet direct waarden en normen om het schorem aan banden te leggen omdat die volgens dat geloof nooit nodig zijn geweest. De mens is immers goed en dus…in wanhoop grijpt de liberaal naar waarden en normen die weliswaar de zijne niet zijn maar die wel bescherming bieden tegen het tuig van de richel.  Alleen, in wat voor woestenij begeef je je dan als geciviliseerd liberaal?

Je komt bijna ongemerkt in de jungle van het barbaarse conservatisme terecht, erger nog, je gelederen raken ermee vervuild want ja, wie met pek omgaat, raakt erdoor besmet. En zo druipen liberale partijen na verloop van tijd van het conservatisme, iets wat een lichtgewicht als Léon de Winter dan “libcons”  noemt, een uitdrukking die van elk historisch en intellectueel besef is ontdaan. Liberalen, sluit de rijen en waak tegen het dreigende en gluiperige conservatisme dat uw rangen bij voortduring wil verzwelgen…  Nou ja, als goed liberaal moet u dat natuurlijk helemaal zelf weten, dat is zo….maar ik kom erop terug.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Dom…

“Ben ik nu zo slim of ben jij nu zo dom?”  en “Elk nadeel hepse voordeel.”  Het zijn uitspraken die bij het Nederlandse volk in het geheugen staan gegrift en ze duiden allebei op een waarheid als een koe en een stelling van Nietzsche: een feit is een interpretatie van de werkelijkheid. Dat neemt niet weg dat de meerderheid van de mensheid zich dagelijks beroept op feiten alsof die de absolute waarheid zouden bevatten.

Misschien heeft het iets te maken met de rechter en de linker hersenhelft die Johan Cruijff in een filosofische bui aanvoerde om het verschil aan te geven tussen hemzelf en Louis van Gaal. Hij benadrukte dat voetballers altijd de rechter hersenhelft gebruiken, het creatieve centrum en niet-voetballers zoals Van Gaal meer geneigd waren tot het gebruik van de linker hersenhelft. Die linkerkant zou de meer saaie, structurele zijn en….volgens sommigen duiden op een grotere mate van intelligentie. Intelligentie zou dus een vorm van saaiheid kunnen zijn. Ook zo’n interpretatie.

Als voetbalsupporters de aanhang van hun tegenstanders uitmaken voor Kankerjoden, noemt de KNVB dat een feit, een strafbaar feit. Maar wat is dan precies het feit? De hooligans hebben niets gezegd over de gezondheidssituatie van hun tegenstanders en ook niet over hun raciale afkomst. “Kankerjoden”  zijn tot op de dag van vandaag geen feitelijk vastgestelde eenheid, het woord is slechts een interpretatie van de vijandelijke aanhang weer of…misschien toch meer van degenen die het roepen? Hoe zit dat nu?

Naar mijn mening gaat het om de samenwerking tussen de twee centra waarbij de linker hersenhelft elke waarneming een vaste rubriek gooit en de rechter hersenhelft bereid is die rubrieken naar willekeur en vooral behoefte weer door elkaar te gooien. Dat is creativiteit immers. Zekerheden omver gooien, chaos creëren en daaruit nieuwe zekerheden maken? De rechter hersenhelft legt verbanden die de linker niet kent. Mijn persoonlijke interpretatie leidt dan ook tot de conclusie dat de ware intelligentie bestaat uit een lenige en harmonische samenwerking van de twee hersenhelften.

Nog niet zolang geleden hebben onze wetenschappers geïnterpreteerd dat Chimpansees met poep gooien om hun intelligentie aan te geven maar wat bedoelen zij daar eigenlijk mee? Volgens mij is met poep gooien intelligenter dan met modder gooien omdat het eerste wijst op hergebruik van afval terwijl het tweede verspilling van grondstoffen is maar goed, mijn interpretatie natuurlijk. Het vaststellen van IQ bij apen en andere dieren interpreteer ik als behoorlijk dom omdat mensen dan zelfbedachte en voor zichzelf geldende maatstaven aanleggen voor heel andere wezens. Wie de intelligentie van chimpansees zou willen vaststellen, zou moeten onderzoeken in hoeverre de linker en rechter hersenhelft van deze apen samenwerken bij een effectief overleven in hun situatie. Voor zover wij dat kunnen waarnemen natuurlijk, ook dat blijft interpreteren.

Wetenschappers weten nog steeds niet wat electriciteit is en toch maken we er gebruik van. Sterker nog, volgens mij weten ze in veel gevallen niet WAT iets is en maken we er gebruik van. De wetenschap beschikt uitsluitend over een lijfelijk dan wel technisch uitgevoerde waarnemingen. Deze zijn allemaal beperkt door onze zintuigen, bijvoorbeeld gezichtsbedrog. Het voordeel, dor onze interpretatie van het idee “objectiviteit”, door fouten die instrumenten in zich houden en fouten in berekeningen en…door de mate van samenwerking tussen onze hersenhelften terwijl niet zeker is dat er niets te weten valt buiten deze waarneming. De menselijke geest is beperkt en mag zich dus nooit tot fundament van absolute waarheden verheffen.

Dat is mooi want het maakt meteen duidelijk wat de toevoeging “wetenschappelijk aangetoond” in tal van advertenties, spots, brochures en bibliotheken waard is. Mijn interpretatie is dat een absoluut geloof in deze verraderlijke formulering heel DOM is. Dat is geen interpreatatie maar een FEIT. Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com