De eeuwige jachtvelden….

 

De drukke gesprekken stokten en drie paar mannenogen staarden plotseling naar  de blond getooide , heupwiegende prooi die voorbij kwam stappen. De prooi leek slechts uit haar ooghoeken op de gefixeerde blikken te letten, het kopje strak en recht vooruit gericht. Nee, er was wel oplettendheid maar geen communicatie.

“De eeuwige jachtvelden”  flitste door mijn hoofd terwijl ik de “prooi”  volgde  door de lange gangen van Schiphol. De Noord-Amerikaanse iIndianen gebruikten die term voor het hiernamaals maar dat was te pessimistisch. De eeuwige jachtvelden zijn het hiernumaals, hier en nu komt er geen einde aan de bevruchtingsgerichte  interessen van de man. De meest onderdrukte en sociaal miskende biologische steunpilaar van het zijn.  Onderdrukt maar constant aanwezig. Zo constant aanwezig dat de samenleving er in alle afkeuring de term “vreemdgaan”  heeft bedacht voor het betreden van die jachtvelden. Dat is op zich al bizar omdat het helemaal niet zo vreemd is maar juist heel natuurlijk, natuurgetrouw zou ik haast zeggen. Overigens, in de starre westerse, christelijke opvattingen hebben de eeuwige jachtvelden zelfs in mijn uitleg nooit een plekje gekregen.

Hoewel onze tijd borstklopprerig uitdragat dat taboes zijn opgeheven, is het taboe van de eeuwige jachtvelden nog steeds een groot taboe, het wordt zelfs steeds groter. Dat komt doordat het wordt verbonden met de gedachte aan ontrouw tussen echtgenoten. Van omntrouw kan maatschappelijk en sociuaal gezien alleen maar sprake zijn als afspraken niet worden nagekomen en…niemand spreekt in de trouwbelofte uit dat hij of zij uitsluitend de daad zal bedrijven met de trouwpartner. Er wordt hooguit beloofd elkaar noet in de steek te laten en dat is iets heel anders.

Nee, de ontkenning van de meest fundamentele manlijke behoefte, het bevruchten van zoveel mogelijk vrouwtjesmensen, komt voort uit  van het ego. “Zij”  of “hij”  doet “het”  alleen met mij en dat is een grote bijzonderheid.

Ik ga hier niet uitleggen of deze geestesgesteldheid goed of kwaad is, dat blijkt al wel min of meer uit de manier waarop ik erover spreek. Wat wel duidelijk is , is dat naast de kinderwens van de vrouw, de bevruchtigswens van de man beide partijen de wens hebben te leven in veiligheid en geborgenheid. Die komen alleen tot stand op basis van een band tussen man en vrouw. Dat er andere afspraken deel zouden kunnen uitmaken van die band dan de huidige, moge duidelijk zijn. Het zou zelfs kunne leiden tot meer geluk en harmonie, zij het dat openheid dan een eerste eis is.

Daar zou de overheid best eens iets aan kunnen doen, in de wetenschap dat niet het gezin maar de man en de vrouw de hoekstenen  van de samenleving zijn, met al hun behoeften, wensen en verlangens. 4 Want welke verboden, regels of  conformiteiten er ook worden vastgesteld, de eeuwige jachtvelden blijven een werkelijkheid die uitgaat boven  de menselijke regelzucht. Het zou beter en fatsoienliker zijn daar rekening mee te houden.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s