Als het over het milieu gaat, is geen woord stom genoeg

 

Gistermiddag heb ik weer een lange litanie aan moeten horen van mensen die vonden dat er teveel geld werd gestoken in “het milieu”.  Dat woord kauwt zo lekker weg want je bedoelt er eigenlijk niets mee. Alles was te duur, alles, zoals ecoducten enzo. Volgens een van de aanwezigen waren die alleen bedoeld om geiten naar de andere kant van de weg te laten lopen. Allemaal te duur. Zo passeerde het ene na het andere bizarre verhaal de revue, allemaal te duur.

Het meest frustrerend waren nog de mensen die riepen dat het niet allemaal over geld zou moeten gaan. Het ging immers om de natuur en de mensen. Als zij dan vervolgens aan het woord kwamen, volgde er een  lang verhaal over…geld. En zo kabbelde de ene onzin de andere voorbij. De deelnemers waren het hoofdzakelijk eens met elkaar maar soms bleken ze nog ruzie te kunnen maken ook. Dat ging dan meestal over cijfers en bedragen. Dan meende de een dat de ander nergens verstand van had. En zo kletste iedereen om de echte vragen heen want ja, geld dat is er ook niet meer dankzij de dames en heren van de beursmafia die alles hebben weggesluisd.

Het milieu is in wezen een geheel van levende wezens en verschijnselen die over het algemeen als levenloos worden aangeduid, waarover trouwens nog een hele discussie gehouden kan worden. Mogelijk is er niet eens zo veel verschil tussen leven en levenloos, maar dat terzijde.

Het centrale punt van de discussie behoort te zijn dat alle wezens ongevraagd op de aardbol worden neergekwakt. Een logisch gevolg daarvan is dat ook ieder wezen hetzelfde recht op een bestaan heeft. Dat recht wordt weliswaar bedreigd door ene natuurlijk beginsel “ETEN EN GEGETEN WORDEN”, het houdt geen voorrecht van de ene soort boven de andere soort in om naar willekeur te verdrijven. Soorten, of het nu zilvervisjes zijn of  universitaire doctors eenzelfde recht van bestaan.

Dat houdt in dat de mens geen recht heeft om te heersen over andere soorten of om hun toekomst te bepalen. De mens zal de beschikbare ruimte moeten delen met andere wezens. Daarbij heeft hij eerder ene ondergeschikte dan een heersende rol te spelen. Dat heeft te maken met het veronderstelde feit dat de mens de enige is met een ratio. Of dat waar is, laten we hier in het midden. Deze ratio stelt ons in staat zelfs binnen de eigen specimen maatregelen te nemen tegen een al te sterke aanwas. Daarvan is de laatste tientallen jaren in ruime mate sprake. De enige beperking in dat opzicht heeft China zich ooit opgelegd. Er zou wat voor te zeggen zijn als de hele wereldbevolking een een-kindpolitiek of desnoods een tweekindpolitiek aannam. Er zijn namelijk niet teveel zwijnen op de Veluwe maar mensen…en dat geldt voor vele gebieden.

Laat ons dus in den vervolge verschoond blijven van kortzichtigheden die ons milieu bedreigen want de teloorgang van een soort, is voor ons een mogelijkheid en ene punt minder op aarde. Ook voor ons dagelijks leven. Dieren en planten hebben teveel invloed op onze omgeving om ze zo maar lukraak af te willen schaffen. En domme praat, daaraan heeft niemand behoefte dus is een uitgebreide campagne van het grootste belang. Zodat iedereen weet : zonder dier geen toekomst….

Tot sterkte,

 

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s