Onze genadeloze samenleving…

“Je moet gewoon de goede keuzen maken”, hoe vaak hoor je die zin niet uitspreken als het gaat om mensen die werkloos of verslaafd zijn of in de gevangenis zitten. Het klinkt als of het even eenvoudig is als het opwinden van een horloge of de juiste koffie te kiezen in een bar.

Gisteravond zag ik op België een film die het overduidelijke bewijs was van het tegendeel, een film over twee jongens die aan het eind van de vorige eeuw genadeloos in de gevangenis belandden vanwege een moord. Een moord, dat moet gezegd worden, die zij ook daadwerkelijk hadden gepleegd. En…voordat we verder gaan: geen enkele moord is ooit goed te praten, daaronder vallen wat mij betreft ook terechtstellingen.

De beide jongens waren nog kind toen zij werden uitgedaagd door een behoorlijk betweterig meisje van de eigen leeftijd dat hen aansprak op hun “vandalistische gedrag”  en daarna nog al beledigend tekeer ging ook. Zij ging de confrontatie met open vizier aan en deed niets om het conflict te temperen. Dat is het beeld. De beide jongens kwamen daarna tot hun misdaad. Zelfbeheersing was er bij geen van drieën bij en de grote vraag is ook waar zij die zelfbeheersing hadden moeten leren. De vader van één van beide jongens mishandelde zijn vrouw structureel. De  omstandigheden op school en in de directe leefomgeving, gaven uitsluitend voorbeelden van agressie en egoïsme.

“Tja”, zal iemand zeggen. ” Maar dan hadden die jongens toch nog kunnen kiezen voor het goede.”  De vraag is ” Hoe dan?”  Je kunt niet kiezen voor iets dat je niet kent. En dan..één van de jongens overlijdt in de gevangenis onder verdachte omstandigheden. Voor het publiek en ook voor zijn “compagnon”  heet het “zelfmoord”  maar in werkelijkheid ging het om een wraakactie door medegevangenen. Ook tegenover zijn “compagnon”  wordt volgehouden dat het om zelfmoord gaat. Dat is vooral van belang op het moment dat deze jongen vrijkomt.

Hij krijgt een nieuwe identiteit en zelfs een baan en een vriendin totdat onze wraakzuchtige, barbaarse samenleving er de lucht van krijgt dat hij de moordenaar is van het meisje. Dat nieuws komt naar buiten door de verwaarloosde zoon van de reclasseringsambtenaar. Vanaf dat moment wordt de jongen het leven onmogelijk gemaakt, mede door de media. Het eind van het tragische lied is, dat de jongen zelfmoord pleegt.

Was dat de juiste keuze? En wie heeft er allemaal foute keuzen gedaan? De zoon van de reclasseringsambtenaar in elk geval, lijkt mij, want die handelde uitsluitend uit jaloezie maar…van zijn vader kreeg hij nou ook niet direct een goed voorbeeld.  Hebben de media goed gekozen door alles openbaar te maken en een nieuwe identiteit te verraden? Was die Officier van Justitie met zijn meer dan schaamteloze requisitoir wel zuiver op de graad? Was hij dronken of zat hij met persoonlijke frustraties waardoor de misdaad van de jongens nog monsterlijker leek dan ze was?

Al die mannen en vrouwen die zo goed weten hoe een mens de juiste keuzen maakt, zouden de film moeten gaan zien. Mark Rutte en David Cameron en ook Fred Teeven zouden dat best eens kunnen doen bij een gezellig. tussentijds samenzijn, ergens rond 25 december zou ik denken.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s