Duivels dilemma uit een doosje

Splinters zijn mijn vrienden. Ik ben gek op splinters en dat is wederzijds. Ze zitten in mijn huid, onder mijn nagels en soms zelfs in mijn oog en ja, ik aarzel altijd om ze uit te trekken want markeren zij juist niet de dingen waar het om gaat in het leven? Splinters doen zeer maar ze zorgen ook dat je weet dat je leeft.

Ja, die splinterpartijen, dat zijn de dragers van het ware ideaal en dat is mooi, zeker tegen de achtergrond van al die christelijke, socialistische en liberale duivelse dilemma’s die alleen maar leiden tot versluiering en grijsheid. De splinters geven kleur. Dat splinters drammen, ligt in hun aard opgesloten. Ze hebben één groot ideaal en dat moet worden nagestreefd. En trouwens, alle partijen drammen bij tijd en wijle. Wat te denken van die Cameron met zijn veto en Rutte met 18 miljard bacillen in zijn hersens?

Nee, praat me niet van drammen. Dat hoort bij het politieke spel en is geen kenmerk van de splinter. Het wordt pas erg als een splinter probeert groot te worden en allerlei wazige ideeën krijgt, sappige lulsmoezen over de opleiding van politiemannen in Uruzgan enzo.  Dan is de verwatering nabij en zwelt de splinter op.

Even zo goed vraag je je bij zo’n splinter natuurlijk wel af waar het met de samenleving heen gaat. Neem nou zo’n PvdD. Prachtig natuurlijk, ben ik meteen voor. Ik vind ook dat er beter met dieren omgegaan moet worden, veel beter. De vraag is waar zo’n partij in de samenleving naartoe gaat. Mensen die veel van dieren houden, zijn niet altijd mijn vrienden. Adolf Hitler was bijvoorbeeld een prachtbaas voor zijn honden en…zijn beste vrienden noemden hem “Wolf”.  Met die dieren zat het dus wel goed maar zou Marianne Thieme hem ook “mijn beste vriendin”  genoemd hebben, zoals Fleurtje A met Geert W doet?  Adolf was net als Geert heel zorgzaam voor de vrouwen in zijn directe omgeving. Het geeft allemaal erg te denken. Ik kan het niet gemakkelijk peilen. Er is niets zo onbetrouwbaar als de uiterlijke schoonheid van een vrouw.

Splinters hebben een groot dilemma. Als ze pogingen doen om te groeien, verwatert de splinter…als ze klein blijven moeten ze steeds gauw een mening verzinnen over zaken die buiten hun speerpuntprogramma vallen. Dan moeten ze “out of the box”  denken. Het is een duivels dilemma uit een doosje…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s