De knoop doorhakken

“Hoera . ’t is crisis”  schreef ik gisteren en tot op zekere hoogte ben ik er nog steeds blij om. Crisis biedt de mogelijkheden om de zaken scherp te stellen en open te breken. Dat doet trouwens bijna niemand. Gisteravond zaten bij P&W mannen als Ruding aan tafel den die lullen alleen maar over symptomen maar niet over oorzaken. Aan die oorzaken willen zij niets doen want dat is te moeilijk.

Niemand hoor ik de laatste tijd over de echte oorzaken van de crisis, zoals de financiële crisis en alle andere crises waar wij aan lijden. Om ons even te beperken tot de financiële wanorde die geschapen is het volgende. Belangrijk is te bedenken dat iedereen eraan heeft meegewerkt, nou ja bijna iedereen. En dat we er met z’n allen doodgewoon ingestonken zijn.

Na de ineenstorting van de USSR in 1990 bestond de overtuiging dat het kapitalistische systeem in hoge mate superieur was aan het socialistische. Daarbij gingen we eraan voorbij dat de USSR geen socialistische staat was maar een staatskapitalistische en dat is iets anders. Dat was foutje één. Niet het belangrijkste maar toch…

Kapitalisme, dat houdt in: voor jezelf opkomen, “hard werken”  oftewel alles doen om financieel succesvol te zijn maar dan ook letterlijk alles. Tot dat laatste behoort het overspoelen van de consument met producten waarvan je hem of haar eerst overtuigt dat ze onmisbaar zijn. Voorbeelden: elke maand een nieuw type mobiele telefoon, middelen tegen voortijdige zweetlozingen en een onafzienbare reeks van verzekeringen tegen dingen die hoogstwaarschijnlijk nooit plaats zullen hebben, elke maand ene nieuw type auto en een massa aan voedingsmiddelen waarvan je niet beter maar wel dikker wordt. Of juist superslank….tot allerlei afslankingsziekten aantoe.

Het gebruik van al die overbodige en overgeproduceerde waar wordt door de producenten gekarakteriseerd als ” mode” of trendy en de gemiddelde mens heeft niet het geestelijke vermogen om zich daaraan te onttrekken. Het bezit of gebruik ervan maakt hen immers tot onderdeel van de samenleving. Om op de hoogte te blijven van deze productenterreur accepteren de meesten een niet aflatende maar toch irriterende stroom van reclames, dwarsdoor tv-films en in duizenden pagina’s giftig papier aangeboden. Als het even kan, worden we er ook over opgebeld.

In het midden van het kapitalistische web bevindt zich de beurs die uitsluitend belang heeft aan een zo hoog mogelijke winstopbrengst van ieder genoteerd bedrijf. Die winst komt via de beurs niet ten goede aan de mensen die het werk doen in de bedrijven maar aan mensen die hun geld ” in de waagschaal”  stellen, instappen heet dat. De “instappers”  of beleggers zijn er dus op uit om de kosten van bedrijven laag te houden en de inkomsten hoog. Daarvoor is nodig: weinig hulpmiddelen, zoals personeel, en veel consumenten.

De beleggers zetten daarom de leiding van bedrijven aan om zo veel mogelijk personeel buiten de deur te houden of te brengen, te ontslaan, en de concurrenten te vermoorden. Dat laatste heet “veroveren van marktaandeel”. Die doelstellingen heten in het bedrijfsleven “targets”. Dat woord zegt ons zo weinig dat we niet doorhebben dat het gewoon roofriddersidealen betekent. Als een bedrijfsbaas (dat heet dan weer CEO) zijn targets haalt, krijgt hij een vette fooi (bonus) toegeworpen. Goed gedaan jochie!

De CEO’s ontslaan dus grote delen van hun personeelsbestand in tijden dat ze winst maken met de algemene smoes dat ze aan kostenbeheersing moeten doen. Dat is de grootste leugen van allemaal want het kostenpatroon blijft gelijk.Het verandert wel van karakter: de bespaarde gelden worden gebruikt om nieuwe, nutteloze n overbodige producten te ontwerpen en…om de renten te betalen op leningen. Die leningen zijn dan weer nodig om producten te ontwikkelen en acties te ondernemen waarmee de concurrenten worden vermorzeld.

Die vermorzeling kan plaatshebben door de concurrent gewoon uit de markt te duwen, zoals met Nokia bijna is gedaan. Het kan echter ook door de concurrent over te nemen tegen  bedragen die door de beleggers worden bepaald. Wie ontslagen wordt, betaalt dus eigenlijk de winst en het dividend van de beleggers. En ook een beetje van roverhoofdman CEO met zijn marktconforme bendgenoten. Kijk, daar had Ruding het over moeten hebben.

Warom? Omdat de economie een totale hervorming nodig heeft waarin dit soort heb- graai en roofzucht wordt uitgebannen en de beurs weer ene stelsel wordt voor risicospreiding in plaats van een casino. Daarvoor is stevig en gedreven handelen nodig, dat heet: de knoop doorhakken. De knoop van zelfvoldane zelfverrijking door dat heel kleine groepje psychopathisch aangevreten “ingestapten”.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s