Vermogen, onvermogen, geluk…laten we het Bhoetankleed aantrekken

Europa begint op het Romeinse Rijk te lijken. Twee consuls bepalen samen de gang van zaken en houden elkaar goed in de gaten om te zorgen dat géén van beiden te machtig wordt. Zo ging dat in Rome voordat de keizers aan de macht kwamen.

De Duitse bondskanselierin en de Franse president maken samen de dienst uit en de Hollands kaasboer spuugt een stuk plastic uit de bek en vertelt dat er iets belangrijks is afgesproken. Ik heb nog steeds niet begrepen wat dat belangrijke was. Zeker is dat de twee hartlanden van Europa elkaar niet meer in de haren vliegen maar proberen er samen uit te komen. Dat moet ook wel nu de eeuwige twistappels, staal en kolen, zo goed als uitgeput zijn.

Mekwaardig hoe de geschiedenis kan lopen: Angela werd geboren in de dode baby die DDR heette en Sarkozy is een immigrant in Frankrijk, vermoedelijk uit Hongarije, die zigeuners het land uitzette. Samen dragen zij de last van die heel verschrikkelijke EU, die door een enkele oud-Russissche querulant EUSSR wordt genoemd. Was het maar waar, dat laatste, zou je soms denken. In de USSR hadden ze tenminste nog oog voor de pracht van de regionale culturen. Georgische dansen en kleding verschenen frequent in de propagandabladen die tien jaar lang bij mij door de brievenbus naar binnenwapperden. Tijdschriften waar ik ooit mijn diensten aanbood voor hervorming. Dat was nodig omdat ik inzag dat het positivistische geleuter over leuke dingetjes in Nederland geen enkele indruk maakte. De sombere Sovjetredactie is daar nooit op in gegaan. Als je Poetin ziet, weet je waarom.

Nee, machtige en ernstige mannen en vrouwen gaan nooit in op voorstellen ter verbetering. Ze gaan de weg die zij hebben gekozen, of die nu de afgrond inleidt of naar de top van de berg. Zolang het vee hen maar volgt, gaan zij voort en kunnen zij verder.  En het vee volgt omdat het een onvermogen bezit tot zelfstandig denken. Zelfstandig denken dat afvoert van de tunnelvisie die de blik richt op faillissementen, schulden en geld. Geld dat nodig is om een zelfbedachte en zelf geschapen crisis te bezweren. Die bezwering zou plaats moeten hebben door er nog meer geld tegenaan te gooien. Niemand weet waar het blijft trouwens, tenzij de Grieken er tanks voor kopen. Dan verdwijnt het in de openstaande muil van Uncle Sam.

Praten over geld…wij kunnen helemaal niet anders meer. Elk probleem dat wij tegenkomen, lossen we op met geld. Wij leven voor geld, we werken voor geld en als we slapen hopen we op nog meer geld door te beleggen. De tv-spot “nu even over geld”  was zo irritant omdat de hele tv-reclame de hele dag door alleen maar over geld ging. Dus waar sloeg die kreet eigenlijk op?  Als er een discussie wordt gevoerd, spreken wij bij tijd en wijle af dat we nu eens niet over geld moeten praten en vervolgens spreken we over pensioenen, beleggingen, de terugbetaling van leningen, renteverhogingen of verlagingen, intrekking van vergoedingen voor chronisch zieken, bevriezing van uitkeringen en ga zo maar door. Totdat iemand wakker wordt en ineens roept ” dit gaat toch eigenlijk ook over geld?”  Goed gezin jochie!

Er zijn landen in de wereld waar geld van ondergeschikt belang is. Het zijn er niet zoveel maar ze zijn er. Eén is Noord-Korea maar dat is niet zo’n goed voorbeeld omdat er eigenlijk helemaal niets is en dus ook geen geld. Een ander voorbeeld is Bhoetan waar de jonge koning net is getrouwd met een schattig Bhoetanees meisje en waar de hele bevolking langs de kant van de weg stond te juichen. Ik weet zeker dat die Bhoetanezen zich geen moment hebben afgevraagd wat die bruiloft hen weer zou kosten. Geen moment.

Bhoetanezen zijn eigenlijk niet van deze planeet. Ze malen niet om geld. In plaats van Bruto Nationaal Product spreken ze over het Bruto Nationaal Geluk. Hoe gelukkig zijn de inwoners, dat vinden die wezens daar veel belangrijker dan wat ze samen, met elkaar produceren. In onze ogen is dat absurd en…die waarneming is wederzijds. Bhoetanezen begrijpen helemaal niets van onze ratraces rond geld en carrière. Ze hebben één voordeel: Bhoetan is klein en bijna iedereen kent alle andere inwoners van hert land. Dat scheelt.  Daar heb je geen TROS nodig want de inwoners vormen samen de grootste familie van het land.

Zo te zien hebben zij het dus gemakkelijk om uitsluitend aan hun geluk te denken en het geluk niet te zoeken in munten die toch weer steeds van hand tot hand gaan. In werkelijkheid valt het niet mee want terwijl de munten van hand tot hand gaan, houden we ze wel in de gaten in de hoop dat ze weer bij ons terugkomen. Tegelijkertijd: misschien hoeven we ons niet als Bhoetanezen te gaan gedragen maar het kan zijn dat zij wat alternatieven hebben voor de fixaties op geld. Dan zou de reclame een keer ” even niet over geld”  kunnen gaan. Dat zou prachtig zijn, ook voor de consuls. Dat zij op een bankje aan de Rijn in de zon zouden zitten en de eendjes gingen voeren, gewoon omdat het kan. En wie weet , zouden ze na een uurtje zo maar ineens met de oplossing tevoorschijn kunnen komen, out of the box zoals dat tegenwoordig heet…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

2 reacties op “Vermogen, onvermogen, geluk…laten we het Bhoetankleed aantrekken

  1. Het lijkt wel of je het over Alphen aan den Rijn en Ruud Gebel hebt….

  2. Kaj Elhorst schreef:

    Die ook, Machiel, die ook…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s