Er staat geschreven…

Zij hadden het woord van de HEER geschreven,

En daarbij schromelijk overdreven,

Gezegd dat hij ’t altijd zo hebben wou,

Terwijl zij niet wisten wat komen zou,

Jaren en eeuwen gingen zo heen,

Zodat het hoofdstuk LIEFDE verdween,

De letter groeide tot de geest ook verdween,

De letter werd zout, het zout werd steen,

Het steen werd graniet en kwam tot verdriet…

Tot sterkte,

Kaj ~Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Barmhartig uitzetten of erbarmelijk krimpen

Gisteravond zat ik nog even wat discussieprogramma’s te volgen. Daar hoorde ik een CDA-mevrouw warempel spreken over een “barmhartige uitzetting”.  Ik denk dat zij daarbij dacht aan de verdrijving van Adam en Eva uit het Paradijs. Ik zou Michael maar vast naar voren roepen en een vlammend zwaard tevoorschijn toveren want het vagevuur naakt.

Voor mijn gevoel staat Gerd Leers volgens zijn eigen geloof al met één been in het vagevuur en doet hij voortdurend schietgebedjes maar het kleedje voor zijn bed is versleten, vooral de antisliplaag functioneert niet meer. Het is allemaal zo jammerlijk voor een groep mensen die zichzelf op de borst klopt en rondtoetert in de wereld dat het de Liefde van God belijdt.

Maar nog los daarvan , ik hoop waarachtig dat ze in Angola een soort Jeugdzorg hebben want het is natuurlijk voorspelbaar dat een jochie van 18 dat het land wordt uitgetrapt, geestelijk in de knoei komt. Het zou me niets verbazen als hij een soort haat ontwikkelt tegenover alles wat westers of vooral Nederlands is.  En als hij dan in zijn door ons gegecreërde wanhoop een bom legt onder Beursplein 5, dan zullen mannen als Fritsma, Rhoon en Bosma gillen dat zelfs de doodstraf nog te goed voor hem is. In de griezelkabinetten die zij gezond verstand noemen, bestaat geen aandacht voor de gevolgen van hun daden. Zij zijn zelf al verpest door een moeilijke jeugd, pesten op school of achterbuurt. .

Pedagogen en ontwikkelingspsychologen van elk niveau weten maar al te goed dat uitzetting een boodschap overbrengt: “Wij willen jou hier niet, kreng. Opdondedern!”  Voor ieder Nederlands kind dat zo’n boodschap meekrijgt, zouden de griezelheren van het parlement begrip hebben maar niet voor deze “buitenlandse verschrikking”..  Die is ontmenselijkt en tot onderwerp van discussie gemaakt, Een ding, een wegwerp- of uitzetartikel.

Barmhartige uitzetting! Je vraagt je af hoe zo’n mens het haar mond uitkrijgt. Ze moet toch ook beseffen dat met iedere”barmhartige uitzetting” onze beschaving erbarmelijk krimpt?

Tot dsterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Gezicht zonder hart

Was het niet een Amsterdamse PvdA-wethouder die herhaaldelijk vroeg: ” Is dit beleid of is erover nagedacht?”  En is het niet onze minister van immigratie die bang is dat het beleid bepaald zal worden door individuele gevallen?  En ben ik het niet die antwoordt: dat klopt minister, dat hoort ook zo. Mensen zijn namelijk geen massagoed maar personen. Ze hebben niet eens van die gele bordjes in de oren, nee, je kunt ze uitsluitend herkennen aan hun gezicht, de dingen die ze doen en zeggen en hun manier van bewegen. Daar tegenover stelt de minister dan een beleid van gelijke monniken, gelijke kappen maar geen twee monniken zijn in werkelijkheid gelijk.

Al vele jaren is er een vreemd proces aan de gang waarbij principes zijn ingeruild voor afspraken en regels. Dat valt nu ook weer waar te nemen aan de zaak Mauro  waarin de regels belangrijker lijken te zijn dan de principes. Zelf heb ik dat al vastgesteld bij de oprichtign van politieke partijen waarbij de deelnemers verbaasd de wenkbrauwen ophaalden bij het begrip “beginselen”. ” Is dat niet hetzelfde als de verkiezingspunten?”  werd mij ooit gevraagd en steeds weer moest ik “nee”. zeggen.Principes zijn gedachten en wensen die de grenzen markeren van de wereld waarin de leden van een partij wensen te leven. Ze zijn abstract in de zin dat ze aan niemand zijn geboden, en concreet doordat ze de plaats van de mens temidden van de medemens en het milieu bepalen. “Onbeperkte vrijheid voor iedereen”  kan een principe zijn maar ook “gelijkheid voor iedereen”. Ze gaan altijd uit boven de individu maar hebben er wel betrekking op.

Vanmiddag hoorde ik iemand zeggen dat het uitzetten van Mauro niet goed zou zijn voor het “gezicht”  van het CDA. Dat is echt iets van deze tijd, geloof ik. Als je haar maar goed zit en als je er maar goed uitziet. Maar het GAAT natuurlijk helemaal niet om het gezicht. Het gaat erom of er iets gebeurt dat je juist vindt, waarvan je geweten  je vertelt dat het goed is, dat het klopt. Niet omdat het direct voor jou en de jouwen zo goed uitkomt maar omdat de gebeurtenis of beslissing doodeenvoudig deugt. Dat weet je niet maar dat voel je.  En wie niets voelt, ja, die zou een bezoekje aan de psychotherapeut moeten afleggen. Met TBS en dwangverpleging.

De opmerking deed mij denken aan “Home without a heart”  maar ook aan gezicht zonder hart. Je kunt wel een prachtig hoofd hebben maar even zo goed niet zo gek veel te bieden hebben aan de wereld. In meer erotische termen: knappe vrouwen die toch verschrikkelijk afstotelijk zijn door hun leegte. Hoe dat bij mannen zit, weet ik niet maar im stap open voor suggesties al zou ik iedereen afraden te kijken naar mijn ava. Dat is namelijk kinderachtig. Gezicht zonder hart, meestal dan met hard….CDA, schaam je toch eens, jullie hadden toch een hart? Maar dat heb je er zelf uitgescheurd toen je beweerde dat alle geloof zo’n beetje hetzelfde was. Een geloof is nu eenmaal individueel en kan dus nooit vervangen worden door beleid.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http~://4politicians.wordpress.com

Wij ZIJN ook hoeren

Arnon Grunberg had vanmorgen in de VK gedeeltelijk gelijk toen hij beweerde dat de okkjoepaai-gasten misschien gewoon terugwillen naar het ancient régime. Daarbij moet dan wel even uitgelegd worden wat dat precies is en waarom iemand daarnaar zo kunnen terugverlangen.

Wij wensen niet door Marokkaanse jongeren voor “hoer”  uitgemaakt te worden en dat klinkt heel logisch. De grote vraag is alleen “hoe zouden zij ons anders moeten noemen?” Gezien het feit dat wij werkelijk bereid zijn alles te doen voor geld, valt geen andere betiteling ons toe. Naast geld hebben wij geen enkele moraal meer. O ja, we mogen niet vreemdgaan, dat wil zeggen, het kan stiekem wel tot in de meest christelijke kringen maar zodra het openbaar wordt, is het schandalig. En zelfs dat heeft met geld te maken.

De kwestie Mauro maakt duidelijk dat wij op het gebied van de moraliteit volslagen het spoor bijster zijn. Wij houden ons angstvallig vast aan regeltjes die we hebben opgesteld in onze vrees dat vreemdelingen ons heilig goed komen roven: geld. Dat valt ook te horen in PVV-kringen. Altijd als het om immigranten gaat, gaat het om het feit dat zij van onze uitkeringen genieten en er niets voor terugdoen. Geld dus.  En ons voor hoeren uitschelden en wij horen de waarheid liever niet.

De democratie die wij met veel bombarie aan andere, achterlijke, culturen proberen op te dringen, loopt bij onszelf op haar laatste benen. Het probleem van de democratie is dat zij zichzelf ondergraaft en dan in een demoNcratie verandert. Mensen die het meest succesvol zijn als voorvechters van de democratie, zoals Churchill, waren eigenlijk helemaal geen democraten maar ronduit dictators. Het volk ana de macht is ook eigenlijk een slechte gedachte want daarmee vis je de vunzigheid op en die verhef je tot norm.

Tenzij je de mensen opvoedt tot democraat en dat wil maar niet best lukken.  In de eerste plaats is ene groot deel van de mensheid te dom en te weinig begaafd om iets met democratie te kunnen doen. In de tweede plaats wordt er niets gedaan aan de geestelijke ontwikkeling die er voor ene democratie nodig is. Er is uitsluitend aandacht besteed aan assertiviteit maar die vaardigheid is vooral uitgedraaid op veel geschreeuw en een grote mond maar heel weinig wol. De inspraakbijeenkomsten die ik heb bijgewoond waren voor een groot deel aanfluitingen.

Gisteren maakte ik mee hoe twee PVV-ers elkaar in de haren vlogen omdat de één de ander uitmaakte voor Islamapologeet (verdediger). Dat is zo ongeveer een doodvonnis want wie de Islam verdedigt is een landverrader en op z’n minst in PVV-termen een Gutmensch of nog erger: links. Ja…de verwarring slaat ook daar toe. In feite kwam het er op neer dat één van beide partijen zo’n onwrikbaar beeld van de Islam had dat er geen ruimte was voor de veelkleurigheid die de Islam, net als het Christendom, nu eenmaal vertoont.

En nu het hoge woord er toch uit is: het Christendom kent tegenwoordig zelfs een afsplitsing die in het openbaar Christus verloochent in de vorm van het CDA. Ik geloof dat de haan eerst tien keer moest kraaien maar toen was het ook zo ver. Ook daar: uitsluitend hoeren. Wat was het ook weer? ” Ik heb gehoereerd onder iedere boom….. .”

Inmiddels heb ik mensen gesproken die zo wanhopig zijn dat ze bijna smeken om een oorlog omdat alleen via die weg de moraal nog terug te vinden zou zijn. Ik geloof daar niet in. Oorlog draagt nooit bij aan moraal, zelfs niet als je lid bent van de NATO. Ik geloof dat er een weg terug is waarin we vooral de verzuiling van de samenleving moeten toejuichen. Er zullen nieuwe zuilen ontstaan want zuilen brengen waarden en normen met zich mee. Een fundamenteel fascistische in de vorm van de PVV, een atheïstische rond D66, een nieuw Christelijke rond de ChristenUnie, een progressieve rond GroenLinks en SP en ene liberale rond VVD en PvdA. O ja, het sputterende rechtschristelijke badeendje SGP zal een lange maar zekere doodstrijd leveren.

En dan…dan is het te hopen dat we eindelijk iets gaan doen om de mensen te leren dat zij het GELUK kunnen vinden IN zichzelf in plaats van BUITEN. En die oorlog? Die vechten ze ook maar in hun hoofd uit.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

De knoop doorhakken

“Hoera . ’t is crisis”  schreef ik gisteren en tot op zekere hoogte ben ik er nog steeds blij om. Crisis biedt de mogelijkheden om de zaken scherp te stellen en open te breken. Dat doet trouwens bijna niemand. Gisteravond zaten bij P&W mannen als Ruding aan tafel den die lullen alleen maar over symptomen maar niet over oorzaken. Aan die oorzaken willen zij niets doen want dat is te moeilijk.

Niemand hoor ik de laatste tijd over de echte oorzaken van de crisis, zoals de financiële crisis en alle andere crises waar wij aan lijden. Om ons even te beperken tot de financiële wanorde die geschapen is het volgende. Belangrijk is te bedenken dat iedereen eraan heeft meegewerkt, nou ja bijna iedereen. En dat we er met z’n allen doodgewoon ingestonken zijn.

Na de ineenstorting van de USSR in 1990 bestond de overtuiging dat het kapitalistische systeem in hoge mate superieur was aan het socialistische. Daarbij gingen we eraan voorbij dat de USSR geen socialistische staat was maar een staatskapitalistische en dat is iets anders. Dat was foutje één. Niet het belangrijkste maar toch…

Kapitalisme, dat houdt in: voor jezelf opkomen, “hard werken”  oftewel alles doen om financieel succesvol te zijn maar dan ook letterlijk alles. Tot dat laatste behoort het overspoelen van de consument met producten waarvan je hem of haar eerst overtuigt dat ze onmisbaar zijn. Voorbeelden: elke maand een nieuw type mobiele telefoon, middelen tegen voortijdige zweetlozingen en een onafzienbare reeks van verzekeringen tegen dingen die hoogstwaarschijnlijk nooit plaats zullen hebben, elke maand ene nieuw type auto en een massa aan voedingsmiddelen waarvan je niet beter maar wel dikker wordt. Of juist superslank….tot allerlei afslankingsziekten aantoe.

Het gebruik van al die overbodige en overgeproduceerde waar wordt door de producenten gekarakteriseerd als ” mode” of trendy en de gemiddelde mens heeft niet het geestelijke vermogen om zich daaraan te onttrekken. Het bezit of gebruik ervan maakt hen immers tot onderdeel van de samenleving. Om op de hoogte te blijven van deze productenterreur accepteren de meesten een niet aflatende maar toch irriterende stroom van reclames, dwarsdoor tv-films en in duizenden pagina’s giftig papier aangeboden. Als het even kan, worden we er ook over opgebeld.

In het midden van het kapitalistische web bevindt zich de beurs die uitsluitend belang heeft aan een zo hoog mogelijke winstopbrengst van ieder genoteerd bedrijf. Die winst komt via de beurs niet ten goede aan de mensen die het werk doen in de bedrijven maar aan mensen die hun geld ” in de waagschaal”  stellen, instappen heet dat. De “instappers”  of beleggers zijn er dus op uit om de kosten van bedrijven laag te houden en de inkomsten hoog. Daarvoor is nodig: weinig hulpmiddelen, zoals personeel, en veel consumenten.

De beleggers zetten daarom de leiding van bedrijven aan om zo veel mogelijk personeel buiten de deur te houden of te brengen, te ontslaan, en de concurrenten te vermoorden. Dat laatste heet “veroveren van marktaandeel”. Die doelstellingen heten in het bedrijfsleven “targets”. Dat woord zegt ons zo weinig dat we niet doorhebben dat het gewoon roofriddersidealen betekent. Als een bedrijfsbaas (dat heet dan weer CEO) zijn targets haalt, krijgt hij een vette fooi (bonus) toegeworpen. Goed gedaan jochie!

De CEO’s ontslaan dus grote delen van hun personeelsbestand in tijden dat ze winst maken met de algemene smoes dat ze aan kostenbeheersing moeten doen. Dat is de grootste leugen van allemaal want het kostenpatroon blijft gelijk.Het verandert wel van karakter: de bespaarde gelden worden gebruikt om nieuwe, nutteloze n overbodige producten te ontwerpen en…om de renten te betalen op leningen. Die leningen zijn dan weer nodig om producten te ontwikkelen en acties te ondernemen waarmee de concurrenten worden vermorzeld.

Die vermorzeling kan plaatshebben door de concurrent gewoon uit de markt te duwen, zoals met Nokia bijna is gedaan. Het kan echter ook door de concurrent over te nemen tegen  bedragen die door de beleggers worden bepaald. Wie ontslagen wordt, betaalt dus eigenlijk de winst en het dividend van de beleggers. En ook een beetje van roverhoofdman CEO met zijn marktconforme bendgenoten. Kijk, daar had Ruding het over moeten hebben.

Warom? Omdat de economie een totale hervorming nodig heeft waarin dit soort heb- graai en roofzucht wordt uitgebannen en de beurs weer ene stelsel wordt voor risicospreiding in plaats van een casino. Daarvoor is stevig en gedreven handelen nodig, dat heet: de knoop doorhakken. De knoop van zelfvoldane zelfverrijking door dat heel kleine groepje psychopathisch aangevreten “ingestapten”.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Hoera, ’t Is crisis!

Vanmorgen hebben mijn vrouw en ik afgesproken dat we gasten die bij ons logeren in het vervolg gewoon laten betalen voor bread and breakfast. Het maakt niet uit of het familie is of goeie vrienden, ze betalen allemaal en flink ook. We moeten op de één of andere manier de crisis te boven zien te komen.

Daarbij: het is ook een educatief iets, we laten de mensen op die manier zien dat het crisis is want je hebt nog steeds van die figuren die denken dat er niets aan de hand is en dat het allemaal wel los zal lopen. Nou mooi niet, ik ben daar tegen. Als we met z’n allen roepen dat het crisis is, zal het ook crisis zijn, potverdomme!

En het is natuurlijk niet voor niets dat vandaag een onneukbare dikke kont die Angela heet, een frivole en slechtbetaalde president die Nicolas heet, een sjagrijn uit Londen, mr Bunga Bunga himself, het zielige hondje Papandreou en nog wat wild volk bij elkaar komen om te praten over de crisis. Het wordt echt een crisistop, misschien zelfs wel een crisispiek. Sinds we ontdekt hebben dat er een crisis is , kan de lol niet meer op, worden steden geokkjoepaaid en gillen ondernemers dat het zo slecht met ze gaat.

Het is ook bij de beulen af natuurlijk. Ik bedoel, wie hoor je vandaag de dag nog over een leuk overnametje van een miljard of tien? Niemand meer toch? Zelfs de energiereuzen houden hun mond uit angst dat ze straks allemaal ruimte moeten maken voor windmolens. Nou ja zeg….dat is toch gewoon de macht overdragen aan Don Quijote?

Het is echt bij de wilde dieren af. Bedrijven hebben het tientallen jaren zo slecht gehad en aandeelhouders kreunden onder het gewicht van hun aandelen, in een poging om de beurs overeind te houden, nee, praat me er niet over. Intussen leenden ze zichzelf helemaal kapot om het marktaandeel van de concurrent maar te kunnen landjepikken. O jee, het ging zo slecht dat ze bij stijgende winsten steeds meer mensen moesten ontslaan. Door die kostenbeheersing konden ze nog meer lenen….Het is maar goed dat we vandaag de top van de crisis bereiken.

Ik bedoel, kijk nou eens naar zo’n Bill Gates die een slordige 70 miljard dollar op z’n bonusrekening heeft staan, wat trouwens op z’n best 50 miljard euro is, daar begin je dus niets mee in de crisis. Die man heeft het financieel heel moeilijk hoor! Hij is nog nooit op het idee gekomen dat zijn talent niet zo uniek kan zijn dat hij zeventig miljard dollar ook echt “verdiend heeft”. Gisteravond zei nog iemand: ” Maar hij heeft dat niet alleen verdiend met werken.”  Nee, dat klopt, hij heeft het grotendeels verdiend door anderen voor zich te laten werken. Anderen die dus doodgewoon veel te weinig verdiend hebben. Anders had hij die 70 miljard dollar niet gehad. Kijk, dat is pas crisis.

Nou kan ik natuurlijk nog wel andere namen gaan noemen zoals die van de Sultan van Brunei die 150 ongebruikte, splinternieuwe bolides in z’n garage heeft staan, alleen omdat het zo’n mooi gezicht is in rood, wit en blauw of de erven van Steve Jobs of meneer van Houten die jaarlijks zo’n twee miljoen euro bij Philips wegrooft maar dan heb ik niet genoeg plek op mijn weblog want echt…de crisis strekt zich uit tot ver buiten ons gezichtsveld.

Kijk, ik zeg het maar zo….iemand die zeventig miljard op zijn comfortrekening heeft staan heeft zijn medewerkers onderbetaald , het publiek dingen aangesmeerd die het niet nodig had en anderen als aandeelhouder tegen hongersalarissen laten werken. Zijn talent kan nooit zo uniek zijn dat hij 70 miljard dollar “verdient”.  Zelfs als ik hem aardig zou vinden, zou ik dat zeggen. En…voor degenen die denken dat ik jaloers ben, persoonlijk moet ik er niet aan denken over zo’n vermogen te beschikken. Ik krijg er nu al koppijn van. Ik stel mijn grens bij een miljoen of tien. Dat meen ik oprecht.

Maar zoals gezegd, het gaat niet alleen om Bill Gates. Het is vreemd hè? Bijna iedereen vindt het bespottelijk om meer dan 30% belasting te betalen maar er zijn maar weinig mensen die een vermogen van 70 miljard dollar bespottelijk vinden. Toch vind ik dat wel. Zo’n opeenhoping van kapitaal kan nooit goed zijn. Het blokkeert geldelijk verkeer, is psychisch niet goed voor de beheerder, berooft mensen van voldoende inkomen en jaagt de geldgerichtheid van anderen alleen maar op….  Ik zou zeggen, open de Gates. Hoera, ’t is crisis, de schellen vallen ons van de ogen!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Circles of your life

Gisteren heb ik op twitter een onbetamelijke opmerking gemaakt tegen Georgina Verbaan. Het schoot eruit voordat ik het kon tegenhouden en was allesbehalve aardig of vriendelijk. Persoonlijk ook en dus niet leuk. Ik heb daarvoor dan ook “sorry” gezegd. Zo doe je dat in onze vrije meningsuitingscultuur. Dat is netjes.

Wat daarna volgde was zo voorspelbaar dat het me opnieuw aan het denken zette. Georgina reageerde op een manier die je op duizend kilometer afstand had kunnen zien aankomen. Ze blockte mij, ondanks mijn spijtbetuiging. Op zo’n moment zakt mijn broek af. Kennelijk zijn wij eerder bereid de verhoudingen af te kappen dan te kijken wat er nog aan te redden valt. Misschien waren we wel heel goede vrienden geworden. Maar nee..blocken…het leek een soort pavlovgedrag. Sterker nog, het is pavlovgedrag. Dat is het kenmerk van deze tijd: handelen en reageren volgens vaste stramienen. Daarover bestaan afspraken. Zolang je je binnen die stramienen beweegt, kan je niks gebeuren. Treed je erbuiten, dan word je door de horde wolven aangevallen.

Niet zo zeer in de eeuwige afwisseling van vraag en aanbod als wel in die neiging tot stramiendenken liggen de oorzaken van de “crisis”. Aanvankelijk was het stramien dat elke ondernemer vooral de plicht had ene zo groot mogelijk marktaandeel te verwerven. Alles wat daaraan kon bijdragen was toegestaan. Het bovenmatige lenen, het ontslaan van massa’s mensen terwijl er winst werd gemaakt, het gokken op de ondergang van bedrijven (shortselling), het ongebreideld overnemen van megabedrijven tegen megabedragen via vrijwel ongedekte cheques enzovoorts….  Allemaal terwille van de beurs waar een stel ADHD-zolen orders zat uit te delen aan graaiende CEO’s.  Zo hoorde het, zo was het stramien, zo waren onze manieren en o wee, degene die er anders over dacht. Die was gek, idioot, mongool, communist of zelfs Nazi (bij gebrek aan erger).

En nu jankt en jammert de hele horde die zich gedwarsboomd ziet in de obscure grijp- en graaiplannen dat het crisis is en dat er vooral veel geld in de gaten gestrooid moet worden. Natuurlijk want de beleggers moeten vooral niet de kans lopen ten onder te gaan. Voor de rest is het allemaal niet zo belangrijk. Dat de crisis heel andere oorzaken heeft, doet er klaarblijkelijk niet toe.

Nee, inderdaad, dat doet er niet toe voor de mannen en vrouwen van het grootkapitaal, een term die ik van een enkeling niet meer mag gebruiken maar die helaas nog even goed op zijn plaats is als honderd jaar geleden. FDe werkelijke oorzaken van de crisis liggen in de ongebreidelde inhaligheid van bijna iedereen. Het maakt niet uit of het om hogere rendementen gaat, meer bonussen of gewoon een zo hoog mogelijke inkomensverhoging. De inhaligheid is de basis van dat al. Die inhaligheid viert hoogtij in de dagen dat het met de economie “goed”  gaat. Dat wilz eggen: de winsten en de belastingopbrengsten zijn hoog.

Alsof dat allemaal niet genoeg is, wordt er nog geleend ook bij het leven om te kijken of de gekkigheid niet nog hoger opgevoerd kan worden. Het gemak waarmee leningen worden verstrekt, staat vooral in dienst van de verruiming van marktaandeel, dividend en bonus. En daarmee wordt het kapitaal steeds meer geconcentreerd.

Intussen staan bedrijven klaar met een overproductie aan goederen die eigenlijk niemand nodig heeft, behalve dan degenen die zich laten meeslepen door de brainwashing van de reclame. Wie geen overbodigheden aanschaft, is ouderwets, niet van deze wereld, een nerd. Voor al die sukkels was het al lang duidelijk dat de “hoogconjunctuur”  op een ramp zou uitlopen maar wie dat durfde te zeggen, werd nog net niet geëxecuteerd.

Kortom: het herstel uit deze crisis moet vooral komen van de lange termijn…op de wat langere duur zullen veel problemen zichzelf herstellen. De kunst is dat we aandeelhouders een beetje koest houden zodat ze niet de godganse tijd lopen te roepen dat ze geld willen zien. Dat klinkt alsof ze anders in hun broek zullen pissen.Dat zou trouwens best kunnen want het fatsoen is in die hoek ver te zoeken.  Daarna moeten wij gaan begrijpen dat euro’s niet rekbaar zijn. Tot in het oneindige lenen kan niet en de beurs mag geen casino zijn. Wij moeten leren meer tevredenheid te kweken met datgene waarin we ons gisteren goed hebben gevoeld. Dat is vandaag ook nog goed en morgen ook. Geluk moet een belangrijker factor worden in de samenleving dan financiële rijkdom. Geestelijke groei zou belangrijker moeten zijn dan economische groei.

Het is moeilijk maar het kan, er zijn voorbeelden van gemeenschappen waar het zelfs lukt…dus: kunnen we dat? JA , WE KUNNEN HET!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com