Schoolprestaties zijn niet belangrijk

We hebben er de mond over vol: startkwalificatie en het klinkt ook echt wetenschappelijk. Wie het woord voor het eerst hoort, kan er niets mee omdat het zo nietszeggend is dankzij de intrinsieke abstractie. Voor welke start krijg je een kwalificatie? Mag je pas met zo’n kwalificatie beginnen met leven en ben je voor die tijd een onbenullige nietsnut die z’n mond moet houden?

Deze week kwakte een aantal pseudo-deskudige mannen en vrouwen het idee de wereld in om meisjes en jongens in de toekomst weer verdeeld naar geslacht lessen te geven in taal en wiskunde. Niet geholpen door enige kennis over de beweegredenen om in het verleden de co-educatie in te voeren, gaven ze zich over aan een orgie van voordelen van zo’n aanpak en minister  Van Bijsterveldt riep in geestelijke ademnood dat het goed was als de schoolprestaties daardoor toenamen. Alsof het in het leven van wie dan ook draait om schoolprestaties. Hun beperkte zienswijze bleek al uit het feit dat ze vooral over taal en wiskunde spraken, alsof andere vakken er niet toe doen.

De werkelijke deskundigen  weten al heel lang dat goede schoolprestaties niets zeggen over de positie die iemand in het leven en in de maatschappij later inneemt. Er bestaat een overmaat aan voorbeelden van mislukte cum laude academici. Nee, schoolprestaties zijn belangrijk maar niet het allerbelangrijkste en die indruk wordt nu wel gegeven.

Co-educatie, les voor jongens en meisjes door elkaar heeft een belangrijk pedagogisch voordeel. Het voedt beide geslachten  op tot mens en dat komt nu juist doordat jongens en meisjes heel anders denken. Tijdens de les en ook daarna voeden de jongeren elkaar op. In mijn loopbaan als leraar heb ik dan ook ontdekt dat gemengde klassen de beste resultaten te zien gaven op het gebied van originaliteit, oplossen van problemen, kennisoverdracht en inzichtelijk leren. Dat meisjes niet op hun volledige mogelijkheden worden aangesproken, is helemaal niet zo erg. Zij kunnen die extra inzichten en energie heel goed voor andere, vaak buitenschoolse zaken, gebruiken.

Het uit elkaar halen is een schandelijke voortzetting van de versmalling van onderwijs die al vele jaren aan de gang is door keuzepakketten en profielen. Alleen al met de invoering daarvan is de jeugd een geweldige kans aan persoonlijke ontwikkelingsmogelijkheden ontnomen. De gedachte daarbij is dat je niet meer hoeft te leren dan je, economisch gezien, nodig hebt. Dat is een verschrikkelijke misvatting omdat je als jongere juist je eigen persoonlijkheid ontwikkelt aan de hand van de lessen die je ” niet nodig hebt”. Het geeft een breedte aan inzichten die de jongere mist bij het hanteren van keuzepakketten en profielen.

Van die breedte kun je wel degelijk ook in praktisch, economische zin plezier hebben want wat moet je als je dankzij je smalle profiel vastloopt in de maatschappij? Uitzicht op iets anders heb je niet want die wegen zijn voor je afgesloten. Scholieren raken in de praktijk niet zo zeer overvoerd door de breedte van hun lespakket als wel door de opeenvolging van toetsen en tests. Bovendien komen veel scholieren in het verkeerde vaarwater terecht doordat er veel teveel waarde wordt gehecht aan intellectuele studies terwijl een groot deel van hen veel meer geschikt is voor praktische beroepen.

En in de intellectuele studies heeft men belangrijke structuren naar de marge geschoven zoals grammatica, jaartallen en topografie. Het kan bijvoorbeeld best zijn dat GPS-systemen ons de weg wijzen op aarde maar topografie geeft een beeld van de eigen plek op aarde, een beeld van de wereld en beïnvloedt het denken op een flexibele manier. Het biedt de kans om verbanden te leggen en discussies aan te gaan die geen basis vinden zonder juist deze fundamentele kennis. En discussies zijn belangrijk.

Voorts is het van belang de scholen sterk te verkleinen en leerkracht en leerling veel dichter bij elkaar te brengen. Vanzelfsprekend hoort daar ook een veel pedagogischer en steviger vakinhoudelijke opleiding voor leraren bij dan nu het geval is. HBO-studies kenmerken zich door een beschamend gebrek aan diepgang.

Schoolprestaties zijn niet meer dan een hulpmiddel, een belangrijk hulpmiddel maar minstens zo belangrijk is de ontmoeting jongens-meisje en de herkenning van het andere denken. Het kan in de klas zelfs aanleiding zijn voor alertheid en fraaie co-producties. De ervaring die jongeren met elkaar opdoen, kan later nooit meer ingehaald worden. Door de afschaffing van de dienstplicht is voor jongens in elk geval al zoveel maatschappelijke ervaring weggevallen. Ook dat is zonde maar het valt buiten het bestek van het onderwijs en dus ook van dit artikel. Kortom: co-educatie, een bredere opleiding, meer waardering voor praktische intelligentie en…betere leerkrachten. Dat is de oplossing, Marja!

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

2 reacties op “Schoolprestaties zijn niet belangrijk

  1. henkvangils schreef:

    Mooi stuk; mooi beschreven; heb zelf 4 zonen; twijfel soms toch echt aan het nut van sommige vakken in het VO. (Levenbeschouwing, geschiedenis ………….)
    Zal best goed zijn voor de algemene ontwikkeling, maar is daar mee gerechtvaardigd dat we de leerlingen hier elke week (jarenlang) uren mee “lastig vallen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s