Het haatpaleis op de Dam en dat in Wallstreet en in ….

Vorige week was ik met iemand in gesprek over beleggen en liet ik merken dat ik daarvan tegenwoordig niet meer zo’n hoge pet op had. Ik kreeg als antwoord “beleggen doen we allemaal”. Mijn gesprtekspartner wees mij erop dat mijn pensioenfonds ook aan beleggingen doet. ” Daar zit iemand die namens jou beleggingen uitvoert.”  Volgens mij is dat maar zeer ten dele waar.

Dat valt mij in het bijzonder op als het aan de beurs weer eens helemaal misgaat, zoals de laatste tijd. Dan bedenk ik mij dat ik sowieso nooit opdracht heb gegeven tot beleggen en zeker niet tot beleggingen in de fondsen of volgens de methoden die het pensioenfonds uitvoert. Ik heb daar helemaal niets mee te maken. Mocht dat wel het geval zijn in de toekomst, dan gaat alles heel erg veranderen.

Laten we wel wezen, het beleggen van 2011 is niet meer wat het ooit is geweest. Nu is dat ook niet nodig maar het is altijd goed het goede te behouden en het nieuwe uit te proberen. Zo behoort computergebruik (nieuw) met een creatieve geest (goede)  samen te gaan. Dat gebeurt lang niet altijd en ook met beleggen is het volledig uit de hand gelopen.

Beleggen is een Hollandse uitvinding, het is niet anders. De eerste aandelen waren van Hollandse origine en zij hadden voor ondernemers een uitermate legitiem doel: risicospreiding. Scheepsreizen naar Azië waren zeer risicovol en een in feite onacceptabel hoog percentage ervan mislukte zelfs. Niemand keek daarbij overigens op de zeelui die werden vermoord of verdronken want daarvan waren er meer dan genoeg en er was geen FNV Scheepsgenoten.

Doordat iedere ondernemer maar een héél klein deel van elke scheepslading voor zijn rekening nam, sprong hij er veelal toch nog goed uit. Dat was mede het gevolg van het feit dat hij de andere ondernemers persoonlijk kende. En de kapiteins. Hij kon daardoor ook bepalen wat de starterskansen voor zo’n onderneming waren. Die tijden zijn lang voor bij. Beleggers doen nu niet meer aan risicospreiding maar aan concentratie ervan. Hoe riskanter de onderneming, des te meer kans dat de belegger eraan meedoet. Sterker nog, er zijn allerlei trucs bedacht om het beleggen tot een risico te maken, niet alleen voor de belegger maar ook voor de rest van de wereld.

Laat ik eens een mooi voorbeeld geven. In Saoedi Arabië heeft ene over het paard getilde mafkees van koninklijken bloede het plan opgevat om een toren te bouwen van een kilometer hoog. Dat ding zal al gauw de bijnaam “De Vinger” krijgen: een opgestoken middelvinger naar de rest van de wereld en een lokkende vinger naar naderende vliegtuigen. Het zou me niets verbazen als we binnenkort ene oproep krijgen om erin te beleggen, met ene kans op zeer hoog rendement.

En daar gaat het dus precies om, daar gaat het mis…het gaat om het rendement, niet om de waarde die het, op zich al krankzinnige project, heeft als moment van risicospreiding. Die is namelijk zo goed als nihil. De kans op problemen bij de bouw is heel groot, de kans op sociale onlusten die de bouw storen, is groot, de kans op ongelukken en rampen is groot, de aantrekkingskracht als terreurobject is groot en de kans dat uiteindelijk geen enkel solide onderneming gebruik wil maken van het gebouw is groot, juist vanwege alle risico’s. Trucs om het beleggen tot vorm van casino-vermaak te maken bevinden zich onder meer in de zogenaamd hedgefunds en de snelle manieren om te kopen en mogelijk met veel winst te verkopen, iets waardoor bedrijven nog al eens kapotgaan.

Het ergste is dat dit soort geldjachtige gedoe leidt tot een sfeer van stress en paniek waarbij niet de reële bedreigingen maar direct al veronderstelde bedreigingen leiden tot  paniekreacties die al dan niet met opzet worden uitgevoerd door absoluut tot psychoten opgefokte beursmedewerkers. Het is niet de beurs die reageert op ontwikkelingen in de markt maar het is de markt die lijdt onder het gedrag van geobsedeerde nerds die in de beurzen elkaar het leven proberen zuur te maken door ongemotiveerde koersschommelingen en bedreigingen met overnames. En daar blijft het niet bij: daar wordt haat gepredikt tegen de gewone man die zijn boterham verdient in een bedrijf maar die er bij een beursgenoteerd bedrijf zonder pardon uit wordt gesodemieterd omdat hij de totaal overgewaardeerde winstmarges in de weg zit. De hard werkende lul die een CAO-salaris wordt ingebonsjoerd omdat zijn bek niet groot genoeg is zich een positie te verwerven tussen de luchtfietsende supermanagers en commissarissen.

Als Geert Wilders, op twitter beter bekend als Blonde Greet, nu nog eens het woord “haatpaleis in de mond neemt, dan kan hij beter verwijzen naar de beurzen en de ongebreidelde monetarisering van de samenleving. Die is veel gevaarlijker dan alles wat hij over de Islam bij elkaar heeft gefanatiseerd.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s