De WOBbels van minister Donner

Ik krijg de wobbels van minister Donner. Natuurlijk is het waar dat hij  al jarenlang bijna mondinwaarts spreekt als hij praat en daarmee voorkomt hij een flink deel van de communicatie burger-politiek/bestuur.Voor hem is communicatie een vorm van schaken en hij zet de journalistiek graag mat.

Hij zal dan ook een gelukkig mens zijn geweest toen de VNG bij hem kwam met de opmerking dat het haar haast onmogelijk was de Wet Openbaarheid van Bestuur op een goede manier uit te voeren. Die klacht van de dames en heren lokale bestuurders kwam niet als donderslag bij heldere hemel. Journalisten, waaronder ik, wisten al lang dat gemeenten de grootst mogelijke moeite hadden om die wet naar behoren uit te voeren. Nog maar een paar jaar geleden kondigde mijn gemeente aan dat ze minder documenten ging plaatsen in het BIS (Bestuurlijk Informatie Systeem) op het net. De reden: Ambtenaren hadden  moeite met het selecteren van berichten die daar wel en die daar niet geplaatst mochten worden binnen de regels van de WOB. Dus: als je ambtenaren te weinig inzicht en kennis hebben, schaf je gewoon een stukje democratie af. Overigens: ik ken hoofden van afdelingen Communicatie die speciaal zijn aangenomen vanwege hun vaardigheid om communicatie tegen te gaan.

Maar goed, minister Donner wil nu naar de hoofdpijnproblemen van de gemeenten luisteren en de mogelijkheden om gebruik te maken van de WOB terugdraaien. Dat hij in deze tijd daarmee het schip precies in de verkeerde richting koerst, zal hem worst wezen. Het enige dat telt is de gedoogstem van de antidemocratische partij PVV waarvan de leider er problemen mee heeft als hij “geblondeerde Führer”  wordt genoemd. Waarom eigenlijk? Hij is toch een Führer, een leider? En… hij is toch geblondeerd? Maar dat terzijde… Wie zijn haar laat blonderen moet kunstmatig dom doen, dat klopt dan weer wel. Maar dat terzijde…ik merk dat ik afdwaal, er is ook zoveel tegenwoordig…

De Minister gaat precies de verkeerde kant op want…we zijn er weliswaar haast trots op dat Nederland voorop loopt als het gaat om het grootscheepse internetgebruik maar de consequenties daarvan willen we niet aanvarden. Er wordt wat afgeluld op internet, dat is echt niet te geloven en in de meest positieve termen wordt dat dan “burger journalistiek” genoemd. Het ene gerucht is nog mooier dan het andere en naar mate het sensationeler is, trekt het meer aandacht. Zo is het altijd al geweest.

Nu heeft burgerjournalistiek bar weinig met journalistiek te maken. Mooie, histerige verhalen volgen elkaar in sneltreintempo op zonder enige vorm van controle of dubbel check en onderzoek komt er al helemaal niet aan te pas. Des te groter wordt de verantwoordelijkheid van de beroepsjournalist die vooral betrouwbaarheid, evenwicht, kennis van zaken en inzicht hoort uit te stralen. Nu zou het mooi zijn als het altijd zo in elkaar maar ik ken helaas voorbeelden van “beroepsjournalisten”  die het nieuws gruwelijk verkrachten en daarvoor nog applaus krijgen ook. Geen Stijl, De Jaap en anderen bezorgen iedereen die over deugdelijke informatie wil beschikken al geruime tijd hoofdpijn en zij zijn bij lange na de enigen niet. De berichtgeving van De Telegraaf over de schietpartij in de Ridderhof was van een erbarmelijk laag kaliber.

Even zo goed, de hoop op goede verslaggeving moet toch echt in de hoek van de beroepsjournalistiek gezicht worden. Dat betekent ook dat de echte beroepsjournalisten met gevoel voor verantwoordelijkheid niet minder maar juist meer middelen moeten krijgen om hun berichtgeving te staven. Daarom ben ik er voorstander van om hen toe te laten bij besloten vergaderingen mits zij daarover niet of slechts beperkt publiceren. Op die manier leren zij achtergronden, overwegingen en standpunten van bestuurders en volksvertegenwoordigers beter kennen en begrijpen. Het gevaar bestaat natuurlijk dat de bestuurders dan tijdens zo’n vergadering niet het achterste van hun tong laten zien maar ook journalisten zijn soms heel goed in staat “credits en vertrouwen”  te verwerven zodat die ontwikkeling niet al te schadelijk hoeft te worden. Overigens, deze aanwezigheid bij besloten vergaderingen mag natuurlijk niet leiden tot vergroting van het aantal besloten vergaderingen. Dat zou kunnen gebeuren onder het motto “Dat kan best, jullie mogen er immers bij zijn?”

Dat de gemeenten die ontwikkeling niet kunnen bijhouden, is hun fout. Als ik zie hoeveel voetangels en klemmen er zijn in de relatie, bijvoorbeeld, tussen gemeente en sociale werkvoorziening, dan zou ik daar eens wat wild hout uithakken en de besparingen die daardoor ontstaan ten gunste laten komen van openheid van bestuur.Ja, want het allerlaatste argument om de verhoudingburger/journalistiek…overheid te verslechteren is altijd de kosten. Het is te duur, als je dat roept, heb je in Nederland bij voorbaat al gewonnen. Dan kijkt er niemand meer naar de rotzooi die de besparing gaat veroorzaken. En die rotzooi zal er zijn en komen in de vorm van nog veel meer negatieve beeldvorming, geruchten, roddels en andere vormen van achterdocht.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s