Eén kilo magere hersens en preventief ruimen

Hersens hebben vet nodig, als er één orgaan is dat vet nodig heeft, dan zijn  het de hersens en…de lever…. Waarom? Omdat er zoveel energie van wordt verlangd. Hersens werken de godganse dag op topniveau…. Ja, daar kunnen nog heel wat mensen een voorbeeld aan nemen. Nou ja, niet aan dat vet eten natuurlijk.

Waar heel weinig hersenwerk voor nodig was, dat was voor de hele Mladic-zaak van de afgelopen dagen. Vandaag zag het er op het journaal uit alsof de man met gebak en bubbels zou worden ontvangen. Later heb ik begrepen dat dat er niet van kwam maar zijn arrestatie had iets van een feestje. Eerst waren politici opgelucht, vandaag stonden de journalisten bijna uitzinnig van vreugde te dansen in beeld. Voor mij was er van geen enkele kant opluchting en feestelijkheid aan. Maar ja, wat had je ook kunnen verwachten. Al die geborneerde . zelfingenomen aanklagers en rechters die niet begrijpen dat Mladic gewoon deed wat zijn onderbuik hem ingaf. De moord in Srebrenica was een voorzorgsmaatregel, een preventief ruimen, voordat die moslims zijn eigen Serven zouden hebben vermoord. Zo zag hij dat.

Het oppakken van oorlogsmisdadigers heeft vooral is obligatoirs gekregen. Als je een oorlog hebt “gewonnen”  dan arresteer je de tegenstanders en dan zie je vooral niet de balk in je eigen ogen.  Dat is begonnen met de Neurenberger Festspiele, euh Prozesse  waar schlemielen als Goering terechtstonden.  Met geen woord is daar gerept van de totaal nodeloze bombardementen op steden als Berlijn. Dresden en Leipzig of Keulen. Die steden lagen in mei 1945 volledig in puin dankzij de schandalige terreurbombardementen die geallieerden er overdag maar ook ’s nachts uitvoerden. Bombardementen die honderden mensen het leven hebben gekost en duizenden dakloos hebben gemaakt.

Als het daar nou allemaal bij gebleven was, dan was het al niet fraai maar in de jaren 1948-heden heeft het westen dadenloos toegezien hoe Israël de ene na de andere oorlogsmisdaad beging tegen de Palestijnen en ondanks VN-resoluties vrolijk fluitend verder ging op de ingeslagen weg. Daarna zijn er oorlogsmisdaden van de westerse mogendheden geweest in Korea, Vietnam, Irak, Kongo en ook in voormalig Joegoslavië . En trouwens, nog maar ene paar dagen geleden in Afghanistan maar ja, dat was voor het goede doel. Het implementeren van de demoNcratie in dat land.

In de afgelopen jaren hebben tal van militairen en politici zich afgegeven met de heer Mladic en zaken met hem gedaan. Niet de mensenrechten maar de invloedssferen van de westerse landen stonden daarbij voorop. En nu….het begint een gore traditie te worden. Hij die zxich het minst kan verweren, wordt tot zondenbok van het hele criminele spel…

Begrijp me goed, ik bewonder de heer Mladic niet om zijn daden. Integendeel, ik verafschuw ze en juist daarom verafschuw ik ook de dames en heren die nu proberen hun handen in onschuld te wassen.

Wat je dan wel moet doen met zo’n aartscrimineel…het is moeilijk te zeggen. Misschien moet je hem gewoon laten lopen maar voorkomen dat hij ooit nog iets te zeggen krijgt. Een veroordeling en alleen al een opsluiting in Scheveningen is ene aanfluiting en een toppunt van hypocrisie. Wie dat niet begrijpt, beschikt niet over meer dan één kilo magere hersens, een plek waar niets meer gebeurt.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Van culinaire genoegens en kamermeisjes

Natuurlijk, Dominique is voor een man een verdachte naam maar ik ken ook een man die Lies heet dus…vooruit maar. Strausz Kahn doet me denken aan een Elzasser gevogelteschotel maar ook dat kan er nog best mee door. Waarschijnlijk met choucroute. Als je die drie namen met elkaar combineert, ja dan zit je natuurlijk van meet af aan in het verdachtenbankje of

Nou ja, stel je bent dertig en voetballer met zo’n naam, een mooi strak lijf dat fors boven het maaiveld uitkomt en bovendien ben je kandidaat directeur van het IMF. Nou geloof me, de meiden zijn niet bij je weg te slaan. Maar ja, de huidige Dominique Strauss Kahn  ziet eruit als de kathedraal van Avignon waarvan het dak een onderhoudsbeurt nodig heeft. Misschien moet er, zoals in Den Bosch, een engel met een mobieltje op, in elk geval wordt het allemaal wat lastiger. Kortom, bedenkingen genoeg bij die man. Mijn vrouw sprak van een ouwe, uitgezakte lul…dus dat geeft weinig hoop voor de toekomst.

Tegelijkertijd moet ik Dominique nageven dat hij waarschijnlijk toch wel over enig IQ beschikt en ook hij kan begrijpen dat het uiterst onwenselijk is als hij zich aan kamermeisjes vergrijpt. Dat geldt temeer als je op de nominatie staat als president van Frankrijk. Ik geloofde mijn oren niet toen ik het verhaal hoorde en vooral het argument: Dominique staat bekend als een rokkenjager.”  Dat kan maar zo zijn maar een rokkenjager is beslist iets heel anders dan een aanrander of verkrachter.

Een rokkenjager is een man die zijn culturele functie in de samenleving begrijpt. Een rokkenjager probeert vrouwen te veroveren omdat hij ze mooi en aantrekkelijk vindt, omdat hij ze wil bezitten maar ook omdat hij ze liefheeft. Aanranders en verkrachters zijn geperverteerde mannen die niet in staat zijn tot goed contact met een vrouw. In wezen staan rokkenjagers precies aan het andere einde van de lijn dan verkrachters.

Ik kan me nauwelijks voorstellen dat ene man als DSK zó dom is dat hij zich vergrijpt aan een kamerkippetje en al helemaal niet in de VS, een land met een Neanderthalermentaliteit zonder weerga. Een land waar wraakzucht hoger op de agenda staat dan de liefde die in Gods own Country toch eigenlijk zou moeten gelden. Kortom, ik denk aan boos opzet en het zou me niets verbazen als de eindjes van het spoor eindigen in het Elysée, bij de Kleine Napoleon.

Maar goed, ik kan me vergissen. Hoog gevallen mannen krijgen soms de indruk dat zij alles mogen wat een gewone sterveling verboden is en denken dat zij letterlijk met alles wegkomen. De verklaring van die knappe journaliste, is voor mij geen bewijs. Misschien zit zij wel vol onvervulde wensen als het gaat om DSK. Ik weet het doodeenvoudig niet want ik ben er niet bij geweest. En..het zou me niets verbazen als ineens een hele massa scharrelkippen van de mestvaalt naarbeneden daalt om luid kakelend verhalen te doen.

Als man ben je dan compleet weerloos want de samenleving gelooft altijd het zielige meisje, vooral als ze nog kans ziet “emotioneel” te worden ook. Dat kost veelal geen enkele moeite omdat ze een dik pakket bankbiljetten is misgelopen. Nee, ik veroordeel niemand, ik verbaas me wel over intelligente mannen die niet uiterst behoedzaam zijn als ze hechten aan hun positie.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

De WOBbels van minister Donner

Ik krijg de wobbels van minister Donner. Natuurlijk is het waar dat hij  al jarenlang bijna mondinwaarts spreekt als hij praat en daarmee voorkomt hij een flink deel van de communicatie burger-politiek/bestuur.Voor hem is communicatie een vorm van schaken en hij zet de journalistiek graag mat.

Hij zal dan ook een gelukkig mens zijn geweest toen de VNG bij hem kwam met de opmerking dat het haar haast onmogelijk was de Wet Openbaarheid van Bestuur op een goede manier uit te voeren. Die klacht van de dames en heren lokale bestuurders kwam niet als donderslag bij heldere hemel. Journalisten, waaronder ik, wisten al lang dat gemeenten de grootst mogelijke moeite hadden om die wet naar behoren uit te voeren. Nog maar een paar jaar geleden kondigde mijn gemeente aan dat ze minder documenten ging plaatsen in het BIS (Bestuurlijk Informatie Systeem) op het net. De reden: Ambtenaren hadden  moeite met het selecteren van berichten die daar wel en die daar niet geplaatst mochten worden binnen de regels van de WOB. Dus: als je ambtenaren te weinig inzicht en kennis hebben, schaf je gewoon een stukje democratie af. Overigens: ik ken hoofden van afdelingen Communicatie die speciaal zijn aangenomen vanwege hun vaardigheid om communicatie tegen te gaan.

Maar goed, minister Donner wil nu naar de hoofdpijnproblemen van de gemeenten luisteren en de mogelijkheden om gebruik te maken van de WOB terugdraaien. Dat hij in deze tijd daarmee het schip precies in de verkeerde richting koerst, zal hem worst wezen. Het enige dat telt is de gedoogstem van de antidemocratische partij PVV waarvan de leider er problemen mee heeft als hij “geblondeerde Führer”  wordt genoemd. Waarom eigenlijk? Hij is toch een Führer, een leider? En… hij is toch geblondeerd? Maar dat terzijde… Wie zijn haar laat blonderen moet kunstmatig dom doen, dat klopt dan weer wel. Maar dat terzijde…ik merk dat ik afdwaal, er is ook zoveel tegenwoordig…

De Minister gaat precies de verkeerde kant op want…we zijn er weliswaar haast trots op dat Nederland voorop loopt als het gaat om het grootscheepse internetgebruik maar de consequenties daarvan willen we niet aanvarden. Er wordt wat afgeluld op internet, dat is echt niet te geloven en in de meest positieve termen wordt dat dan “burger journalistiek” genoemd. Het ene gerucht is nog mooier dan het andere en naar mate het sensationeler is, trekt het meer aandacht. Zo is het altijd al geweest.

Nu heeft burgerjournalistiek bar weinig met journalistiek te maken. Mooie, histerige verhalen volgen elkaar in sneltreintempo op zonder enige vorm van controle of dubbel check en onderzoek komt er al helemaal niet aan te pas. Des te groter wordt de verantwoordelijkheid van de beroepsjournalist die vooral betrouwbaarheid, evenwicht, kennis van zaken en inzicht hoort uit te stralen. Nu zou het mooi zijn als het altijd zo in elkaar maar ik ken helaas voorbeelden van “beroepsjournalisten”  die het nieuws gruwelijk verkrachten en daarvoor nog applaus krijgen ook. Geen Stijl, De Jaap en anderen bezorgen iedereen die over deugdelijke informatie wil beschikken al geruime tijd hoofdpijn en zij zijn bij lange na de enigen niet. De berichtgeving van De Telegraaf over de schietpartij in de Ridderhof was van een erbarmelijk laag kaliber.

Even zo goed, de hoop op goede verslaggeving moet toch echt in de hoek van de beroepsjournalistiek gezicht worden. Dat betekent ook dat de echte beroepsjournalisten met gevoel voor verantwoordelijkheid niet minder maar juist meer middelen moeten krijgen om hun berichtgeving te staven. Daarom ben ik er voorstander van om hen toe te laten bij besloten vergaderingen mits zij daarover niet of slechts beperkt publiceren. Op die manier leren zij achtergronden, overwegingen en standpunten van bestuurders en volksvertegenwoordigers beter kennen en begrijpen. Het gevaar bestaat natuurlijk dat de bestuurders dan tijdens zo’n vergadering niet het achterste van hun tong laten zien maar ook journalisten zijn soms heel goed in staat “credits en vertrouwen”  te verwerven zodat die ontwikkeling niet al te schadelijk hoeft te worden. Overigens, deze aanwezigheid bij besloten vergaderingen mag natuurlijk niet leiden tot vergroting van het aantal besloten vergaderingen. Dat zou kunnen gebeuren onder het motto “Dat kan best, jullie mogen er immers bij zijn?”

Dat de gemeenten die ontwikkeling niet kunnen bijhouden, is hun fout. Als ik zie hoeveel voetangels en klemmen er zijn in de relatie, bijvoorbeeld, tussen gemeente en sociale werkvoorziening, dan zou ik daar eens wat wild hout uithakken en de besparingen die daardoor ontstaan ten gunste laten komen van openheid van bestuur.Ja, want het allerlaatste argument om de verhoudingburger/journalistiek…overheid te verslechteren is altijd de kosten. Het is te duur, als je dat roept, heb je in Nederland bij voorbaat al gewonnen. Dan kijkt er niemand meer naar de rotzooi die de besparing gaat veroorzaken. En die rotzooi zal er zijn en komen in de vorm van nog veel meer negatieve beeldvorming, geruchten, roddels en andere vormen van achterdocht.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Kutmarokkaantjes, bakvissen, bedplassers en HAIR

Het is lang geleden dat ik op school zat en soms lijkt het achter een soort gordijn gevangen te zitten. Is dat “the first curtain”? Hoe dan ook, op de lagere school en ook op het voortgezet onderwijs deed zich bij herhaling een situatie voor die belangrijk voor me is.

Van tijd tot tijd bracht de leerkracht de klas een begrip bij, het maakt niet uit voor welk vak het was, de klas een nieuw begrip bij of een woord. Steevast kwam dan het moment dat de leerkracht een zin uitsprak waarin dat nieuwe begrip paste en steevast maakte zij of hij dan ene pauze. Daarvan maakte de hele klas dan gebruik om het na te blaten. Behalve ik dan, ik ergerde me dood terwijl docent en medescholieren dachten dat ik de nieuwe term niet kende. Natuurlijk kende ik die wel maar ik zag er geen reden in om die als een kudde makke schapen na te blaten.

Met andere woorden: ik heb van jongsafaan een aversie gehad tegen cliché’s en daarin is weinig verandering gekomen. Zelfs de meest rondgetoeterde maatschappelijk geaccepteerde aannames bestrijd ik met enige regelmaat. Waarom? Omdat ze de menselijke ziel gevangen houden. Gisteren kwam het tot een uitbarsting.

Een jongedame, ik denk dat ze 22 of 23 was want ze was in 1988 opgericht, had weer een verhaal over kutmarokkaantjes. De jongens hadden tijdens de dodenherdenking dingen geroepen als “kankernederland”. Ik ben het ermee eens dat ze dat niet moeten roepen, sterker nog, ik vind het ontoelaatbaar gedrag. Maar de term “kurtmarokkaantjes”  schoot bij mij in het verkeerde keelgat. Het is een woord dat onnadenkend wordt gecopieerd sinds de verspreking (qua volume dan) van Rob Oudkerk.

Het clichématig herhalen van dit soort woorden leidt tot ongenuanceerde transpositie…het benoemen van iedere donkerharige tot kutmarokkaan en dat kan nooit positief uitwerken op onze samenleving. Integendeel, de kreet “kankernederland”  zal met hetzelfde enthousiasme worden overgenomen. Ik denk niet dat zelfs de genoemde jongedame dat nastreeft. Het is al erg genoeg met Geert en vrienden.

In een woedende bui heb ik haar neergezet als bakvis, pubertje dat net had leren plassen enzovoorts en zo ontspon zich een weinig verheffend twistgesprek. Een vriendin van me volgde het op enige afstand en gedeeltelijk en noemde het later ” behoorlijk plat”.  Daarmee doelde ze nadrukkelijk ook op mijn aandeel. En ze had gelijk….ja….het kost me helemaal geen moeite om dat toe te geven. Het enige excuus dat ik ervoorheb is de razernij die in mij losbarst als het aangeleerde woordje “kutmarokkaan”  opduikt. Die nablaterij doet mij teveel aan mijn schooltijd denken, de zwartste bladzijden uit die periode dan.

Wie over jongeren spreekt tussen de 12 en 18 jaar, moet eerst heel veel kennis opdoen over de periode de puberteit, de diepe conflicten, de overschreeuwing van suïcidale (Tristan van der V!) gevoelens enzovoorts. Puberteit is voor alle jongetjes heel moeilijk en , inderdaad, voor Marokkaantjes geldt dat om allerlei redenen dubbel en dwars. Ik zou zo graag willen dat ook jonge mensen die hitserige terminologie zouden weglaten. Ze komt voort uit gedachtenloosheid.

Het is precies ook de reden waarom ik er moeite mee heb dat een groeiend aantal mensen achter de fakkel van de vrijheid aanrent op 5 mei en de rest van het jaar toekijkt hoe onze vrijheid krimpt en krimpt terwille van een vermeende veiligheid.

Ik werd vanmorgen wakker met het lied “In the morning of my life” uit de musical HAIR. Ik brulde het meteen uit volle borst mee. Soms kopieer ook ik, heel graag zelfs…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

WE GOT WHIM!

In een ver verleden makate tandpastamerk Colgate reclame met de “ring vanzelfvertrouwen”. Je poetste je tanden met Colgate en je kon op de foto “cheese”  zeggen. De vonken sloegen ervan af. Dat was zo ongeveer het beeld dat bij mij opkwam toen ik gisteravond de beelden zag van feestvierende New Yorkers in verband met de dood van Osama Bin Laden.

Na tien jaar een aaneenschakeling van nederlagen te hebben de Amerikanen kans gezien een ikoontje kapot te slaanin de kerk van de ongelovigen. Zoiets heet niet een “overwinning”  maar een verhulde ondergang. Niet alleen is de dood van OBL absoluut betekenisloos maar de moord nodigde de Amerikanen bovendien uit tot een demonstratie van hun geestelijke armoede door feest te vieren naar aanleiding van Osama’s dood. Dat geeft weinig hoop voor de toekomst.

De kop in de Volkskrant van vandaag zat er ook helemaal naast. ” De kop van de slang is afgeslagen”. Kletskoek, er is één van de koppen van het miljoenkoppige monster verpletterd maar net als de Griekse mythologie ons leert kan uit de verpletterde kop van een wezen een zee aan tragedies golven. Met de dood van Osama is niets bereikt, niets gewonnen en eerder nog een hele reeks stappen teruggezet in een werkelijke overwinning. De absoluut illegale actie in andermans land is daarbij nog maar één van de minste problemen.

Al Quaida is om te beginnen niet een echte organissatie maar een benaming van al dan niet met elkaar verbondcn terroristische clubjes, veelal kleiner dan wij ons kunnen voorstellen. Osama was niet de leider van een wereldomspannende boevenclub en de boeven die lid waren van één van de bedoelde organisatietjes laten het niet afweten nu het schilderij van de muur is gevallen. Integendeel, zij zullen enthousiaste volgelingen vinden die een reden te meer hebben om de VS en zijn veschrikkelijke bondgenoten een kopje kleiner te maken.

Het opmerkelijke daarbij is altijd dat wij, de “goeien”, menen dat onze tegenstanders geen ruggengraat en doorzettingsvermogen hebben. Niet zoals wij, de kracht, het heilige vuur van het goede voor het universele welzijn van de mens!” Nou, dat geloof klinkt op zich al ongeloofwaardig genoeg en past vooral bij de hippies van de zestiger jaren maar ja, die zijn toch ook volwassen geworden. Overigens, het was een leuke tijd, daar niet van.

De oorlog tegen het terrorisme is intussen uitgegroeid tot een nog vreselijker monster dan het terrorisme zelf. Miljarden verdwijnen in een bodemloze put, in een strijd die zijn eigen weerstand voortdurend voedt. Het zijn niet de aanslagen van elf september of elf maart (Spanje) maar het is het voer voor onze onderlinge verdeeldheid, het sjagrijn en de angst die onze beschaving naar het einde zal voeren. Thanks to George Bush en zijn aanhang.

Haast nog irritanter dan het valse gezang uit de VS is het gezemel van politici als Hillen die de VS durven te feliciteren, die als christen een moord goedkeuren en die het volk een leugen voorhouden. De leugen van de voortgang van de “war in terror”. De kans op aanslagen is met de factor 100 toegenomen maar Hans Hillen houdt het bedrog van George Bush recht overeind. Walgelijk gewoon om zoiets te zien gebeuren.

Als er al iets goeds uitkomt, dan is het een stijging in de polls van Obama want laten we wel wezen, zijn concurrenten zijn  stuk voor stuk erger dan hij. Dat maakt meteen duidelijk waar al het gezemel van de republikeinen in Nederland volslagen de mist in gaat: alles wordt opgeofferd aan de herverkiezing van een president: eer, democratie en eerlijkheid. Wie in Nederland het najagen van een schim wil tegengaan moet genoegen nemen met de poppenkast van de monarchie. Dat is in elk geval opgewekter.

Voor de Amerikanen geldt hoe dan ook dat zij een dubbel joe moeten toevoegen aan “We got him”, dan wordt het “we got whim” (schim) .

Tot sterkte,

Kaj ~Elhorst

https://4politicians.wordpress.com