Mijn Paasweekend: bitterballetje!

Of ik wat gedaan heb met de Paasdagen. Nou, dat kan je wel zeggen. Het begon al op Goede Vrijdag want toen heb ik me een bult gewerkt, gewoon om te zorgen dat alles klaar was. Op zaterdag hebben we nieuwe meubels gehaald omdat onze ontbijttafel het had begeven onder het gewicht van een springende poes. Zondag, eerste Paasdag, kwam er bezoek maar daar wil ik het nu even niet over hebben.

Gisteren ben ik met mijn vrouw naar de Achterhoek geweest, een gebied waar ik zelden en waar zij nog nooit was geweest. Stuk voor stuk nemen we afscheid van de gouwen van Nederland voordat we verhuizen naar ons onderkomen in Spanje.  Een feest was het zeg, vol oubollige maar ook leuke ontdekkingen. Bij Zutphen gingen we met angst en beven de Oude IJsselbrug over en in Voorst is een Garage Van der Wiel en dat klonk toch al weer heel wat hoopgevender dan Garage Stootblok.

Zo’n 38 kilometer verderop zaten we op de markt in Winterswijk, een stadje waar ik ook nog nooit was geweest en waaraan ik, zoals bleek, ook niets had gemist. Zittend bij de lunch passeerde inmiddels een goede doorsnede van het Nederlandse en Duitse volk: 25 procent gezonde exemplaren, 25 procent vetzakken, 25 procent krakkemikken en 25 procent krakkermikkige vetzakken. Dan snap je hoe het komt dat er hier nooit een Tahrirplein zal losbarsten. En san al die vetzuchtige kinderen zeggen, die van hun ouders aan het ijs en de slagroom moeten…pffff…

Op de terugweg zijn we nog even door Doesburg gereden, een alleraardigst plaatsje, het leukste stadje dat we tegenkwamen maar we hadden er weinig tijd meer voor. Voorwaarts naar huis, was de boodschap en zo reden we regelrecht de Paasfile in. Even zo goed kwamen we toch nog heel christelijk om half acht ’s avonds thuis zodat we ook weer op een chsristelijke tijd naar bed konden en zo werd het dan toch nog Pasen.

Dat was allemaal nog zo erg niet als de man die mij op zondag trakteerde op een milieuskeptisch verhaal dat zo uit de stofhulzen van de PVV afkomstig had kunnen zijn. De mensen zijn helemaal niet de oorzaak van de opwarming van de aarde, ds laat al die flauwekul van die zuinigheid met uitlaatgassen maar zitten, enfin…je kunt het op internet overal vinden: onduidelijke wetenschappers die het leuk vinden een tegendraads verhaal te schrijven. Wat overigens niet wil zeggen dat alle doempraat over het klimaat op waarheid berust want er is inderdaad veel meer aan de hand. Toen ik kritische vragen begon te stellen, zei hij mij dat ik de discussie stuk maakte maar er was nog helemaal geen discussie geweest aangezien verder niemand met hem in gesprek ging.

Vervolgens werd ik getrakteerd op een lithanie over de onbruikbaarheid van intellectuelen waarvan ik me afvroeg of die op ons gesprek of op mijn van toepassing was. Hoe dan ook, het was een typische Paaszondag, zweker voor iemand zoals hij die claimt een soort Boeddhist te zijn. Tenslotte voeren Boeddhisten in Thailand en Birma ook oorlog over een tempeltje.

Heb ik het slecht gehad? Nee hoor, het was ene eitje en Tweede Paasdag was best lekker uit, ontspannen maar wat ik zeggen wilde: Kijk uit voor de onverwachte borreltafelprofeten. Ze bederven meer dan u lief is.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Want mij is de wrake…zegt Joost Eerdmans

Eerst is er de woede die vraagt om vergelding en die in lang vervlogen eeuwen werd bevredigd door in ene tweegevecht de nek van de ander te breken. Soms was het de dader, soms was het het slachtoffer dat het aflegde. Een Godsoordeel heette dat. ” Want mij is de wrake…”.

Toen was er de objectieve rechtspraak die met een in toga verhulde meesmuil het begrip “vergelding  overnam en daarvoor strop of vuurpeloton hanteerde. En nu zijn er de ongelovigen die menen dat zij zelf altijd wraak moeten nemen en het liefste eigen rechter spelen. Om dat te voorkomen neemt de rechterlijke macht nog steeds het woord “vergelding”  in de mond maar wat is dat eigenlijk?

Vergelding is niets meer of minder dan ene primitieve waanidee dat de één zijn ongeluk het ongeluk van de ander in evenwicht stelt. In werkelijkheid kan daar geen sprake van zijn. Waar twee mensen ongelukkig zijn, is het ongeluk twee keer zo groot en keert het geluk niet terug. Niet alleen filosofisch maar ook reëel gezien zit het geluk niet in het ongeluk van de ander maar in het geluk van jezelf. Wie gelukkig wordt van het ongeluk van een ander is een sadist en dus eigenlijk een psychopaat en dus eigenlijk ene gevaar voor de samenleving.

In de Middeleeuwen werd het kwaad verondersteld te huizen in de duivel en die kn bezit nemen van een mens. Nu zijn we nog niet zoveel verder want we zijn maa al te zeer geneigd om te denken dat er “goede”  en “slechte”  mensen zijn. Goede mensen hebben met hun veronderstelde vrije wil de goede keuzen gemaakt. Slechte mensenmaken met hun veronderstelde vrije wil een slechte keuze.

Als het zó simpel was, zou de misdaad snel de wereld uit zijn. En trouwens,wat heeft het voor zin iemand te straffen die toch alleen maar in staat is tot het kwade? Dat verandert niets aan zijn of haar kwade inborst. Maar zo simpel is het niet. Het kwaad zit in ons allemaal en het is afhankelijk van de sterkte van de prikkels en de omstandigheden of wij overgaan tot slechte daden. Straf zal ons daar zelden of nooit vanaf houden. Bij de één is de duisteren inborst sneller aangesproken dan bij de ander. Dat heeft veel te maken met aanleg en opvoeding,ervaringen in de samenleving en betrokkenheid bij anderen. Een willekeurig voorbeeld: Als een meisje twintig jaar door haar vader in een kelder wordt opgesloten en verkracht, hebben we met haar te doen. Als zij daardoor geestelijk zo mismaakt is dat ze wanhopig en angstig haar kinderen vermoordt, heeft ze ineen suit vrije wil gekozen voor moord? Die redenatie klopt natuurlijk niet.

En daarom moeten wij van de gevangenissen af. Gevangenissen zijn broedplaatsen van criminaliteit, plekken vol negatieve ervaringen en inzichten waar de slechte kant van mensen nog eerder wordt aangesproken dan elders. In plaats van gevangenissen hebben wij opvoedingsinstellingen nodig. Daar worden mensen afgezonderd zodat zij geen kwaad kunnen doen aan de samenleving en …daar worden zij voorzien van meer weerbaarheid,een sterker immuunsysteem van het slechte gedrag. Daarvoor bestaat een reeks van therapieën. Pas als de dader van onrecht voorzien is van een stevig immuunsysteem tegen negatieve prikkels, kan hij of zij worden vrijgelaten. Dat is niet soft, dat is efficiënt…

Want mij is de wrake…of die woorden uit de Bijbel nu geloofwaardig zijn of niet…de wereld is niet verdeeld in goeierds en slechteriken. Iedereen loopt het risico van goeierd in slechterik te veranderen en het gedrag van onze medemens is daar voor ene groot deel debet aan. Zolang we dat niet inzien, zijn we nog geen meter van de oermens af. Als Eerdmans dat nou ook eens ging begrijpen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Encounters of all kinds

Het zijn niet de immigranten maar onze angst ervoor die onze stabiliteit en samenhang bedreigen. In heel Europa begint zich dat beeld steeds meer af te tekenen. Het zijn de Grote Angstpartijen die overal aan stemmen winnen. Nu weer in Finland, het land van Nokia van de communicatie.

De Ware Finnen zijn deze keer de grote winnaars en de grote vraag is nu eigenlijk wie dat zijn. Mijn schoondochter is de dochter van een Finse man en een Russische vrouw. Beiden wonen al tientallen jaren in Finland, ooit werden hun voorouders weer verdreven door het Sovjetgepeupel uit gebieden die oorspronkelijk tot Finland behoorden, of toch ook weer niet. Wie zal het zeggen. Kola is voor Finland wat de Sudeten zijn voor Tsjechië.

Hoe dan ook, inmiddels zitten Frankrijk en Italië ruzie te maken over Tunesiërs die, in plaats van mee te helpen aan de wederopbouw van hun land, liever naar Europa uitwijken. Al jarenlang is er geherrie over de grens Turkije/Griekenland waar dag in dag uit vreemdelingen de Unie binnenkomen. Nederland doet mondjesmaat aan die ruzie mee omdat het kabinet zo graag zijn Euroskeptische houding wil tonen. Grandioos. Het doet mij denken aan de tijd dat de Geldersen te beroerd waren om mee te betalen aan de verdediging van de stad Amsterdam. Of Vlaanderen dat geen cent wil uitgeven aan Wallonië omdat er alleen maar luie Walen wonen of de Povlakte die geen cent wil steken in Zuid-Italïe. Het is allemaal van een bedroevende kleinzieligheid waarmee je het liefste niets van doen zou willen hebben.

Intussen gaat de ontmoeting met de immigranten gewoon door omdat de vloed nu eenmaal niet te keren is. In plaats van panische maatregelen om die instroom tegen te gaan, zouden politici er goed aandoen oplossingen te vinden voor de huisvesting van zoveel goede, jeugdige arbeidskrachten en talenten. Rationeel gezien kan de komst van zo’n grote groep mensen die niets liever willen dan onderdeel te zijn van onze samenleving, alleen maar ene aanwinst betekenen. De bevolking van de EU breidt zich uit terwijl het grondgebied gelijk blijft. Dat is voorlopig alleen maar gunstig.

En juist in deze tijd duiken de verhalen weer op over aliens, wezens van andere planeten of misschien wel sterrenwezens die onze aarde bezoeken. Vanmorgen hoorde ik iemand beweren dat zij te rationeel was om te geloven in het bestaan daarvan. Dat klonk mij behoorlijk irrationeel in de oren. Vermoedelijk gaat het niet om rationaliteit maar om de wens dat buitenaardse wezens niet bestaan. Het gaat alweer om de angst voor het vreemde en onbekende, net als bij de immigranten. Angst die ons, net als bij de immigranten, zal leiden tot maatregelen waarmee we onszelf te gronde richten. Het zijn niet de vreemdelingen die dat doen, wij doen het zelf door spastisch te reageren. Die angst komt gedeeltelijk voort uit het gevoel dat vreemde wezens er op uit zijn ons kwaad te doen. Daarvoor hebben wij een goed Nederlands spreek woord: zo de waard is, vertrouwt hij zijn gasten.

Eigenlijk maakt het niet uit voor welke ontmoeting we het meest bang zijn: aliens of immigranten. Het maakt alleen maar uit of we onze angst kunnen uitbannen uit die ontmoeting en of we dapper genoeg durven te zijnde uitdaging van de nieuwe vriendschappen aan te gaan. Onze skeptici redeneren daarvoor helaas niet rationeel genoeg

Tot sterkte,

Kaj ~Elhordst

Htto://4politicians.wordpress.com

Psychoten, schutters en de vereenzaming

“Alphen zal voorgoed anders zijn”  hoorde ik gisteren iemand zeggen. Ik geloof er niets van. Sinds de schietpartij van zaterdag 9 april is er aan de stad niet zoveel wezenlijks veranderd. Waar is wel dat de gebeurtenissen in de Ridderhof iedereen in de gemeente bezighouden en dat zal voorlopig wel zo blijven.

Een veel gehoorde vraag is “waarom?”  en ” hoe komt iemand tot zoiets?” Je zou je ook kunnen afvragen hoe wij tot zulke vragen komen want is er iemand die nooit in zijn of haar leven een verschrikkelijke woede heeft gekend? Een woede die heel individueel geweest kan zijn, misschien gericht op één persoon maar misschien ook op de hele samenleving. Is er iemand die zich nog nooit tot op het bot onrechtvaardig behandeld heeft gevoeld? Misschien wel maar veel mensen zullen die gevoelens ook wel herkennen. Toch werden zij geen wild in het rond schietende moordenaar. Sommigen menen dat het verschil ligt bij een bewuste keuze die je maakt als individu. Die gedachte is gebaseerd op een heilig geloof in de vrije wil. Ik vind dat te gemakkelijk, te simpel want daarmee kun je het slecht aanwijzen in anderen en het goede in jezelf. Bah!

Vrij algemeen wordt toch aangenomen dat een mens de vrucht is van aanleg en opvoeding. Daarbij lijkt het mij van belang dat die opvoeding aansluit bij de aanleg. Ik bedoel, moeten opvoeders niet bepaalde kwaliteiten van hun kind tot hun recht laten komen en andere eigenschappen ten goede doen keren? Moet de drang en dwang van ouders daarbij niet individueel verschillend zijn, afhankelijk van de aanleg van het kind? We zeggen wel eens dat ouders hun kinderen het beste kennen. Soms denk ik: “Was dat maar waar.” Sommigen menen ook altijd zichzelf als voorbeeld te moeten geven als een ander de fout ingaat. ” Ik doe dat toch ook niet…” Tja, dat zullen we nog wel eens zien en trouwens wat is dat voor voorbeeld? Je bent toch ook iemand anders?

Naast de fundamenten die bij geboorte en opvoeding worden gelegd, is er de maatschappij. Onze samenleving is er bepaald niet vriendelijker op geworden. Sterk gericht op individu, carrière maken, voor jezelf zorgen, prestaties leveren, hard werken biedt de samenleving maar weinig uitzicht op het sociale element. Communicatie is verworden tot “recht op vrije meningsuiting”  en “buren” zijn wezens die weliswaar in de buurt leven maar waarvan je hoofdzakelijk last hebt bij het verwezenlijken van de verplichtingen die de samenleving je oplegt. Om gek van te worden.

De samenleving dwingt ons tot gericht handelen want we hebben werk nodig omdat werk ons tot mens schijnt te maken en in dat werk willen we ook nog een loopbaan verwezenlijken. Meestal loopt die op een desillusie uit en dat is heel frustrerend want dan heb je of de kwaliteiten niet of je hebt je onvoldoende ingezet. Zo wordt daarover geoordeeld. Daar kun je heel boos over worden.

Als je dan met wapens bent opgegroeid, bieden die zonder meer een mogelijkheid om je frustraties uit te leven en wel op een heel gerichte manier. Wie met zijn wapen op een doel mikt, verstart in het doel dat hij of zij zich stelt. Het vraagt uiterste concentratie op het raken van de ” roos” . Niet eens die roos is belangrijk maar uitsluitend nog het raken ervan. Dat heet tunnelvisie in het beste geval…

Gebrek aan communicatie, frustraties, tunnelvisie…dan kom je al aardig in de richting van een psychose, een moment waarin je met je beste vrienden, je wapens eens een avontuurtje wilt beleven, een moment van wanhopige poging tot communicatie met de samenleving….

Een samenleving die jou nota bene in staat heeft gesteld rond te lopen met wapentuig van allerlei soort. Als de samenleving de verspreiding van wapens toelaat, dan zijn er nu eenmaal mensen die daarmee een keer gaan schieten. Dat schieten gaat gebeuren, vroeger of later, onder druk of door angst ingegeven. Het is eigenlijk wel te absurd voor woorden om te bedenken dat je in onze samenleving wel vuurwapens legaal kunt kopen, waarmee je anderen kunt doden maar geen drugs die je lekker vindt. De samenleving heeft een grote, heel grote verantwoordelijkheid op zich geladen door het kweken van mogelijkheden die worden veroordeeld wanneer zij worden uitgevoerd. Tja…er zou nog zoveel meer te zeggen zijn maar één ding is zeker: we scheppen met z’n allen de individuen die dit soort tragedies veroorzaken.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

De rust van het poepscheppen of: hoe je kunt zien dat mensen nooit iets leren

Afgelopen dagen was ik bij mijn dochter in Spanje, op haar paardenboerderij. Heel leuk, mijn witte merrie van vroeger slijt daar haar pensioendagen. Een nadeel van zo’n boerderij is dat je geregeld de mest moet opruimen en paarden poepen echt ontzettend veel. Net als je klaar bent, beginnen ze weer…

Wat dat betreft is het misschien een beetje om moedeloos van te worden maar dat geldt wel voor meer dingen zoals zal blijken. Hoe dan ook, mijn dochter vertelde mij dat ze er zoiets bestaat als ” de rust van het poepscheppen”. Poepscheppen geeft rust, de kans tot nadenken. Vanuit zichzelf is het zo geestdodend dat je haast wel gedwongen bent om iets anders te gaan doen en zo gebeurde het dat ik ging nadenken.

Ik was al eerder verbijsterd geweest over de kernramp in Japan. Dat land heeft tientallen jaren geen kernwapens willen hebben omdat er geen land op aarde te vinden was waar de verschrikkingen daarvan zo duidelijk waren geworden. Met een complete vorm van verstandsontvlieding besloot een stel idioten in de zeventiger jaren dat kerncentrales wel nuttig konden zijn. Niet dat het nodig was want Japan beschikt over enorme voorraden geothermische energie, zonne-energie, getijdenenergie en nog wat dingetjes. Geen steenkolen of olie, nee maar wat zou dat?

Wie zich tegen de bouw van de kerncentrales keerde in die tijd, gold in Japan een landverrader. Te zien aan de resultaten van de werkelijk geniale bouw van 56 kerncentrales, lijkt dat de omgekeerde wereld. In wezen heeft de Japanse overheid tegen beter weten in 56 kernbommen in het land geplaatst, onder bewaking dat wel maar zonder garantie tegen explosies. Dat was voor een  Japanner heel dom en voor anderen die zich zacht kunnen spiegelen nog dommer.

Kortgeleden was er een zogenaamd wetenschapsjournalist bij P&W die verkondigde dat het allemaal heel erg meeviel, ook met die straling in Japan. Hij kwam met een duizelingwekkende hoeveelheid cijfers die de indruk wekten dat hij verstand van zaken had. Wat hij niet had was : inzicht. Hij heeft niet gezien welke gevolgen straling in Japan op de lange termijn heeft gehad, zodat er zelfs in de zeventiger jaren nog mensen ziek werden en overleden aan de gevolgen van die twee kleine bommetjes. Hoe dom moet je zijn om jezelf wetenschapsjournalist te mogen noemen. Volslagen onverantwoorde taal uitslaan, machogedrag vertonen door te zeggen dat je uitgever ook al moeite heeft om je in toom te houden, het hoort allemaal niet erg bij kernenergie en al helemaal niet bij wetenschap.

Dit soort tunnelvisionaire gekken laat ons  dus geloven dat kernenergie het veiligste is wat je kunt bedenken (is zonne-energie dan zo gevaarlijk?) en drijft ons in een richting die wij niet in zouden moeten willen slaan omdat wij nu voor de tweede keer de gevolgen hebben gezien van de totaal onverantwoordelijke aanpak rond kernenergie.

Kijk en daarvoor is het poepscheppen uitgevonden zodat je ineens de beste voorbeelden ziet van het feit dat de mensheid NOOIT iets zal leren, helemaal nooit tenzij, maar ja daar hebben we het een andere keer nog over.

 

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com