Hoeksteen is slecht voorbeeld

Een paar dagen geleden hoorde ik het Loek Hermans weer zeggen en het begint meecht te irriteren totop het bot: ” Als een gezin teveel uitgeeft, gaat het ook bezuinigen.”  Dat is een eeuwenoude wijsheid die overheidsdienaren gebruiken om bezuinigingen op welk gebied dan ook maar goed te praten. het is nog een drogreden ook want het is niet waar. Een gezin gaat niet bezuinigen als er teveel geld wordt uitgegeven.

Beter dan de staat beseft een gezin waar het in het leven om draait: kwaliteit van leven. Een gezin bezuinigt dan ook niet maar handhaaft de kwaliteit van leven voor zover dat mogelijk is. Dat kan leiden tot drastisch snoeiwerk in de uitgaven maar daar gaat het niet om. Bezuinigen is in een gezin geen doel op zich, het is een middel om te overleven en om de kwaliteit van leven te verhogen in plaats van te verminderen. Wie geen schulden heeft, leeft prettiger. Daar zit een levensgroot verschil met de bezuinigingswoede van het huidige en sommige voorgaande kabinetten. Daar wordt bezuinigen gezien als een doel. Dat gaat onder het mom van “we moeten bezuinigen”, dat wordt als nationale verplichting gezien, een soort ideaalbeeld. Het gevaar daarvan is dat belangrijke doelstellingen voor de samenleving naar de achtergrond verdwijnen.

In gezinsverband zeggen de gezinsleden tegen elkaar: hoe vergroten wij ons levensgenot door er een schuldenloze situatie aan toe te voegen. Hoe kunnen wij de gewoonte van uit eten, naar de bioscoop gaan en vakantie houden volhouden op basis van mindere uitgaven? Er is geen bezuinigingsopgave als dwingend gegeven maar de uitdaging van een prettig leven met minder geld in het vooruitzicht gesteld. Wie uitgaat van behoud van kwaliteit komt tot andere keuzen en betere voorstellen dan degenen die uitsluitend uit is op bezuinigen.

Daar komt bij dat er van zo’n andere invalshoek ook veel te leren valt. Al gauw groeit het besef dat niet elke inkomensvooruitgang moet leiden tot een verhoging van de uitgaven. Er groeit een wijs financieel beheer dat rekening houdt met toekomstige tegenvallers en daarnaast mogelijkheden ziet voor een kleine verruiming van de levenskwaliteit. Nooit meer bakken met geld wegsmijten aan leuke dingetjes zonder oog voor tegenvallers in de toekomst. In het ebstuur heet dat “egalisatie” en “risicomanagemnt”. De woorden bestaan al, nu nog de daden.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s