Opkomst en ondergang van “Ons Geert” (Tafel 5)

Denk niet dat het leven van Ons Geert over rozen is gegaan. Nachten hoofdpijn en kopzorgen heeft hij er van gehad, van de beveiliging die hem in de weg stond maar die hij ook niet kon missen. Beveiliging die hij trouwens steeds heeft gezien als ene propagandamiddel van de andere partijen: kijk eens hoe goed wij voor onze tegenstanders zorgen. Want lafheid, fysiek of geestelijk, heeft niemand hem ooit kunnen verwijten.

“Lafheid is de angst dat de geest of het lichaam het begeeft”, zei hij met enige regelmaat en daarbij keek hij stomverwonderd dat er zoveel wijsheid uit zijn mond kon komen. Dat wil niet zeggen dat hij geen last had van angsten en spoken die hem in de nacht vervolgden. Hoofddoeken die in zijn dromen rond bleven zweven totdat ze hem hadden verdekt zodat zijn vrouw hem moest wekken als hij in zijn slaap lag te schreeuwen van angst. Maar lafheid, nee, lafheid kende hij niet.

Zijn grootste angst was trouwens de angst om verraden te worden. In dat opzicht kon hij George W. Bush goed begrijpen. Verraad sluimerde overal en altijd omdat iedereen altijd in de eerste plaats aan zijn eigen positie dacht. Samenwerken met anderen, met mensen vooral die geestelijk boven hem stonden, ja dat was een angstwekkende gedachten. Steeds weer als hij gesprekken voerde met kandidaten voor zijn fractie, vroeg hij zich af: ” Hoe blijf ik deze man of vrouw de baas?” Dat leidde er trouwens wel weer toe dat hij moeite had zijn kandidaten recht in de ogen te kijken, in de angst dat zij zijn ware gedachten zouden lezen. Overigens, hij deed dat wel…hij keek ze diep in de ogen en probeerde hun gedachten te doorgronden voordat het omgekeerde gebeurde.

Geert laat zich niet gauw voor de gek houden door vrouwelijk schoon. Hij is er wel gevoelig voor maar juist de omgang met vrouwen als Ayaan heeft hem geleerd hoe verraderlijk het kan zijn. Hoe achter het meest bevallige masker een gifslang verborgen kan gaan. Het had hem ook geleerd dat de gedachte dat vrouwen niet ambitieus zijn,flauwekul is. Vrouwen zijn ambitieus mits zij door de juiste prikkel worden geraakt. Daar waar de samenleving het glazen plafond had uitgevonden, sprak hij van het grijze gordijn: daarachter stond een rij van manlijke politici, zo grijs dat zij niet in staat waren aan de andere kant van het doek te geraken. Veel vrouwen begrepen maar al te goed wat daarvoor nodig was. zo meende Geert. Het was dus niet alleen de vraag ” hoe houd ik die man in de hand?”  Groter nog was de vraag ” hoe blijf ik die vrouw de baas.”

Humor, ja dat was nooit Geerts sterkste kant. Zijn sterkste kant was zijn vermogen om door te gaan op een weg die in een richting leidde waarvan anderen halverwege zouden hebben afgezien. Bewondering voor die consisentie, die vasthoudendheid, dat was waar hij het op gooide bij de nieuwe kandidaten. Ze moesten hem bewonderen vanwege zijn werkkracht. Ze moesten hem gaan zien als de ijsbreker, de puinruimer die altijd voorop liep en wiens richting DE weg vertegenwoordigde want Geert was het licht en de weg. Zo zag hij dat en dat stond los van zijn angsten.

Dat wil niet zeggen dat zijn kandidaten allemaal brave lammetjes waren maar zij waren afgekomen op zijn onverzoenlijkheid en zijn woede. Onverzoenlijkheid en woede die zij zelf ook voelden, op welke manier dan ook. ” Het rode gespuis moet je onder je schoenzolen verpletteren”, zei Martien een keer en hij was de filosoof van het gezelschap.” Ze laten de oudjes, onze ouders die zich krom hebben gewerkt, in de steek ten behoeve van jeugdige zakkenvullers”, dat waren de woorden van Fleur. ” En, ze  komen nog eerder thee brengen aan een Marokkaanse illegaal dan rookworst aan mijn oude moeder”, ook zo’n gevleugelde uitspraak. Geert vond het prima. Het ging in de eerste plaats om de essentie van het verhaal en of die essentie te vangen was in minder dan vijftien woorden. “Telegramstijl”  zei hij altijd, wat dan door journalisten weer werd uitgelegd als “Telegraafstijl”, maar dat terzijde.

Waar andere partijen vooral zochten naar meerderheden door de vorming van coalities voor moties of kabinetten, daar huldigde Geert een ander uitgangspunt. ” Ht gaat er in de eerste plaatsom goede, stevige principes op te zetten en…daaraan de hand te houden”, zo hield hij zijn aanhang voor. ” Het gaat niet om het verkiezingsprogramma maar om de beginselen. Mensen willen beginselen. Verkiezingspunten zijn om op te geven maar principes, die houd je staande, te allen tijde. Daar zoek ik mensen voor. Dat sprak hen aan, het leek hen of er een nieuwe wereld was opengegaan.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s