Die Godwins sind unter uns

Waarschuwing: wie denkt dat ik van de holocaust in dit verhaal een grapje maak, moet het vooral niet lezen.

Zolangzamerhand begin ik te geloven dat alleen rechtsradicalen voorbeelden uit de dertiger jaren en Tweede Wereldoorlog naarvoren mogen halen als het om onze eigen tijd gaat. Zij waarschuwen ons al jarenlang tegen de verschrikkingen die de Islam ons komt opdringen en benoemen moslims als ” woestijnnazi’s”. Misschien is het velen ontgaan maar ik verwijs naar de voormalige digitale uitgave “Nederkrant” waarin de Islam werd vergeleken met een hersenziekte. Ik geloof dat het ding, godzijdank, niet meer bestaat.

Gisteren en van daag kreeg Job Cohen een massale lading aan negatieve kritiek over zich heen omdat hij de positie van moslims in onze samenleving vergeleek met die van de Joden in de dertiger jaren. Nu had ik altijd het idee dat iemand met een achternaam als Cohen zo ongeveer de enige was die zoiets mocht zeggen. En zeker als je Job Cohen heet. Zijn criticasters komen uit zijn directe omgeving maar ook uit zeer verdachte hoek en ze hebben allemaal ongelijk. Of Cohen wel gelijk heeft, zal ik hier nog even onbesproken laten maar ik kom erop terug. Voorop staat dat altijd iedere vergelijking wel ergens mank gaat.

Het is natuurlijk opvallend dat juist dezer dagen bekend is geworden dat de Duitse regering middenin crisistijd 60 miljoen euro beschikbaar stelt voor het onderhoud van Auschwitz. De grote vraag is ook waarom zij dat doet. De zin van de instandhouding van zo’n ” spook uit het verleden”  is verre van duidelijk. De gedachte dat de instandhouding ons erop wijst dat zoiets nooit meer mag gebeuren is een…gotspe. Sinds 1945 hebben er genociden plaatsgehad in Tibet, China, Cambodja, diverse landen in Afrika, Irak, Syrie, Iran, de Kaukasus en Joegoslavie en daarmee is de reeks niet uitgeput.  Israel vertoont in toenemende mate het slachtoffer-dader model en niemand legt het land een strobreedte in de weg.

De herinnering van de holocaust levend houden, heeft vooral missers opgeleverd. Zo worden er ” games”  uitgebracht waarin SS en andere Nazirariteiten worden voorgesteld als spannende tegenstanders. Psychologen beweren bij hoog en bij laag dat zoiets geen negatieve invloed heeft op de geest van de spelers. Daarmee ondergraven zij hun eigen eigenwijsheden over het nut van reclame. Het zal duidelijk zijn: de erfenis van de Tweede Wereldoorlog is dat wij in onze eigen tijd gewelddadigheid naar het model van de nazi’s koesteren  als er economisch gewin mee valt te behalen.

Het probleem is nu dat de holocaust in als die 65 jaar steeds is beschouwd als een unieke vorm van menselijke minderwaardigheid, respectloosheid en vernietigingsdrang. De werkelijkheid toont aan dat de jodenvervolging in geen enkel opzicht uniek was, behalve waarschijnlijk door de omvang ervan. Die moet trouwens ook weer niet worden geisoleerd want ook Stalin vermoordde miljoenen van zijn eigen onderdanen en daar hoor je niemand meer over.

De positie van de moslims in onze samenleving vertoont zeker gelijkenissen met die van de Joden in de dertiger jaren. Zij worden weggezet als groep, niet alleen door PVV-ers als minderwaardig beschouwd, krijgen te horen wat er schandalig is aan hun overtuiging en, uitgerekend in Duitsland liet kortgeleden een auteur ene boek verschijnen waarin moslims (en Joden) als genetisch minderwaardig werden bestempeld. Overigens moeten we voor dit soort meningen niet uitsluitend naar Duitsland kijken want in de dertiger jaren van de vorige eeuw was het antisemitisme in Frankrijk aanvankelijk veel erger dan in Duitsland. Dan laten we Polen en `Rusland nog onbesproken maar de Russische herkomst van het woord “pogrom” spreekt boekdelen.

Uit eigen kring krijgt Cohen het verwijt dat hij niet ziet hoe het met de `joden is afgelopen in de veertiger jaren van de vorige eeuw. Dat is een non-argument. Wij kunnen nu ook nog niet voorzien hoe het met de moslims gaat aflopen. Het argument houdt dus geen steek, is niet wetenschappelijk verantwoord en uitsluitend ingegeven door de emoties die de spoken uit het verleden oproepen. Het is nodig er daarbij op te wijzen dat de NSB, het meest vergelijkbaar met de PVV qua ideologie, zelfs in 1935 nog niet antisemitisch was. Laat staan dat er over Jodenvernietiging werd gesproken, in Nederland. Zeker, een enkeling zal het aan de borreltafel er wel eens over hebben gehad maar het was geen politiek gedachtengoed. Er waren zelfs Joden lid van de NSB.

Zestig miljoen euro voor een zinloos monument, daar lijkt het op. We hebben er niets van geleerd en houden uitsluitend de verschrikkingen uit het verleden in stand. Misschien doen we dat wel om onze handen in onschuld te wassen: ik gedraag me als een beest tegen mijn medemens maar ga altijd wel naar de plaatsen van herdenking. Dat is keurig.

Cohen zou er goed aan gedaan hebben met zijn uitspraken de spoken van het verleden niet opnieuw op te roepen. Zijn vergelijking gaat op veel punten mank maar hij heeft goed aangevoeld dat het een aandachtsvragende manier was om bedenkelijke opvattingen in de samenrleving aan de kaak te stellen. Bedenkelijke  opvattingen die nog maar een paar dagen geleden leidden tot oorlogshitserij in het Nederlandse Parlement. Wie durft er nog vol te houden dat we ook maar 1 milimeter geleerd hebben van Auschwitz, Sobibor, Theresienstadt, Bergen-Belsen (Anne Frank) Dachau en al die andere plaatsen van menselijke onwaardigheid? Laten we ze slopen, er bos op planten en de stilte teruggeven aan die plekken. Dan pas kunnen we kijken of we ons in de toekomst beter kunnen gedragen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s