Kindercrash niet te voorkomen

De seksuele omgang van volwassenen met minderjarigen is te allen tijde af te keuren, laten we dat voortop stellen. Afgezien van jonge farao’s die met hun moeder trouwden, ken ik geen voorbeelden van gelegaliseerd kindermisbruik. Tegelijkertijd moet het van mijn hart: het is van alle tijden.

Het is nog niet eens zo heel lang geleden, minder dan 100 jaar, dat in grote delen van ons land zogenaamde grootfamilies leefden op boerderijen. Opa, oma, papa, mama en de kinderen en soms de kinderen daarvan. In die tijd waren de taken haast per generatie verdeeld. Papa, mama en de kinderen zorgden voor de boerderij, ze werkten op het land of molken de koeien. Dat werk ging de hele dag door. De grote vraag was natuurlijk: wie let er op de kinderen. Die moesten weliswaar op school zitten maar in de praktijk waren ze vaak thuis, in elk geval in het weekend. Opa en oma speelden dan voor oppas. Speelden…

Nou ja, vooral opa kon nog wel eens wat teveel ” spelen”  en daar had je het dan al weer. Veel aandacht was er nooit voor al hadden moeders heel vaak in de gaten wat er aan de hand was. Ze probeerden dan ook vaak hun kinderen weg te houden bij die vieze opa. Veel aandacht was er niet voor omdat de mensen in die tijd ervan uitgingen dat de mannetjes nu eenmaal zo gemaakt waren en dat moest je accepteren. En ach ja…zo’n kind zou  er ook wel weer overheen komen. Nou ja, vaak wisten de moeders wel dat zoiets niet lukte, nooit zou lukken. Zo liepen er in de dorpen talloze ongelukkige jongetjes rond die rare herinneringen hadden aan opa. Ook meisjes, trouwens.

Een drama voor ieder afzonderlijk. In de kleingezinnen, die kenmerkend waren voor de steden, paspa, mama en kinderen, kwam het allemaal minder voor. Dat was logisch. Papa en mama hadden elkaar voor het vermaak en bovendien, het viel allemaal veel minder gemakkelijk te verbergen.

En nu, nu herbben we onszelf opgezadeld met de gedachte dat iedereen individueel economisch onafhankelijk moet kunnen zijn want het is o, zo erg om afhankelijk te zijn van een ander. En dus gaan we allemaal aan het werk en crashen we onze kinderen in een professionele opvang. Professioneel, ja, maar wat zegt dat over ethische normen en waarden of over lustgevoelens? Helemaal niks natuurlijk. Voor een pedofiel, raar woord eigenlijk want echt kindervriend is zo iemand niet, is het werken in een creche hetzelfde als voor mij het werken in een banketbakkerij. Of je nu professioneel bent of niet, het blijft moeilijk om je diepste lustgevoelens dag in dag uit de baas te blijven.

Kindermisbruik is tegenwoordig nog minder geaccepteerd dan vroeger en…er wordt volop in het openbaar over gesproken. Ik heb geen aanwijzingen dat het daardoor minder voorkomt dan vroeger. Het zal nooit te voorkomen zijn. Bizarre maatregelen al het niet meer toelaten van mannen in de kinderopvang, zullen geen enkele garantie vormen. Zij die kinderen willen misbruiken, vinden toch altijd hun weg

Waakzaamheid is goed en vooral oplettendheid tussen collega’s die op een kindercreche werken, goede onderlinge contacten. Dat kan preventief werken en ook veel aan het licht brengen. Daarom was ik zo verbaasd toen ik vanmorgen in de uitzending meteen na het stuk over kindermisbruik hoorde ” opvoeden kan ook per SMS”  Wat is dat? Gaan we reclame maken voor afstandelijk opvoeden? Dat lijkt me nu juist niet de bedoeling.

En ik hoorde nog een kreet die mij niet beviel: hoe kunnen burgers de politie helpen kinderporno op te sporen. Laten we daaraan niet beginnen, geen heksenjacht organiseren svp. Daarvan worden onschuldigen het slachtoffer en ook dat betekent vaak een crash.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s