Integratie als keuze of als inzicht

Integratie, immigratie, inburgering, de woorden die als holle vaten klinken, vliegen je dagelijks om de oren. Het opmerkelijke met integratie is dat het zo’n uiterst gecompliceerd en individueel gestuurde zaak is. Ik zal daarom eens twee modelvoorbeelden van zolder halen die ik met een goeie vriendin al eens uitvoerig heb besproken. Ik wil het hebben over de Javanen en Sumatranen (en enkelen van de andere Soenda-eilanden in huidige Indonesie) en over de Molukkers. Eigenlijk dekken die twee groepen niet de hele zaak maar zij vormen wel de uitersten. Ik ben ooit geinteresseerd geraak in de zak omdat mijn grootvader overste in het KNIL (Koninklijk Nederlandsch Indisch Leger)  was en mijn moeder uit dien hoofde in Soerabaja is geboren (Tamarindelaan maar die heet nu vast anders).

Laat ik beginnen met de ” echte”  Indiers, mensen van Java en Sumatra en andere eilanden dus. Zij zijn hier veelal vlak na de Tweede Wereldoorlog naartoe gekomen maar ook wel voor die tijd. Veelal waren zij getrouwd met een Nederlandse man of vrouw of vertoefden zij door hun werk in Indie voortdurend in de naaste omgeving van Nederlandse functionarissen. Al in Indie namen zij een reeks van gewoonten over van de Nederlanders omdat zij meenden dat succes en Nederlandse gewoonten bij elkaar hoorden. In de eerste plaats leerden zij goed Nederlands te spreken en schrijven.

Toen zij dus naar Nederland kwamen spraken zij veelal al vloeiend Nederlands en daar bleef het niet bij. In hun bagage bevond zich maar een heel klein contingent echt Indische ” spullen”. In plaats daarvan schaften zij dagelijks Nederlands gebruiksvoorwerpen aan en kleedden zij zich Nederlands. Niet allemaal maar wel het grootste deel. Alles wat Indisch was of aan Indie herinnerde beschouwden zij als achterlijk en verdiende het zo snel mogelijk te worden weggetoverd. Zo cijferden deze mensen hun hele eigen identiteit weg. Je zou dat integratie kunnen noemen maar…probleemloos ging dat niet. In veel gevallen kwamen de problemen pas later naar voren. Stress en onvrede wreekten zich door ziekte en relationele problemen.  En ja, deze mensen kwamen naar Nederland om te blijven. En…hoe zeer zij zichzelf ook haast onzichtbaar maakten, hun kleur verried hun en daarover is menige “grappige” opmerking gemaakt. Klaarblijkelijk is het nooit genoeg, hoe ver je ook gaat met de integratie.

Toch wilden ze blijvenDat was het grootste onderscheid met de Molukkers. Zij hadden Nederland trouw gediend tot aan de machtsoverdracht en vluchtten naar Nederland voor de wraak van Soekarno c.s. Zij kwamen naar Nederland met de bedoeling om weer terug te gaan, spraken vaak wel Nederlands maar mengden zich niet onder de bevolking. Waarom ook, ze gingen immers weer terug? Nederland zou daarbij helpen.

Van die hulp is nooit een bal terechtgekomen en dus bleven de Molukkers hier. Zij leerden zich aanpassen maar er was een flink stuk woede kweekt. Dat kwam tenslotte tot uiting in een aantal treinkapingen en de bezetting van de Indonesische ambassade. De derde generatie Molukkers heeft moeite met het gemak waarmee de tweede generatie heeft geprobeerd zich aan te passen.

Ja en Nederlanders? Nederlanders passen zich uiterst slecht aan. In Saoedi Arabie is mij een verhaal bekend van een Nederlandse mevrouw die zich volledig heeft gevoegd naar de Saoedische gewoonten , waarden en normen. Vlak over de grens woont in Bad Bentheim een groep Nederlanders bij elkaar in een wijk. Ze weigeren hun kinderen in Duitsland naar school te sturen en doen hun boodschappen in Enschede. In Australie zijn speciale bejaardentehuizen voor Nederlanders en zo gaan we nog even door.

Integratie is een persoonlijke keuze van mensen zoals Aboutaleb en Albayrak die het inzicht hebben gehad dat hun toekomst in Nederland lag en…dat zij alle zeilen bij moesten zetten om een goed leven voor zichzelf te regelen. Het kan allemaal best maar veel is afhankelijk van intelligentie en persoonlijke omstandigheden. Als de keuze valt op integratie en die verloopt spoedig, dan moeten we blij zijn. Dat is belangrijker dan chagrijnen over de teleurstellingen en problemen rond anderen die geinmmigreerd zijn.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s