De PVV als tijdsbeeld (5: media en politiek)

 

De Russen zijn zuiplappen en Haitianen zijn zielig. De media bestoken ons dag in dag uit met clichebeelden uit binnen- en buitenland. Dat is al vele jaren zo en het komt doordat bij hen de tunnelvisionaire gedachte heeft postgevat dat het publiek nog uitsluitend op vermaak uit is. Geen informatie maar entertainment. Allemaal vanwege het geld natuurlijk. De krant als leverancier van oud papier.

Goede reportages uit achterstandswijken bleven vrijwel volledig uit. Scherpe analyses van het leven en de veranderingen in die omgeving waren er nauwelijks. Het publiek wil geen leed zien.Wel een masturbatieshow maar geen presentaties van geestelijke chaos zoals die in talloze woningen was aan te treffen. En dat is nog steeds het geval, de aandacht en de invoelende programma’s en verhalen bleven uit. Liever verkneuterden we ons bij Nina Brink die als zakelijke succesvrouw de mist in ging met WOL.

En natuurlijk, de cliche’ s over de multicultisamenleving waren niet van de lucht. Hoe ging het ging in de gemengde wijken en hoe geweldig kindertjes van uiterst uiteenlopende rassen en geloven gezamenlijk naar school konden. Ja, ja, ja, een en al vreugde in de polder als het daarover ging. Als simpele bewoner van een achterstandswijk moest je wel depressief raken.

Natuurlijk was de politiek de bron van al die jubelverhalen. Politici herhaalden keer op keer hoe goed het was om alle culturen en volkeren door elkaar te donderen en hoe geweldig huismeesters dan konden zorgen voor barbecues. Fantastisch. Dat de meeste gemengde bewoners zich zaten dood te ergeren aan elkaar of elkaar negeerden, dat kwam niet of nauwelijks ter sprake. Nee, daar kond de krantenlezende elite van ons land geen plezier aan beleven.

Politici bleven ook maar hangen aan hun gefixeerde feestvreugde over de gemengde volkswijk. Alsof dat echt de weg naar het grote heil was, maar voor de bewoners lag dat heil dan wel ver over de horizon. Alles voor de toekomst, niets voor het nu, leek de leus van de politiek te zijn geworden. Onder het mom van ” besturen is vooruitzien” werden steden en wegen omgewoeld, zo ernstig omgewoeld dat niemand zich nog snel kon bewegen over een snelweg. Het verkeer werd een permanente ergernis vanwege de politieke gedachte dat Nederland klaar moest zijn voor de toekomst. Welke toekomst? Dat zei niemand erbij en ook niet wanneer die gelukzalige tijd dan eindelijk aan zou breken.

In werkelijkheid was er bij de politiek geen “vooruitzien”  maar een fixatie op de samenleving zoals die ” gemaakt”   moest worden, ten koste van veel dagelijks geluk en plezier. De grenzen van de maakbaarheid werden weggemoffeld onder dikke ladingen onderzoeksrapporten, statistieken en verslagen waarmee de weg naar de gewone Nederlander werd dichtgeplakt. Liberalen en socialisten of christenen, het maakte niet uit. Allemaal waren ze bezield van de nieuwe, betere wereld, een oud-christelijke gedachte, dat wel. Chiliasme heet dat. Als er iets is dat Joods-Christelijke cultuur genoemd mag worden, dan is het dat wel.

Het kan niet anders of media en politiek waren stekeblind voor de feilen en tekortkomingen van de bejubelde samenleving. Wie zo nu en dan door de decors heenprikte, zag in de verte de PVV al komen. Er broeide iets en toen het eenmaal echt op temperatuur kwam, werd het door politici en media cenmtraal gesteld. Want zeg nou zelf: in de laatste 50 jaar is aan geen politieke persoonlijkheid zoveel aandacht gegeven als aan Geert Wilders. Waarom?

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s