Het Tanja Nijmeijer syndroom

Tanja Nijmeijer

Wat zijn we toch een leuk volkje met gevoel voor elkaar. De dochter van een van ons is vermoedelijk gesneuveld in de Colombiaans jungle en via twitter komen er berichten binnen als ” lekker belangrijk”  en ” eigen schuld dikke bult”. O, o, o wat voelen we met elkaar mee. Waar blijft die stille tocht nou?

Het valt voor de meesten van ons klaarblijkelijk niet mee om na te denken. Het is maar al te gemakkelijk om te denken ” die stomme griet heeft het aan zichzelf te wijten”.  Zelf ken ik een mevrouw die nu al in de veertig is maar die in bijna soortgelijke omstandigheden verzeild was geraakt. Je zult maar verliefd worden op zo’n daadkrachtige, moedige strijder tegen het onrecht uit het dichte gebladerte. Dat is pas echte romantiek! Het is toch gek als je bedenkt dat iedereen wel heel erg meevoelt met meisjes in Nederland die in handen vallen van een loverboy. Dan is ineens het huis te klein. Als zoiets je gebeurt in Latijns Amerika, dan geldt het kennelijk niet meer.

Natuurlijk, we hebben de mond vol over eigen verantwoordelijkheid maar hoe zit het dan met die eigen verantwoordelijkheid als je een feest in Duisburg bezoekt met 1,5 miljoen bezoekers? Ben je dan ineens nergens meer voor verantwoordelijk? Dat doe je toch ook zelf? En als je dan platgewalst wordt, aan wie is dat dan te danken?

Het heeft er de schijn van dat het ons moeilijk valt na te denken en inlevingsvermogen te tonen. De enen keer janken we tranen met tuiten omdat er iets vlak naast de deur gebeurt en de andere keer vegen we onze komt af aan iets dat aan de andere kant van de wereld gebeurt maar ik brand vandaag vast een kaarsje voor Tanja. Ik ben ervan overtuigd dat zij nietsvermoedend en naief  het FARC is binnengehaald en eenmaal binnen, kom je er niet meer uit… Een hoge functie? Ja, dat doen ze daar graag met mensen waarvan ze bang zijn dat ze weglopen. Dan kun je ze beter in de gaten houden.

Nadenken is moeilijk en dat blijkt ook al weer uit de bezuinigingsdrift die onze politici beheerst. In het verleden behaalde resultaten zijn er nauwelijks. Bezuinigen blijkt vrijwel tot niets te leiden tenzij het mondjesmaat gebeurt. Wie op grote schaal bezuinigt, richt zo’n grote schade elders aan dat de kosten niet te overzien zijn. Ik zie het nu van nabij in de zorg maar hetzelfde gaat gebeuren in onderwijs en andere segmenten ” die alleen maar geld kosten”. De opbrengst van een goede zorg is gezonde mensen en dat betekent: productie. Dat is veel van die bezuinigers nog niet opgevallen.

Nee, het nadenken en inzichtelijk werken zit ons niet in het bleod. Die tekortkoming zal ik in het vervolg aanduiden met het ” Tanja Nijmeijer syndroom”.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

4 reacties op “Het Tanja Nijmeijer syndroom

  1. eerstkoffie schreef:

    Hey ! Ze is nog niet dood hoor ! Keep positive ! Humor is hier (ook) nodig : Tanja Nijmeijer: Het was heet en wild !

  2. eerstkoffie schreef:

    Ben ’t met je eens. M’n bovengenoemd stukje is daar ook een reactie op. Zou best meer over haar motieven horen. Van haar, niet van de ‘deskundigen’, die er bovenop zitten na een ontploffing ergens. Is ze dood ? Pfff… Spectakelpers zonder diepte.

  3. Kaj Elhorst schreef:

    Zoiets bedoel ik ook, altijd eerst veel opwinding en later blijkt het heel anders te zijn (nieuw spektakel)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s