Olympisch Goud

” Het is toch godverdomme te erg dat we hier in de kou moeten zitten en dat die lui beneden niets opschieten”, zegt Jaweh met een geergerd gezicht. ” He, spreek voor jezelf en houdt mij erbuiten”, bijt God hem toe. ” Ik wil niet dat gemakkelijke gebruik van mijn naam omdat-ie zo lekker bekt.” ” OK, OK”, geeft Jaweh toe, ” ik liet me even gaan. Maar kijk nu ook eens naar beneden, Allah heeft zich laatst even lekker laten leeglopen nadat-ie de kroeg had bezocht, heel Pakistan staat blank en die lui zijn echt te beroerd om een poot uit te steken. Juist zijn eigen volgelingen laten het h-e-l-e-m-a-a-l  afweten.”

Allah staat met een stuurs gezicht op van de canape waar hij dacht rust gevonden te hebben streelt zijn baard. ” Wrijf het er nog maar eens in. Jullie moeten toegeven dat we ze alle drie niet meer goed in de hand hebben. Het begon allemaal zo grappig toen er nog holenberen en mammoeten waren en hetwas zelfs nog leuk toen we op de Olympus en Ygdrasil woonden maar tegenwoordig, ik weet het niet, niks is meer wat het was.”

De drie zijn bij elkaar gekomen op de top van de Mount Everest om belangrijke kwesties te bespreken. De allerbelangrijkste is het voorzitterschap van de drieschaar. De keuze gaat vooral tussen Allah en God. Bij het tellen zijn ze de weg kwijtgeraakt en nu weten ze niet goed meer wie de meeste aanhang heeft. Daarom hopen de twee ieder voor zich de steun van Jaweh te krijgen maar besprekingen lopen steeds vast. Nooit eerder waren de problemen zo groot.

“Misschien moeten we eenberoep doen op het Noodlot of op Moira. Die kwamen altijd te hulp als Grieken of Noren het niet meer wisten “, God zucht er zo hard bij dat zijn opmerking niet echt overtuigend klinkt. ” Als je die fascist van een Fenris er maar buiten laat”, sneert Jaweh nu. ” Nou en die Luki hoef ik ook niet”, gooit Allah er meteen overheen en zo weten ze weer geen van drieen wie dan wel de oplossing moet brengen. De ruzie lijkt netzo hoog op te lopen als vroeger op de Olympus. ” Maar dat kwam doordat hij die twistappel bij de Griekse goden naarbinnen gooide”, sjagrijnt Allah tegen God maar de laatste laat zic niet onbetuigd. ” Die jij toen meteen in handen speelde van Eva”, sist hij.

” Dat was ik niet!”  krijst Allah. ” Dat was die rotzak van een Jaweh die zo nodig er op aanstuurde dat de verhalen in zijn boekjes zouden kloppen.”  “O, die kasteelromans!” lacht God, ” ja die hebben veel kwaad bloed gezet.” Hij wil zich omdraaien naar zijn veel kleinere collega maar een onverwacht geluid stoort, het stoort ze alle drie. Met verbaasde ogen kijken zij naar de deur en daar komt een kabouter binnenlopen. ” Krijg nou wat!”  fluistert Jaweh. ” We krijgen die zedenprediker van een Boeddha op bezoek.”

De drie staan van verbazing enige tijd met de mond vol tanden en daar maakt Boeddha handig gebruik van. ” Als jullie nu eens wisselden, een voor een de voorzittershamer hanteerden en die na elke week weer aan elkaar doorgaven. Dan komen jullie allemaal aan de beurt.” ” Ja maar”, protesteert God nog. ” Dan heeft peulebroek Jaweh net zoveel te vertellen als wij, dat KAN toch niet?”  Boeddha haalt zijn schouders op. ” Wat maakt het uit? De week daarop draai je alles weer terug wat hij heeft bedacht.”

Verbijsterd kijken de drie mannen elkaar aan. ” En jij dan?”  roepen zij in koor. ” Ik”, lacht Boeddha. ” Nee, ik niet. Ik ben de beste stuurman en ik blijf aan wal. Ik kijk toe.” ” Maar wil jij dan niet een keer de baas spelen?” vraagt Jaweh. Boeddha lacht weer en schudt zijn hoofd. ” Ik denk er niet aan en als je goed geluisterd hebt, begrijp je waarom. Maarreh..jullie komen er wel uit he. Ik moet weer nodig op pad.” Hij geeft een zwieper aan zijn gebedsmolen en stapt de deur weer uit.

Jaweh, Allah en God pakken hun pokerkaarten weer tevoorschijn. ” Dat is het”, zeggen ze alle drie tegelijk terwijl ze hun kaarten schudden.” Ja, maar, dan mag ik beginnen”, roept Allah. ” Ik sta vooraan in het Alfabet.” ” Nou dat valt nog te bezien”, meent Jaweh, ” we moeten het daar nog maar eens goed over hebben…”

In de verte hoort Boeddha hoe de stemmen op de Mount Everest opnieuw oplaaien en hij grijnst: ” De wereld is rond en wij draaien allemaal rond”, zingt hij. ” Day after day,

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

https://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s