Je moet die jankerds ook alles uitleggen

Afgelopen week was het weer zover. Er meldde zich weer eens een vrouw bij me die zwaar beschadigd uit huwelijk en scheiding was gekomen. Ooit was ze in het huwelijksbootje gestapt met een man die o, zo spannend was, in de veronderstelling dat ze die spannende man helemaal voor zichzelf alleen zou kunnen hebben. ” Ik zou je het liefste in een doosje willen doen”, zoiets… Vol van monogame hebberigheid heeft ze zichzelf ook jarenlang monogaam gedragen, dat moet ik toegeven, althans voor zover het oog reikt. Het schepsel heeft kennelijk nooit begrepen dat die spannende man daar veel te spannend voor was en dus het idee kreeg dat hij veel meer binnen zijn handbereik zou kunnen krijgen: geld, rust en vrouwen. Hij volgde dus zijn natuur en dat kwam hem duur te staan, op een scheiding. Monogamiteit is toch alleen maar uitgevonden voor mensen zoals dat godsonterende lelijke wezen waar ik vanmiddag bij de lunch op uitkeek. Met zo’n lijf, smeek je om monogamie omdat je zelf ook wel door hebt dat er niet voor de tweede keer iemand op je afkomt. da

Een rotscheiding, dat is waar, ik moet het toegeven. Geen wonder dat ze de nodige trauma’s opliep. Die man was ook wel een beetje erg over het paard getild geraakt maar ja…hij was niet voor niets zo spannend. Het valt dan niet gemakkelijk om zo’n jankende vrouw uit te leggen dat die man alleen maar zijn natuur heeft gevolgd. Net zoals zij trouwens, want zij wilde vooral een kind van hem. Dat is niet doorgegaan maar toch…

Jankerds, je treft ze overal aan en je moet ze alles uitleggen. Van de week was ik in Urk en in een van de nauwste steegjes trof ik een levensgroot portret van Geert Wilders aan. Het is toch van een godskruistochtenvergeten armzaligheid als mensen die zich christenen noemen zich wensen tot de antichrist en satan in een persoon om een verbond met Jezus te laten sluiten. Er zou onmiddellijk een geboorteverbod moeten worden uitgevaardigd als dit soort demonische verbanden tot stand komen tussen de prediker van de liefdeloosheid en Christus. Hoogste tijd dat Hij opnieuw de tollenaars de tempel uitjoekelt. Ik heb gehuild bij het aanschouwen van dit beeld maar kon het ook wel weten. In de haven lagen vissersschepen die alleen maar bedoeld kunnen zijn om de zee op een godsongenadige manier leeg te vissen. Ze vis bij restaurant Baarssen op Urk (het kan niet mooier) was trouwens heerlijk.Maar wat een gejank dar op dat eiland, over Geert, moslims, hoofddoekjes en een leg zee. Je moet ze echt alles uitleggen.

Onderweg naar Urk stootte ik met mijn voiture om de haverklap op wegopbrekingen en wegverbeteringen. Stuk voor stuk betekenden ze dat ik niet of nauwelijks verder kon. Allemaal bedacht door politici die Nederland klaar willen maken ” voor de toekomst”. Ze zeggen er nooit bij ” welke”  toekomst maar beweren dat ze ons land zo beter achterlaten voor onze kinderen. Lastig hoor want de toekomst, dat is de horizon van de tijd. Je komt er nooit.  En bovendien, het heet ” geen vertrouwen hebben in de jeugd”. Zouden onze kinderen niet in staat zijn hun eigen wereld vorm te geven of zoiets? Ik maak me sterk dat ze straks de helft van al die verbeterde wegen weer slopen om er groen te planten. Ze kunnen dat omdat ze met een frisse en verse blik een veel betere oplossing hebben gevonden dan wij voor het mobiliteitsprobleem/ Soms is het o zo goed om het wiel opnieuw uit te vinden. Nieuwe technieken en oplossingen, het zou best mooi kunnen zijn.

Ik moet daarbij altijd denken aan de mensen die van Alphen aan den Rijn rond 1955 ” Rotterdam aan de Rijn”  wilden maken en overal brede asfaltwegen gingen aanleggen, ook dwarsdoor het centrum. Die hebben we inmiddels gesloopt. Er zijn smalle, gezellige wandelstraten en een plein voor in de plaats gekomen.Wat hebben die brede wegen ons een hoop overbodige ellende opgeleverd zeg!  Bemoei je nu eens met je eigen leven en houd op met dat eindeloze nodeloze en zinloze gewoel in de aarde…je moet ze echt alles uitleggen

Met die vrouw komt het trouwens nooit meer goed , vrees ik, ze weigert de werkelijkheid onder ogen te zien en beschouwt mannen bij voorbaat als ” onbetrouwbare” en ” egoistische”  wezens. Zij kan me dat niet uitleggen bij gebrek aan duidelijke gegevens. Misschien moet zij de man eens opnieuw uitvinden.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Stoere wiev’n rond de Beerenburg

De laatste maanden trek ik steeds meer met Kommer Sybenga op. Zijn haar wordt grijs, zijn gezicht vertoont meer vouwen maar het lijkt wel of hij zich steeds meer op zijn gemak voelt. Hij zegt dat ook. ” Iedereen voelt zich het prettigst op een bepaalde leeftijd, voor mij is dat nu, geloof ik.”  De wijsheid en omvangrijke kennis die van hem uitstralen, geven hem een nieuwe impuls.

Kommer moet lachen als ik daarmee aankomen hij wijst op het portret van Aletta Jacobs. ” Of het wijs is, weet ik niet maar zij is mijn held. Zij was eenstoere enzette door tegen alle tegenwind in. Dat is ook mijn Friese imborst, de storm kan over het grasland loeien, wij gaan er recht tegenin.”  Hij buldert daarbij van het lachen omdat hij zo’n opmerking ook eens van een Zeeuwse minister-president heeft gehoord. ” Dat is allemaal; niets bij ons vergeleken”, zegt hij dan. ” Zeeuwen zijn watjes in vergelijking met Friezen.” Nou ja, dat klinkt dan weer minder wijs maar wel zo grappig. Grappig en wijs gaat lang niet altijd samen.

” Maar ik heb mijn eigen stoere wief in huis genomen”, lacht hij terwijl hij nog steeds met zekere hand een Beerenburg inschenkt bij ons allebei. ” Ze zit nu wel veel in haar atelier maar eigenlijk is ze altijd zo geweest. Weet je hoe ik haar heb geselecteerd?”  Kommer spreekt die woorden uit alsof hij het over een paard voor de koets heeft. “Nee, daar hebben we het nooit over gehad”, zeg ik langzaam maar wel geinteresseerd. ” Nou kijk”, begint hij. ” Ik ben een echte politicus geweest en heb dus wat onduidelijke studies gevolgd zoals rechten. Daarnaast deed ik een hobbystudie zoals geschiedenis en daar deed Marie Louise net alsof ze met iets serieus bezig was. Op een avond moest ik even in de soos van de damesclub zijn en daar zat ze met haar vriendinnen rond de tafel met een glas Beertenburg in de hand, ze had het hoogste woord. Ik wist meteen, die moet ik hebben.”

En zo ging het. Marie Louise bleek een stoere vrouw te zijn die heel goed voor zichzelf op kon komen maar niet tegen mij op kon. Mijn woord was altijd nog hoger dan het hare, gelukkig maar voor de familie. En toch…ooit zei ik tegen haar ” je bent een vrouw om een wereldreis mee te maken”  en zo denk ik nog steeds over haar: eendijk van een wijf. ”

Opnieuw schenkt hij onze glazen in en ondertussen kijkt Kommer mij onderzoekend aan. ” Heb jij eigenlijk ene vriendin of ene vrouw?”  Ik schud mijn hoofd en meteen gaat Kommer verder. ” Laat me je in alle wijsheid raad geven. Neem een stoere vrouw, een vrouw die voor zichzelf op kan komen, een die haar mondje kan roeren. Dat scheelt ene hoop rottigheid en gemeier. Die heeft er ook minder last van als je eens een tijdje van huis bent. Ze vermaakt zichzelf.”

Ik weet niet goed wat ik daarop moet zeggen. Ik heb helemaal niet zo’n beeld van de vrouw die ik leuk zou vinden. ” Maar pas op voor de valselingen, ze lijken stoer maar zijn het niet. Meestal zijn ze beschadigd door een vorige relatie. Dan is elke man bij voorbaat verdacht en een sukkel, behalve als hij zich uitsluitend met onbenulligheden of geld bezighoudt. Dat zijn in werkelijkheid geen stoere vrouwen maar sjagrijnige. Je kunt ze nooit alleen laten en bereiken ook nooit de top.”

Ik zet mijn glas neer. Mijn hoofd is vol,het is tijd om te gaan. Teveel wijsheid kan ook dodelijk zijn. Ik steek hem mijn hand toe en neem afscheid. Piekerend en peinzend loop ik het grindpad af en ik bots bijna tegen ene blonde mevrouw van ongeveer mijn leeftijd aan. ” Teveel naar Aletta Jacobs gekeken?” zegt zij maar ik reageer niet. Pas twaalf passen verder kijk ik om. In haar hand heeft ze een fles Beerenburg. Ideetje?

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

#Op 9 juli van dit jaar kwam mijn bundel Zeg Politicus met columns over Kommer Sybenga uit, allemaal andere verhalen, deze staat er niet in maar maakt u wel nieuwsgierig. ISBN 789 087 081 256 Uitgeverij Betelgeuze.

The taming of the shrew (Met dank aan Shakespeare)

Foute manen en foute vrouwen, de termen vliegen de laatste maanden over het scherm, op twitter en op weblogs of websites en grote groepen mensen bevestigen elkaar in eenmaal geschapen beelden. Mannen of vrouwen zijn “compleet fout”. Wat daarmee precies bedoeld wordt, komt zelden naar buiten behalve dan dat een man of vrouw zich ten opzichte van een min of meer leidende persoon ongewenst heeft gedragen. De aanleiding voor dat gedrag blijft meestal buiten beschouwing want nuances passen niet in aanduidingen als “fout”.

In feite is dat hele proces niet zoveel anders dan de voormalige lynchpartij waarbij iemand afgestraft wordt voor een daad die hij mogelijkerwijs helemaal niet heeft begaan. In Staphorst plachten de boeren “overspelige mannen en vrouwen” op een mestkar rond te rijden en met smerigheid te bekogelen. Nog afgezien van de vraag of overspel eerder natuurlijk gedrag dan “fout” is, wist het merendeel van de moddergooiers helemaal n iet of de beschuldigingen wel klopten. De kaalscheerderij van “Nazimeiden” in 1945 en de mishandeling van willekeurige NSB-ers in interneringskampen in dat jaar, hoort er ook bij. Wij zijn alijd bereid ons ziel op te poetsen door het kwaad bij een ander te zoeken.

Het gebeurt in kleine kring en in grote kring. Steeds opnieuw blijken mensen bereid te zijn hun kritisch vermogen overboord te zetten en degeen die het zelfverzonnen kwaad aanwijst te volgen. Alleen het aanwijzen van schuldigen is genoeg want het kwaad kan immers niet in onszelf huizen. Nee, het bevindt zich helemaal en uitsluitend in een ander die vernietigd moet worden. Dan zal het kwaad de wereld uit zijn. Dat vertelt de feeks ons. Wie zich tijdig bij de horde aansluit, is gered. 

Dat mag zo lijken, de werkelijkheid is anders want de horde kan zo maar 180 graden keren. Dan worden anderen aangewezen als fout en verkeerd. Dan blijken  we ineens tegen de stroom in te lopen ern  dan worden we zelf slachtoffer van de innerlijke feeks bij anderen. Een feeks die een minaret omtovert tot “islamisering” en Joran van der Sloot tot de duivel in mensengedaante. In werkelijkheid is er alleen maar een minaret en een buitenste schil van het “kwaad”. 

Het is hoog tijd dat we de feeks in onszelf temmen, juist nu we de beschikking  hebben gekregen over technische middelen om wereldwijd massa’s te mobiliseren. het onderwijs moet niet alleen een bodem leggen voor een goede economische positie van de individu maar ook voor het temmen van de feeks. In goed Nederlands gezegd: “Tame the shrew within or you will meet the screw without”(Tem de feeks in jezelf of je zult verneukt worden zonder dat je er iets aan kunt doen)  

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com