Kutbroertje

Hé, halloooo, mijn naam is Heleen van Zooien van de Telegraaf en ik kom jou even een paar vraagjes stellen, Hubert. Weet je al dat je ouders en je broertje dood zijn.?”

Hubert ligt aan slangen en touwen in een bedje verw eg, in  een vreemd land waar hij niemand verstaat en ineens is daar die juffrouw met die wilde , donkere haarbos. Ze spreekt zo waar zij  taal. Zijn  ouders en broertje dood? Het dringt nauwelijks tot hem door maar hij wist er totnogtoe niets vanaf. “nee”, zegt hij zachtjes. “Ok”, zeg nu Heleen van Zooien die meestal artikelen over hoerenlopers in de Amsterdase binnenstad schrijft. “Nou, neem van mij aan, het is zo dus we willen  je even interviewen. De mensen willen graag wat van je weten, dat snap je toch wel?”

Hubert beweegt nauwelijks omdat hij nog aan het bjkomen is van zijn coma en bovendien heeft hij ook zonder die juf al pijn in zijn hoofd. langzaam dringt het tot hem door. Zijn ouders en broertje dood. “Hoe ik dat vind…nou weet je…”, zegt hij langzaam. Ik had dagelijks ruzie met mijn broertje. Altijd schoppen en slaan. Ja, nee, zo’n lieverd was het niet. Echt een kutbroertje.” Even pauzeert hij. “En mijn ouders, die hadden de godganse dag ruzie met mij en met elkaar. Eigenlijk is het best een goeie opruiming. Nu kan ik naar mijn oom en tante toe, die zijn veel liever. En nu mijn broertje dood is, krijg ik zijn kamer zeker. Dat is ook mooi.”

Heleen van Zooien schrijft alles met een heel tevreden gezicht op in haar notitieboekje. “Enneuh, zorgen ze hier goed voor je?” Hubert grijnst. Geen ideee, ik kan ze niet verstaan. ’t Zijn niet echt heel beschaafde figuren want ze spreken een gammelegammeletaal, zo zei mijn vader dat altijd.” Heleen haalt haar wenkbrauween op. Heeft ze hier ou te maken met een PVV-puber? In dat geval zal het toch nog even extra aandacht moeten krijgen maar veel tijd om na te denken krijgt ze niet. “Je moet weg, Zooien”, roept Hubert. “Daar zijn ze van SBS 6. Een seven kijken wat ik die nou weer eens al gaan vertellen.”

Hubert draait zich met zijn rug naar Heleen toe en gaat rechtop in bed zitten. “Nou, die slangen eruit, dat is handiger mannen”, roept hij al naar de tv-ploeg. “Enneuh, hoe vind je het nou allemaal”, hoort Heleen de stem van een onzichtbare man nog zeggen. “Ik voel me verdomd alleen, zonder mijn familie”, begint Hubert…

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s