Van onderbuik tot opperhoofd

Er is nu een damesblad dat voor het “beste verhaal” een gratis echtscheiding aanbiedt. Het probleem is namelijk dat veel dames wel van hun man af willen maar hun geld al kwijt zijn of…voor zo’n scheiding geld moeten lenen bij hun echtgenoot. Dat is niet praktisch. Ik moest daaraan denken toen ik vanmorgen iemand van de gemeente met zo’n motorische grasmaaier aan het crossen zag op het plantsoen. Die man was het inderdaad waard om te scheiden denk ik maar bovendien kon je aan hem zien dat hij zich helemaal inleefde in zijn rol van coureur. Samen met mijn zestienjarige Jack moest ik opzij springen voor zijn geraas. Zou je met zo’n verhaal een echtscheiding kunnen winnen?

Hoe dan ook, we zitten vol onderbuikgevoelens, zoiets als koeien die voelen hoe het gras van de netmaag naar de pens zakt. Daar ga je gewoon van loeien. Verliefdheid is er ook zo één. Je voelt een hoop gedonder achter de navel maar het eindigt met vuilnisbakken buiten zetten. Dat is nu precies altijd de vraag: waar leiden al die onderbuikgevoelens toe? De eigenaar van de buik weet dat niet want anders was hij of zij al lang iets gaan doen omdat flauwe, on rustige gevoel weg te halen. Veel verder dan het kopen van een doos Merci komen de meesten niet.

En daar, precies daar, komt de politicus of politica in beeld want als het goed is, is hij of zij een goochelaar of liever: een tovenaar. Iemand die precies weet hoe al die onrust in de darmen in  het goede spoor geleid kan worden. De verkeersregelaar die alle onrust in het darmkanaal terugleidt naar gedachten en redenaties in de hersenen en zo de weg bereidt van onderbuik naar opperhoofd. Ja, die verentooi komt dus oorspronkelijk uit een bilspleet.

Het valt niet mee om uit alle rommelende onrust in de onderbuik een goede analyse te maken van wensen, behoeften en zelfs frustraties. Het beste is het natuurlijk als de politicus of politica de patiënt om te beginnen een pilletje toedient. Kijk, dat is wat Geert Wilders doet. Hij dient een pilletje toe en…laat het daarbij. De buik wordt tijelijk rustig maar pillen hebben één groot nadeel: ze moeten regelmatig worden ingenomen. Met één pil ben je er niet. Als populistisch medicijnman ben je dus verplicht steeds nieuwe pilletjes toe te dienen en die moeten ook steeds sterker worden.

Een ware politicus/politica gaat meer als een echte arts te werk. Eerst de pil en als alles rustig is , gaan we eens kijken  wat de kwaal precies is. Dat is dan wel een kwestie van redelijk snel zoeken en een goede therapie bedenken. Als de pil eenmaal is uitgewerkt, begint de therapie haar uitwerking te hebben. Voorgoed van je negatieve onderbuikgevoelens af, dat zou toch mooi zijn. Ja, als politicus en politica moet je dus wel iets kunnen, je bent niet “zo maar iemand” maar een maatschappijdokter. Je moet er iets voor meenemen. Wat dat betreft ben ik eigenlijk wel blij dat Maxime Verhagen niet de zaak overneemt van Balkenende. Als Maxime ziet, wordt elke therapie op stel en sprong ongedaan gemaakt. Nee, die man…

Nou ja…de weg van onderbuik naar opperhoofd is niet eenvoudig en kan alleen maar gegidst worden door een politcus/politia van uitzonderlijke kwaliteit. Om die te vinden hebben al die buikpijnlijders, de kiezers dus, een goede ingeving nodig. Ik zou zeggen: kom op , je kunt het. Zoek de goeie dokter en je bent gered!

Tot sterkte,

Http://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s