Van onderbuik tot opperhoofd

Er is nu een damesblad dat voor het “beste verhaal” een gratis echtscheiding aanbiedt. Het probleem is namelijk dat veel dames wel van hun man af willen maar hun geld al kwijt zijn of…voor zo’n scheiding geld moeten lenen bij hun echtgenoot. Dat is niet praktisch. Ik moest daaraan denken toen ik vanmorgen iemand van de gemeente met zo’n motorische grasmaaier aan het crossen zag op het plantsoen. Die man was het inderdaad waard om te scheiden denk ik maar bovendien kon je aan hem zien dat hij zich helemaal inleefde in zijn rol van coureur. Samen met mijn zestienjarige Jack moest ik opzij springen voor zijn geraas. Zou je met zo’n verhaal een echtscheiding kunnen winnen?

Hoe dan ook, we zitten vol onderbuikgevoelens, zoiets als koeien die voelen hoe het gras van de netmaag naar de pens zakt. Daar ga je gewoon van loeien. Verliefdheid is er ook zo één. Je voelt een hoop gedonder achter de navel maar het eindigt met vuilnisbakken buiten zetten. Dat is nu precies altijd de vraag: waar leiden al die onderbuikgevoelens toe? De eigenaar van de buik weet dat niet want anders was hij of zij al lang iets gaan doen omdat flauwe, on rustige gevoel weg te halen. Veel verder dan het kopen van een doos Merci komen de meesten niet.

En daar, precies daar, komt de politicus of politica in beeld want als het goed is, is hij of zij een goochelaar of liever: een tovenaar. Iemand die precies weet hoe al die onrust in de darmen in  het goede spoor geleid kan worden. De verkeersregelaar die alle onrust in het darmkanaal terugleidt naar gedachten en redenaties in de hersenen en zo de weg bereidt van onderbuik naar opperhoofd. Ja, die verentooi komt dus oorspronkelijk uit een bilspleet.

Het valt niet mee om uit alle rommelende onrust in de onderbuik een goede analyse te maken van wensen, behoeften en zelfs frustraties. Het beste is het natuurlijk als de politicus of politica de patiënt om te beginnen een pilletje toedient. Kijk, dat is wat Geert Wilders doet. Hij dient een pilletje toe en…laat het daarbij. De buik wordt tijelijk rustig maar pillen hebben één groot nadeel: ze moeten regelmatig worden ingenomen. Met één pil ben je er niet. Als populistisch medicijnman ben je dus verplicht steeds nieuwe pilletjes toe te dienen en die moeten ook steeds sterker worden.

Een ware politicus/politica gaat meer als een echte arts te werk. Eerst de pil en als alles rustig is , gaan we eens kijken  wat de kwaal precies is. Dat is dan wel een kwestie van redelijk snel zoeken en een goede therapie bedenken. Als de pil eenmaal is uitgewerkt, begint de therapie haar uitwerking te hebben. Voorgoed van je negatieve onderbuikgevoelens af, dat zou toch mooi zijn. Ja, als politicus en politica moet je dus wel iets kunnen, je bent niet “zo maar iemand” maar een maatschappijdokter. Je moet er iets voor meenemen. Wat dat betreft ben ik eigenlijk wel blij dat Maxime Verhagen niet de zaak overneemt van Balkenende. Als Maxime ziet, wordt elke therapie op stel en sprong ongedaan gemaakt. Nee, die man…

Nou ja…de weg van onderbuik naar opperhoofd is niet eenvoudig en kan alleen maar gegidst worden door een politcus/politia van uitzonderlijke kwaliteit. Om die te vinden hebben al die buikpijnlijders, de kiezers dus, een goede ingeving nodig. Ik zou zeggen: kom op , je kunt het. Zoek de goeie dokter en je bent gered!

Tot sterkte,

Http://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Les misérables de Bruxelles et les choux imbécils

Mon dieu, mon dieu, ayez pitié de moi et de ce pauvre peuple. Si Guillaume, prince d’Orange I fut une possibilité, il répétera ses mots finals sûrement, voyant les dévolvements en Belgique. Les Wallons et les Flamands se voyent confrontés de nouveau par une discorde endémique: la barière linguistique. Cést le risée de l’Europe mais ca dure.

Le roi, le pauvre Albert, possède la jambe droite Flamande et la jambe gauche Gauloise et ca ne marche pas. On se quérelle maintenant sur les chambres de gouvernement en Bruxelles et on est dividé par les lignes linguistiques. L’histoire se répète et chaque fois la dispute s’agrave. Cést le as par ce qu’on reste au moment ou la quérelle s’ agit des lignes linguistiques. Et ensuit on se présente comme les misérables de Bruxelles ou des choux imbécils.

Par ce que, si s’offrirait ici, dans le capital de l ‘Europe, une problème de gouvernement, on devrait exorciser les differences liguistiques. Les font la dispute plus emotionelle qu’on devrait a vouloir de permettre. Si non, l’Union devrait intervenir. Les obstructions locales dans le gouvernement local n’est aps acceptabele pur une communauté qui exporte l’art de gouvernement a uiliser, apr exemple, dans des pays comme Afghanistan ou Zimbabwe. 

Au temps meilleurs,

Kaj Elhorst

Het gelijk van Geert Wilders

 

Toegegeven, de PVV komt in snel tempo na elkaar met het ene na het andere bespottelijke idee, met als hoogtepunt het hoofddoekjesverbod. Als nationalistische partij schiet ze daarmee volledig haar doel voorbij. In plaats van het Nederlandse volk te “binden” doet ze aan het trekken van scheidslijnen en veroorzaakt ze kloven. Ze laat niet de Nederlandse cultuur zien maar juist de cultuurverschillen. Dom, dom, dom en kenmerkend voor haatdragende mensen.  Ook de NSB deed dat in de dertiger jaren van de vorige eeuw terwijl ook zij claimde de enige ware drager van het Nederlandse cultuurgoed te zijn. Zij had niet het belachelijke idee van de Joods-Christelijke traditie uitgevonden maar greep terug op verondersteld bruikbare, oude, Germaanse gedachten. Het gevolg van het optreden van deze nationalistische partij was alleen maar een verscheuring in pro en contra en later in “goed” en “fout”.  Het is het drama van de nationalistische fundamentalisten en de haatbron die daaraan ten grondslag ligt. Haat tegen de bestaande samenleving omdat men daarin meestal niet een erg geslaagde positie heeft bereikt, of…een te weinig geslaagde. Alles naar eigen inzicht natuurlijk.

Dat wil allemaal niet zeggen dat de PVV nooit gelijk kan  hebben. Ook de NSB had wel eens gelijk. Gisteren deed de PVV een op het eerste egzicht wonderbaarlijke uitspraak: defensie was een linkse hobby. Over het algemeen wordt defensie juist in verband gebracht met rechts en nationalistisch maar de PVV heeft daar andere denkbeelden over en deze keer kan ik hun gedachtengang nog volgen ook. Dat is op zich al uitzonderlijk.

Defensie een linkse hobby…ja, ik kan me daar iets bij voorstellen. Al een aantal jaren worden onze militaire veldtochten bestempeld als “vredesmissies” en dat is op zich al heel gek. Het heeft iets mystificerends, alsof het volk voor de gek gehouden moet worden. In het kader van vredesmissies trappen  onze militairen deuren in, sleuren ze mensen hun huis uit en soms schieten ze zelfs iemand dood. Bij vrede had ik altijd een ander beeld maar…het heet vredesmissie.  Dat komt doordat de militairen virtueel optreden als beschermers van ontwikkelingswerkers. Daarbij kun je je natuurlijk afvragen wat die ontwikkelingwerkers in Afghanistan en andere landen eigenlijk aan het doen zijn . Wie vindt het nodig dat er in dat land ontwikkelingswerk plaatsheeft: WIJ. De mensen die er wonen, denken daar zelf heel anders over, vooral als die ontwikkelingshulp uit onze koloniale handjes komt.

Onze militairen worden voorgesteld als vredesduiven die uit de hemel komen vallen met een olijftak in de snavel. Pas als ze eenmaal op de grond zijn, blijkt die olijftak een machinegeweer te zijn.  Achter de vlag van de ontwikeklingswerkers houden zich Apache helikopters en F 16 vliegtuigen schuil. Vredesmissie. Ontwikkelingswerk en vredesmissie, dat klinkt inderdaad als links. Rechts, zoals de PVV, laat andere volkeren het liefste verrekken zodat wijzelf meer ruimte en voorraden hebben: eigen volk en eigen land eerst. 

De PVV heeft gelijk: defensie is een linkse hobby geworden, een soort Leger des Heils maar dan wel in de vorm van een wolf in schaapskleren. Uiteindelijk gaat ook die ontwikkelingshulp er alleen maar om onze eigen positie in de wereld te verbeteren. Niks “Afghanen  bij de hand nemen” zoals ik kortgeleden iemand heel paternalistisch hoorde zeggen. Gewoon eigenbelang. Denken dat vreemde mensen uit vreemde culturen je vrienden worden als je er scholen en bruggen bouwt. Kinderlijk, hobby-achtig maar net zo goed in dienst van links en rechts. Eigenlijk zou de PVV dankbaar moeten zijn voor zo’n linkse hobby. En daarbij moet “links” zich dan wel weer achter de oren krabben.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

www.pvv.nl

www.pvda.nl

www.defensie.nl

www.uruzgan.nl

www.vvd.nl

www.sp.nl

www.cda.nl

www.cu.nl

www.groenlinks.nl

www.tweedekamer.nl

www.d66.nl

 

Asdonderdag

 De grappen waren niet van de lucht toen Nederland langzaamaan bedolven raakte onder een stortvloed van IJslands as. Het vliegverkeer lag langdurig stil en dat gaf ons in de Randstad in elk geval dagenlang een soort stilte en rust om ons heen die ongekend is. Zelfs het gegil van kinderen op straat was weer te horen. Ja, soms is doodgewoon de plek waar je woont van belang. Huisje-tuintje-boompje-beestje. Het kan heel lekker zijn.

 En bij al die oubollige gedachten hoorde de laatste tijd de vraag wat er nu eigenlijk belangrijker is: een schoon gepoetst huis of op tijd komen? Persoonlijk denk ik dat de heer des huizes als hij thuiskomt in de eerste plaats op tijd aan de borrel en de maaltijd wil. Of de vloer is gezogen, de kattenbak is opgeruimd en het koper is gepoetst, zal hem op dat moment waarschijnlijk worst zijn. Ja, op tijd komen, vinden wij Nederlanders erg belangrijk.

Dat bleek maar weer eens toen  de schoonmakers aan het staken waren, jawel ook op de stations. Plotseling bleek dat hele heldere Nederlandse volkje alleen maar geïnteresseerd te zijn in  het op tijd rijden van de treinen. Dat de stations er smeriger uitzagen dan voor die tijd, viel eigenlijk niemand op. Als schoon maker voel je je dan toch wel behoorlijk in je hemd gezet, lijkt me. Waar ben je eigenlijk de hele dag mee bezig?

Niemand merkt het dat je staakt en dat is een afknapper als je actie voert voor meer loon. Nee, als schoonmaker ben je echt het voetveeg van de samenleving, dat bleek maar weer eens. Tenzij…tenzij het schoonmaken verband gaat houden met het op tijd komen natuurlijk.

 Ik bedoel maar. Er kwam uit IJsland zoveel as in onze richting dat heel veel mensen niet met het vliegtuig konden en daardoor niet op tijd thuis of op hun volgende werkafspraak waren. Is er wel iemand die daarvan de schade heeft uitgerekend en op we gaan we dat verhalen? Op de IJslandse regering? Hoe dan ook, stel je voor dat er zoveel as was neergedaald dat de treinen niet goed hadden kunnen rijden. Normaal schrikken die dingen al terug voor een paar blaadjes op de lijn. As kan dus ook heel verschrikkelijk hinderlijk zijn voor stalen wielen, lijkt mij. Alsof spoor en wielen gezandstraald worden.

Dan was het toch van groot belang geweest om die schoonmakers  als de gezwinde wiede weerga er op uit te sturen om de rails schoon te vegen? Ja, dan, dan waren die onrendabele mannen en vrouwen van de schoonmaakdiensten ineens heel erg rendabel geworden. Dan hadden ze een “punt” gehad en waren de reizigers spontaan naar hen toe gelopen om een financiële bijdrage te leveren. Als ik die schoonmakers was, zou ik een half jaar naar IJsland gaan zodat we in Nederland de tent uitstinken. Ondertussen zou ik in IJsland het vuurtje opstoken en zorgen voor een nieuwe aswolk. En dan…zou ik met een uitgestreken gezicht terugkomen en mijn diensten aanbieden. Misschien dat ze dan wel worden gewaardeerd.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

TBS voor Peter R. en hooligans

 

“Die kankerstad mot plat”, een verheffende tekst is het niet en de foto’s die de voetbalhooligans erbij plaatsten nog minder. Ik gebruik het woord “supporters” maar even niet want dit soort jongens zijn de slopers van het voetbal en ik BEN niet eens een liefhebber. Het wordt natuurlijk wel tijd dat de overheid in gaat zien met wat voor volk ze te maken heeft: in en in gestoord en geestelijk ongezond volk dat onmiddellijk achter prikkeldraad gezet moet worden. Hard werken en in  therapie is de booodschap. Misschien kan  er hoog boven het kamp nog een tekst komen “De bal is rond”.

Politie-inzet en beveiligers van clubs halen hier niets uit. De namen van de patiënen zijn bekend en ze moeten onmiddellijk met een busje onder bewaking van de marechaussee worden opgehaald. Nee, ik ben niet zo iemand van “hard aanpakken”  maar wie geestelijk ongezond is, hoort in  behandeling te gaan. Het heeft ook het voordeel dat het percentage autochtone gedetineerden weer wat meer in evenwicht komt met de rest. Zo worden de verhoudingen duidelijker en dat is goed voor de samenleving.

Als typische moraalridder heeft Peter R. de Vries onmiddellijk zijn medewerking aan het supportersblog opgezegd. Hij kon  zich naar eigen zeggen niet verenigen met de afgebeelde teksten en foto’s. Kletskoek natuurlijk, als het aandac ht voor hem had opgeleverd, was hij gewoon gebleven. Want zo is Peter. Petertje Aandacht. Die man doet echt alles met een kop “wie maakt me wat?”

Wie heeft de eerste de beste tv-mafkees eigenlijk het recht gegeven moralistische uitspraken te doen en wie geeft hem toestemming bij anderen binnen te dringen? Wat is dat voor schijnjournalistiek die zich voortdurend van leugen en bedrog gebruikmaakt om met opzienbarende verhalen  naar buiten te komen? Is er niemand die deze lugubere olifant in de maatschappelijke porceleinkast kan stoppen? Moet ik een partij stichten “Stop Peter R. de Vries”.

De man  lijdt aan een onverbeterlijke vorm van grootheidswaanzin sinds hij de Puttense Moordzaak naar behoren heeft opgelost. En natuurlijk is hij republikein maar je moet er toch niet aan denken dat dit geestelijk verfomfaaid Petertje president wordt? Stel je voor dat we daarna de dynastie De Vries krijgen, ja , daar is kans op.

Het lijkt mij gepast om Peter R. de Vries op te sluiten  in dezelfde gelegenheid als de hooligans in bomberjacks. Daar kunnen  ze dan allemaal ongebreideld hun gang gaan, los van de bezoekjes aan de psych en de chirurg. Peter kan er de godganse dag met een verborgen camera rondlopen en z’n hobby bedrijven: gluren.

Ik roep het OM op om de hele bende in de kraag te pakken, inclusief Peter R. en het pretpark in Flevoland om te bouwen tot opvoedingsgesticht. Alleen één ding: laat het beheer niet over aan RK geestelijken.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

PS: zalwelweernietsvanterechtkomen 

Het is al erg genoeg als ik mezelf tegenkom

 

Eigenlijk heb ik het wel zo’n beetje gehad, hier op aarde. Ik heb alles gezien en alles meegemaakt en ik heb dingen gedaan waarvan men zegt dat ik ze niet had mogen doen al begrijpt niemand precies waarom. Ik ben onverstaanbare wijzen tegengekomen en onbegrijpelijke idioten, ja ik heb zelfs met vrouwen gesproken. Wat is er nog meer in deze wereld?

Zolangzamerhand ben ik op een leeftijd gekomen dat ik alles nog goed kan: fietsen, hardlopen, denken en noem maar op. In het voorjaar kloppen zelfs de meest verwilderde hormonen weer aan de deur. Maar aan de andere kant, als ik al die vogels zie die hun nestje aan het bouwen zijn, dan denk ik: ach laat maar, het draait altijd uit op vuilnisbakken buitenzetten. Nee, ik zie niet zo goed wat er voor mij nog te winnen valt. Een lange reeks van weer een keer hetzelfde, het zou wat!

Misschien kan  ik dan nog wel van alles maar erger is dat ik me zorgen maak. Zorgen over de komende dertig jaar die met zoveel a plomb “de derde carrière” wordt genoemd. Wat een lulkoek om de periode aan te geven waarin je gewrichten het steeds minder gaan doen en waarin je misschien binnen de kortste keren vergeten bent wie je ook weer was. Dan lees ik mijn eigen columns en dan denk ik bij mijnzelf “welke kakel heeft dit geschreven?” Een carrière van de afgang. Ik maak me daar zorgen over.

Het betekent namelijk dat ik terechtkom in  een traject van de zorg. Van die mensen die om je heen staan de drammen omdat ze je billen willen wassen,  iets wat ze eigenlijk tien jaar eerder hadden moeten doen omdat er toen nog lol aan te beleven viel. Maar nee, de dames gaan dat pas doen als je zo goed als ongevaarlijk bent geworden. Met een was…handje, jaaaaa…

Ik kan  er al niet eens tegen als ik op een  receptie een glas chamagne krijg aangereikt. Ik kan dat glas toch heel goed zelf pakken? Meestal heb ik dan bovendien tenminste het glas met de meeste inhoud te pakken ook nog. Nee, echt, zonder zorg ben je beter af. Ik moet geen goedbedoelende maar toch afstandelijke hulpverleners aan mijn lijf. Als het er op aan komt, zijn ze vooral bezig zichzelf te helpen zodat ze ’s avonds thuis kunnen zeggen: “Hè, wat heb ik weer veel goed werk gedaan vandaag zeg.” En ondertussen lig ik in mijn bed met hulpbehoevende dromen.

Willen  jullie alsjeblieft ophouden met je zorgen te maken over de zorg die ik straks nodig heb? Willen  jullie me alsjeblieft aan mijn lot overlaten, zoals een olifantenstier die de eenzaamheid zoekt in het oerwoud? Willen jullie me alsjeblieft niet zolang mogelijk in het centrum van de samenleving plaatsen met de verplichting mee te doen aan allerlei flauwekulspelletjes waarvan ik de zin al lang vergeten ben? Het is al erg genoeg als ik me zelf tegenkom, daar heb ik niemand bij nodig.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Niet allemaal tegelijk met die theepot!

 

Sinterklaas en zwarte Piet in de moskee. Mannen, vrouwen, allemaal gezellig bij elkaar rond thee- en vleespot. Het geeft vertederende plaatjes en je zou haast gaan denken dat de integratie hem daarin zit. Wie een beetje verder bladert door het boek van de integratie, ontdekt dat het toch vaak alleen maar een plaatje is. Na de theetijd of maaltijd, gaat iedereen weer gewoon  naar zijn of haar eigen huis.

En dat is ook goed want integreren is iets anders dan “vriendjes sluiten”. Iedereen rond de pot, gezellig bij elkaar, het lijkt het toppunt van integratie te zijn. Natuurlijk is het mooi als er vriendschappen ontstaan maar dan is het station van de integratie al gepasseerd. Integratie is in de eerste plaats de individuele keuze voor en niet tegen anderen met een andere achtergrond. Jezelf blijven in een omgeving die je beschouwt als een vriend, die anders is dan jezelf. Tenslotte ben je ook de beste vrienden met iemand die niet precies hetzelfde is als je zelf bent. Het is het “andere” dat trekt.  Het hangt er maar vanaf hoeveel ruimte je aan een ander kun geven. Die ruimte neemt toe naar mate je zekerder bent van jezelf.

Nu blijkt uit onderzoek van het CPB, wetenschappelijjk of niet, dat allochtonen in een gemngde wijk minder contact hebben met autochtonen dan in een “witte” wijk. In een gemengde wijk trekken  ze zich eerder terug en dat lijkt mij niet zo gek. Er wonen mensen van heel veel verschillende culturen en die zijn allemaal andersd. het gaat je duizelen als he er als vreemdeling binnenkomt. Duzielelen en het wordt je bang te moede want op den duur word je verscheurd door al die culturen. Je eigen wortels raken ondergesneeuwd. 

Voor de autochtoon is de gemengde wijk een soort dierentuin. je komt er allerlei andersoortige culturen tegen. Elk van die culturen is o zichzelf weer heel interessant en dat kan het de moeite waard maken om er kennis mee te maken. Dan blijken in je vrijetijd en op het werk ook mensen rond te lopen met een andere culturele achtergrond en zo wordt het steeds boeiender. Lekker wijs doen over je ervaringen op hetw erk, als je in je woonomgeving rondloopt. En andersom natuurlijk. 

Ja, want we spreken  heel gemakkelijk over allochtonen maar eigenlijk is dat net zo’n woord als “dieren”. Er zijn er heel veel, veel verschillende en sommige ervan vreten elkaar bij de eerste de beste ontmoeting op. Koerden blazen Turken op, ik noem maar een voorbeeld. Libanezen en Marokkanene  wensende Joden een plekje aan het gas en zo gaat het maar door. Het woord “allochtoon” heeft eigenlijk nauwelijks betekenis.

Integratie is dus niet de keuze van de Palestijn voor de Nederlandse cultuur, het is de acceptatie van een veelkleurigheid van culturen. De overheid kan daaraan niet zoveel doen wan t ze beïnvloed bij voorkeur niet onze individuele keuzen. Ze kan wel het klimaat ervoor scheppen  door zelf voor veelkleurigheid te kiezen.Maar dat betekent dat de voorwarden er moeten zijn: één taal, één kans. Eén taal omdat niemand elkaar anders kan begrijpen. Eén kans omdat iedereen de mogelijkheid moet hebben zich te ontwikkelen.

Dat mag niet ten koste gaan van de cultuur van de “autochtonen”. Die mag niet ingeleverd worden ten gunste van andere culturen. Dus geen Pinksterdag wegdoen ten gunste van het suikerfeest. Nee, beide hebben recht van bestaan. Geen blanke Zwarte Piet, geen negenzoen in plaats van negerzoen enzovoorts en geen gemeentelijkw apen in plaats van een biscchopskruis. Daar waar moslims zich naar het oosten mogen wenen voor het gebd, daar mag een kerstboom in de scholen en winkels  staan.

Integreren, de persoonlijke keuze die in vrijheid gemaakt wordt, die gaat ver boven de gemengde wijken en scholen uit. Wie zichzelf vindt, vindt ook de buuman of -vrouw.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com