Jezus!…de integratie

De afgelopen weken zijn we in Nederland bekogeld met een reeks van onzinnige denkbeelden over integratie. Dat gaat al een flink aantal jaren zo als er verkiezingen op til zijn. Heel vervelend en ook ongewenst. Het meest opvallende was natuurlijk het absoluut bespottelijke idee van  Ayaan Hirsi Ali om Jezus tot leidend gedachtengoed te maken in een  soort kersteningsprogramma. Bespottelijk, onwenselijk en onuitvoerbaar. Bespotelijk omdat het doet denken aan de “Ein Land, ein Volk, ein Führergedachte” uit de dertiger jaren van de vorige eeuw. Onwenselijk omdat het tegenstellingen aanscherpt in plaats van ze te harmoniëren en on uitvoerbaar omdat niet alleen alle moslims en andere andersdenkenden maar ook de atheïsten tot het Jezusdenken  overgehaald zouden moeten worden. Anders verdiepen zich andere scheidslijnen in de samenleving. Bijna netzo ridicuul zijn aantijgingen aan het adres van Job Cohen dat hij een “multicultiknuffelaar” zou zijn. Het zegt veel meer over degenen die de beschuldigende vinger uitsteken dan over Cohen. 

Er wordt over het algemeen veel teveel over integratie gesproken en vooral als een probleem dat op een collectieve wijze zou moeten worden aangepakt. Integratie van een groep mensen in de samenleving is vrijwel onmogelijk en ook onwenselijk. Integratie is een individueel proces. Een individu kiest ervoor om zich aan te passen bij de geldende normen en waarden in een bestaande samenleving. Dat moeten niet alleen allochtonen doen maar ook jongeren en mensen die om wat voor reden dan ook buiten de samenleving staan. Het gaat erom dat mensen in de samenleving hun draai kunnen vinden met een zo hoog mogelijk behoud van identiteit. 

Dat kan nooit groepsgewijs plaatshebben omdat de mate waarin een individu integreert daarmee afhankelijk wordt van het gedrag van de groep als geheel. De groep kan in  dat geval een barrière gaan vormen voor de individuele integratie. Integratie is en blijft in de eerste plaats een persoonlijke keuze of je nu moslim, Boeddhist, orthodoxe Jood  of Biblebelter of jongere bent. En daaruit komt meteen een tweede kenmerk naarvoren: het begrip integratie is de laatste jaren veel teveel gericht geweest op de  “kloof” autochtonen en allochtonen. In werkelijkheid geldt de noodzaak tot integratie voor een veel grotere groep mensen. Eigenlijk geldt ze voor iedereen.

Een individuele keuze dus die juist moet leiden naar een zo groot mogelijk behoud van de eigen identiteit en niet naar het opgeven daarvan. Integratie betekent “jezelf zijn in alle kwaliteiten en aspecten binnen de grenzen van een reeks van gezamenlijke afspraken”. Die gezamenlijke afspraken zijn over het algemeen vastgelegd in  de wet. De overheid beheert de wet en kan integratie daardoor wel faciliteren, bijvoorbeeld door het organiseren van taallessen en discussiebijeen komsten, maar niet opleggen of stimuleren.

Een blijvende doorn in het oog is het streven naar gemengde wijken. Een gemengde wijk v erdiept de kloof doordat mensen met heel verschillende achtergrond zich vooral aan elkaar gaan storen. Doordat zij dagelijks het liefst langs elkaar heen lopen in plaats van elkaar te ontmoeten. Integratie komt sneller tot stand als mensen met dezelfde achtergrond bij elkaar wonen. Dat is ook de natuurlijke gang van zaken. Dat blijkt ook uit het gedrag van bijvoorbeeld Nederlanders in Duitsland, Australië en Canada.

Zelfs in de VS gaat geen Nederlandse immigrant uit zichzelf in  het hartje van Harlem wonen. Gemengde wijken weerhouden mensen ervan te kiezen voor integratie. Waarom? Omdat ze dagelijks in een omgeving verkeren die niet de hunne is. Er is geen tijd en ruimte om zichzelf te zijn en om stappen te maken in de richting van integratie. Een gemengde wijk benauwt en verstikt. Het is echt een verschrikkelijk naïeve en kinderlijke gedachte te denken  dat mensen die in één wijk wonen, elkaar vanzelf wel lief en aardig gaan vinden.

Ieder van ons moet zelf de keuze tot integratie maken en voor de één is dat gemakkelijker dan voor de ander. Dat kan te maken hebben met de moedertaal of met tradities en gewoonten. Wat niet kan, is leden van een bepaalde groep wegens onaangepast gedrag wegsturen naar het zogenaamde land van herkomst. Het aanspreken van individuen op hun lidmaatschap van een  groep werkt contraproductief. Discriminatie is een  middel om integratie te blokkeren. Wie zich er van bewust is deel uit te maken van een  egroep en daarom een slechtere startpositie te hebben, wordt terughoudend en wrokkig. Jezus! Integratie, het lijkt wel lastig maar het is het niet als iedereen begint bij zichzelf en voor de verandering eens niet bij de ander.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s