De integratie van de theepot (2)

Niet ver van Alphen woont een stel waarmee wij een lange geschiedenis hebben. Ze zijn vroeger onze buren geweest, zijn een tijdje weg geweest en later, zo’n jaar of twee geleden, zijn ze weer teruggekomen in ons leven. Het kan gek gaan in de wereld.

Hoe dat kwam. Wij woonden al heel lang in ons huis toen zij voor het eerst naast ons kwamen  wonen. In het begin leek alles goed te gaan en we kwamen zelfs bij elkaar op bezoek. Dat ging goed totdat mijn vrouw op de Vrije School ging werken. Ineens was de liefde over. De Vrije School paste niet in hun Zeeuws-Christelijke wereldbeeld. In de loop van de jaren daarna begonnenw e ons steeds meer te ergeren aan elkaars gewoonsten. Aan onze kant stoorden we ons vooral aan het haast overstaanbare “gesis” dat uitbrak als het stel in de tuin met elkaar sprak. Alsof je een kooi slangen passeerde.

Na een jaar of twintig ging het stel ineens verhuizen. Kleiner wonen want ze waren oud en moe. Dat kon je ook aan hun zien: grijs en krom  en dan te bedenken dat ze net zo oud waren als wij. Eigenlijk waren we blij en bedroefd tegelijk. Waarom was het nooit gelukt om een goede verhouding met die buren te krijgen? In plaats van hen kwam nu een jong stel met vier kinderen. Wel gezellig en positief maar ook veel herrie. Toch was het een bruisende voorstelling in vergelijking met wat we eerder hadden meegemaakt. En de jaren vervlogen…

Op een goede dag waren we op een beurs voor expats in Utrecht. We voelden er veel voor om eens wat afstand te nemen van Nederland zonder er voorgoed afscheid van te willen nemen. Daarom zochten we een goede locatie voor een huis in een gebied waar onze oude, koude botten wat beter verwarmd konden worden.  Halverwege de middag besloten we te gaan zitten bij een Grieks restaurantje om ons aan de lekkere hapjes te wagen, met een glaasje ouzo natuurlijk. We zaten al een tijdje toen mijn vrouw ineens onze oude buren in het oog kreeg die gebogen stonden over een antiek Spaanskabinetje. Tenminste, zo zag het eruit. Ineens raakte ik benieuwd. Zou er dan toch nog iets leven in die mensen? 

We keken elkaar aan en besloten de stap te wagen. “Ook van plan te emigreren?” vroeg ik op een half ser ie u ze  toon . De verrassing was wederzijds. “Nee'”, de buurman lachte bij het antwoord, iets wat we hem in geen jaren hadden zien doen.  “Deze standhouder woont naast ons en hij zei dat hij een mooi Spaans kabinetje voor ons in zijn stand had staan. Voor ons was het de gelegenheid om eens te komen kijken.” We begrepen het en we begrepen ook dat deze mensen daadwerkelijk geïnteresseerd waren in iets nieuws. “We willen meer antiek in huis”, liet de voormalige buurman erop volgen. Zo raakten we aan de praat en we besloten met z’n vieren even bij de Griek te gaan zitten voor een kopje Griekse koffie. 

Het werd en leuk gesprek over reizen en antiek, over kinderen en kleinkinderen en zelfs over de samenleving in Nederland, nou, dan moet je toch niet al te bang zijn voor ruzie. En voor we het wisten, hadden we het voor elkaar. Zij kunnen naar ons adres in het Middellandse Zeegebied komen voor vakantie als ze dat willen. Wij mogen bij hen logeren als we een tijdje in Nederland willen  zijn. We namen afstand, ontdekten, gaven aan elkaar en kozen een nieuwe weg. Kijk, dat is in alle vrijheid integratie.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Wordt vervolgd

Http://4politicians.wordpress.com

De integratie van de theepot (1)

 

Twee huizen verderop woont een alleraardigst ouder stel dat inmiddels zo’n 60 jaar getrouwd is. De ouwetjes zijn jong getrouwd maar ze zijn toch aanzienlijk meer op leeftijd dan ik zelf ben. Van tijd tot tijd kom ik er even langs en dan krijg ik steevast een paar koppen thee ingeschonken. Ja, het is soms afzien. Er komt bij die mensjes nooit iets anders op tafel dan thee, behalve zaterdag ’s middags. dan drinken ze allebei een bessenjenever.

Die theepot is echt prachtig. Het ding stamt uit de rococo en is mooi van lelijkheid, zo versc hrikkelijk onder de tierelantijnen zit het schepsel.  De oude vrouw, Miep heet ze, is helemaal gek op haar theepot van nagemaakt Chinees porselein, in de kleuren roze en lichtblauw. “Nog van mijn moeder geweest”, zegt ze vaak trots en dam kijkt ze er haast verliefd naar en streelt ze er een keer overheen.

Wat mij al heel vroeg in onze vriedschap opviel, was de prominente plaats van de theepot in de woonkamer. Eerst zei Miep tegen mij dat het een vanzelfsprekende plaats was omdat zij beiden eigenlijk alleen maar thee dronken maar op een goede dag vertelde ze mij een ander verhaal.

“Kijk, toen Henk en ik elkaar , nu vijfenzestig jaar geleden, op het station van Naarden leerden kennen, wist hij nog niets van die theepot. Ze kregen elkaar aps na een paar aamnden in het oog en vanaf het eerste moment beviel dat niet. Henk vond het ene lelijk  en monstrueus ding en dronk liever thee uit een gewone, witte pot. Zo één had hij thuis staan en ik heb er ook één gekocht. Als hij er was dronken  we thee uit die witte pot maar als ik alleen was, gebruikte ik altijd deze mooie van mijn moeder.”

Op een goeie dag ging Miep bij Henk inwonen en Henk protesteerde meteen tegen jhet “afschuwelijke” ding in de woonkamer. Miep besloot daarom om het erfstuk op haar eigen werkkamertje te zetten en als Henk naar het werk was, dronk zij thee uit haar eigen theepot. 

Natuurlijk merkte Henk het wel en hij vond het maar raar dat Miep op haar eigen kamer die mallotige theepot handhaafde waarvan de kleuren en vorm hem zeer deden aan de ogen. Maar…het grootste deel van de dag had hij er geen last van en hij zei er dus maar niets van, na twee maanden gezeur erover. Het liefst had hij het ding verkocht. Er ontstond een soort rust rond de theepot doordat Henk er niets van zag in  de woonkamer en ook niet in zijn eigen werkkamer.

Ondertussen merkte hij met hoeveel liefde Miep uit die eigenaardige pot haar thee schonk. Het leek wel of ze het met meer aandacht deed dan uit de gewone witte pot. Op den duur begon hij zich af te vragen of die thee dan ook anders zou smaken en  op een goede dag vroeg hij haar op haar werkkamer naar een kopje thee uit die pot. Hij merkte de glimlach op Mieps gezicht nauwelijks op toen ze inschonk en…het smaakte hem voortreffelijk.

Natuurlijk werd hij n iet meteen dolenthousiast maar een paar weken later vroeg hij of ze niet wat vaker thee kon schenken uit de antieke pot en een paar maanden later stond hij beneden in de woonkamer.

“Henk heeft de kans gekregen zijn eigen leven zonder mijn “idiote” theepot te leven”, zei Miep uiteindelijk. “Hij kon afstand nemen van het “walgelijke” ding en er langzamer hand aan wennen. Hij zag ook hoe ik verknocht was aan die pot en dat moet hem uiteindelijk over de streep getrokken hebben. Sinds kort is hij degene die voor de pot zorgt: een mooie plek, schoonhouden en oppoetsen. Hij wijst onze bezoekers zelfs op de antieke pot. Zó trots is hij erop. Hij heeft afstand genomen, ontdekt en gegeven. Zo hoort dat te gaan, ook al kost het wat tijd. Het is zijn keuze geweest.”

Tot sterkte,

Kaj Elhorst’

Http://4politicians.wordpress.com

www.pvada.nl

www.vvd.nl

www.d66.nl

www.sp.nl

www.tweedekamer.nl

www.pvv.nl

www.sgp.nl

www.christenunie.nl

www.groenlinks.nl

Het complot van rechts

Vanmorgen Marianne Thieme op tv. Altijd leuk voor het beeld en ook voor mijn gedachtenvorming. Ik zie dat leuke smoeltje en dan denk ik bij mezelf: “Je kunt je dat toch niet in bed voorstellen met zo’n hypocriete orthodoxe christelijke Hansworst?” God verspilt zijn eigen talenten, zal ik maar zeggen.

Hoe dan ook, onze nationale dierenvriendin kwam vertellen  dat dieren veel teveel antibiotica krijgen toegediend. Dat is niet alleen voor de dieren erg maar ook voor ons. Wij worden resistent tegen de medicijnen en daardoor krijgen we eerder ziekten en gaan we ook eerder dood. Dat is allemaal bedeld om de mega-agrariërs, de beestachtige uitbuiters van het vee, zal ik maar zeggen, meer geld te laten verdienen en daar zit hem dan weer de klik met wat ik zelf al dacht.

Want onder die beestachtige uitbuiters bevindt zich veel slecht, rechts volk. Veel volk dat uit is op een dikbelegde boterham op basis van een megastal die goed beschermd moet worden tegen concurrenten want de spoeling mag niet te dun worden. Het gaat ten slotte om de nodeloze opeenhoping van kapitaal ten koste van anderen. Dat is typerend voor “rechts”. Rechts dat elke cent belastinggeld beschouwt als traan in de zakdoek.

Resistentie tegen de antibiotica zou aardig in het rechtse complot passen. Een complot dat het “volk” zo bang mogelijk moet maken voor alle eventueel mogelijke bedreigingen die er in de toekomst zouden kunnen zijn. RIVM en de coördinator terrorismebestrijding zijn daarvoor de belangrijkste toegangspoorten. Zelden of nooit heeft ons in zo’n korte tijd zo’n reeks van rampspoedberichten voor de toekomst bereikt als de laatste paar jaar. Aangemoedigd  door de Amerikaanse regering van Bush en Cheney kwamen vogelgriep, varkensgriep of Mexicaanse griep, Q-koorts en een onoverzienbare stroom van mogelijke aanslagplannen over ons heen. En natuurlijk de dodelijke bedreigingen van de Islam en vooral de moslims.

 De angst zit er goed in. Dat is de bedoeling. Angst leidt tot de vraag om veiligheid en veiligheid is de beste smoes om de vrijheid te beperken. Daar gaat het om. “Weg met de vrijheid”, roept rechts en als toefje op de taart komt ze met de Partij Voor de Vrijheid. Dat heet nieuwe politiek. De volksverlakkerij op het podium.  Rechts dat erin geslaagd is ouderen bang te maken voor hun eigen kinderen, de hangjeugd.

Die vrijheid moet ingeperkt worden om te zorgen dat de mensen die het geld al hebben, het ook houden. macht en geld behoren volgens rechts op één  en dezelfde plek te blijven. Weg met je klauwen van die centen, creatieveling… Nieuwkomers noem je communisten of moslimvrienden of multicultiknuffelaars en zelfs klimaatmaffia en wat dies meer zij.  Rechts roept dat het het aantal wetten en regels terug wil drin gen maar in de praktijk dringt ze aan op steeds meer verboden. Al die nieuwkomers moeten terug in een hokje dat  “Het Nieuwe Proletariaat” heet.

Ondertussen hamert rechts spijkers onder de laarzen en neemt ze bezit van het vrije woord. Natuurlijk er zijn altijd mensen die meelopen en meehlepen, in de hoop er iets beter van te worden. Uiteindelijk zal het ook hem opbreken. Dan komen de fakkels van het rechtse krapuul samen in stadions om de grote Leider toe te zingen. Maar temidden van het nieuwe proletariaat gaat een ucifer aan en die werpt zijn licht op het enig bruikbare dat de verworpenen nog rest: een hamer en een sikkel. En aan de poort van de tunnel die naarbuiten leidt, staan Marianne en ik. We hadden nog zo gewaarschuwd.  

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Jezus!…de integratie

De afgelopen weken zijn we in Nederland bekogeld met een reeks van onzinnige denkbeelden over integratie. Dat gaat al een flink aantal jaren zo als er verkiezingen op til zijn. Heel vervelend en ook ongewenst. Het meest opvallende was natuurlijk het absoluut bespottelijke idee van  Ayaan Hirsi Ali om Jezus tot leidend gedachtengoed te maken in een  soort kersteningsprogramma. Bespottelijk, onwenselijk en onuitvoerbaar. Bespotelijk omdat het doet denken aan de “Ein Land, ein Volk, ein Führergedachte” uit de dertiger jaren van de vorige eeuw. Onwenselijk omdat het tegenstellingen aanscherpt in plaats van ze te harmoniëren en on uitvoerbaar omdat niet alleen alle moslims en andere andersdenkenden maar ook de atheïsten tot het Jezusdenken  overgehaald zouden moeten worden. Anders verdiepen zich andere scheidslijnen in de samenleving. Bijna netzo ridicuul zijn aantijgingen aan het adres van Job Cohen dat hij een “multicultiknuffelaar” zou zijn. Het zegt veel meer over degenen die de beschuldigende vinger uitsteken dan over Cohen. 

Er wordt over het algemeen veel teveel over integratie gesproken en vooral als een probleem dat op een collectieve wijze zou moeten worden aangepakt. Integratie van een groep mensen in de samenleving is vrijwel onmogelijk en ook onwenselijk. Integratie is een individueel proces. Een individu kiest ervoor om zich aan te passen bij de geldende normen en waarden in een bestaande samenleving. Dat moeten niet alleen allochtonen doen maar ook jongeren en mensen die om wat voor reden dan ook buiten de samenleving staan. Het gaat erom dat mensen in de samenleving hun draai kunnen vinden met een zo hoog mogelijk behoud van identiteit. 

Dat kan nooit groepsgewijs plaatshebben omdat de mate waarin een individu integreert daarmee afhankelijk wordt van het gedrag van de groep als geheel. De groep kan in  dat geval een barrière gaan vormen voor de individuele integratie. Integratie is en blijft in de eerste plaats een persoonlijke keuze of je nu moslim, Boeddhist, orthodoxe Jood  of Biblebelter of jongere bent. En daaruit komt meteen een tweede kenmerk naarvoren: het begrip integratie is de laatste jaren veel teveel gericht geweest op de  “kloof” autochtonen en allochtonen. In werkelijkheid geldt de noodzaak tot integratie voor een veel grotere groep mensen. Eigenlijk geldt ze voor iedereen.

Een individuele keuze dus die juist moet leiden naar een zo groot mogelijk behoud van de eigen identiteit en niet naar het opgeven daarvan. Integratie betekent “jezelf zijn in alle kwaliteiten en aspecten binnen de grenzen van een reeks van gezamenlijke afspraken”. Die gezamenlijke afspraken zijn over het algemeen vastgelegd in  de wet. De overheid beheert de wet en kan integratie daardoor wel faciliteren, bijvoorbeeld door het organiseren van taallessen en discussiebijeen komsten, maar niet opleggen of stimuleren.

Een blijvende doorn in het oog is het streven naar gemengde wijken. Een gemengde wijk v erdiept de kloof doordat mensen met heel verschillende achtergrond zich vooral aan elkaar gaan storen. Doordat zij dagelijks het liefst langs elkaar heen lopen in plaats van elkaar te ontmoeten. Integratie komt sneller tot stand als mensen met dezelfde achtergrond bij elkaar wonen. Dat is ook de natuurlijke gang van zaken. Dat blijkt ook uit het gedrag van bijvoorbeeld Nederlanders in Duitsland, Australië en Canada.

Zelfs in de VS gaat geen Nederlandse immigrant uit zichzelf in  het hartje van Harlem wonen. Gemengde wijken weerhouden mensen ervan te kiezen voor integratie. Waarom? Omdat ze dagelijks in een omgeving verkeren die niet de hunne is. Er is geen tijd en ruimte om zichzelf te zijn en om stappen te maken in de richting van integratie. Een gemengde wijk benauwt en verstikt. Het is echt een verschrikkelijk naïeve en kinderlijke gedachte te denken  dat mensen die in één wijk wonen, elkaar vanzelf wel lief en aardig gaan vinden.

Ieder van ons moet zelf de keuze tot integratie maken en voor de één is dat gemakkelijker dan voor de ander. Dat kan te maken hebben met de moedertaal of met tradities en gewoonten. Wat niet kan, is leden van een bepaalde groep wegens onaangepast gedrag wegsturen naar het zogenaamde land van herkomst. Het aanspreken van individuen op hun lidmaatschap van een  groep werkt contraproductief. Discriminatie is een  middel om integratie te blokkeren. Wie zich er van bewust is deel uit te maken van een  egroep en daarom een slechtere startpositie te hebben, wordt terughoudend en wrokkig. Jezus! Integratie, het lijkt wel lastig maar het is het niet als iedereen begint bij zichzelf en voor de verandering eens niet bij de ander.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Het gekke wijf van Mogadisjoe op klompen

Warlady Hirsi Ali heeft weer eens een pakketje papier in karton verpakt en valt er nu de wereld mee lastig. Ik bedoel: ze heeft een boek geschreven, zegt men. Het mens pleit er nu voor om moslims tot het christendom te bekeren. Ik zou zeggen, deze gesel van Nederland doet haar best maar. Karel de Grote deed het rond 800 na Christus ook zo. Wie zich niet wilde laten bekeren werd gewoon verzopen. Ik zie Ayaan daar wel toe in staat.

Waarom lazert ze niet eens een keer op naar haar land van herkomst om daar orde op zaken te stellen. Ze weet toch zo goed hoe het moet? Ik heb een visioen van Ayaan die in haar handen het heilige kruis draagt dat ik haar nagezonden heb. Op klompen  zwerft ze door de straten van Mogadishoe, gevolgd door een stel malloten die verder niets te doen hebben terwijl ze een geloof predikt dat ze zelf niet omarmt. En het eerste gebod is “Gij zult niet besnijden wat niet van U is.”

En terwijl zij ronddoolt door de straten van die stad vallen aan alle kanten de bommen en granaten neer en ploffen de bewoners de lucht in totdat er geen steen meer op de andere staat. Temidden van de stofwolken gaat zij nog hysterisch krijsend ten onder, zwaaiend met haar laatste “boek”.

En honderd jaar later gniffelen de inwoners van de stad om het paar klompen van de Verschrikkelijke Ayaan die middenin hde stad op een voetstuk zijn geplaatst als de overblijfselen van de “laatste plaag”.  En de assanten keren zich met hun gezicht naar het oosten en bidden tot Allah. Het zou toch mooi zijn: vrede in Somalië en wij zijn  van de feeks uit Afrika af die veilig vanaf haar stoel in det land van mensen waar ze denken dat God een aap is haar profetieën over ons uitstrooit.

Laten wij Ayaan voor eeuwig uit onze herinnering bannen en trots zijn op klompen, molens, kaas en tulpen. Daar worden we beter van.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http:4politicians.wordpress.com

www.Selexyz.nl/Nomade.com    

www.ayaanhirsiali.web-log.nl

http://www.google.nl/search?q=Ayaan+Hirsi+Ali&hl=nl&lr=lang_nl&sa=G&rlz=1G1GGLQ_NLNL333&tbs=nws:1&tbo=u&ei=46GkS5zNOcrt-AaW9bTrBg&oi=news_group&ct=title&resnum=4&ved=0CCUQsQQwAw

http://pauwenwitteman.vara.nl/

Politiek incorrect

Heerlijk is het om een politiek incorrect verhaal te schrijven of te vertellen. Lekker tegen bestaande heilige huisjes aantrappen, of dat nu steekhoudt of niet. Dat vind ik ook. Het gaat er tenslotte niet om dat je iets zinnigs bijdraagt aan de samenleving maar dat je opvalt. Temidden van de standaardletters moet je altijd zorgen zelf het cursiefje te zijn, zelfs als het in dikke, vette, shitletters geschreven wordt.

Ik ken in mijn eigen woonplaats zo iemand die van tijd tot tijd de meest bizarre en banale ideeën verkondigt en tot mijn grote verwondering geregeld wordt bedankt door lokale politici voor zijn politieke vergezichten. Het gaat er niet om dat je goeie ideeën hebt, het gaat erom dat ze begrijpelijk zijn bij het ontbijt. De man laat zich er op voorstaan dat hij nooit politiek correct is. Fantastisch, dwars als een startende puber.

Sommige mensen hebben het in zich om tegen heilige huisjes aan te schoppen  en één daarvan trad gisteren op in de VS. Een neergestorte starfighter, een landmachtgeneraal van het Amerikaans leger dus, John Sheehan, meent dat de val van Srebrenica te wijten is aan homo’s in het  Nederlandse leger. Hoe had de generaal dat eigenlijk gedacht? Meende hij dat de homo’s bezig waren een gay-parade te organiseren in het moslimgebied? Wat voor zwoele gedachten heeft Johnny boy eigenlijk zelf bij “homo’s”?

Toen ik het verhaal hoorde, ben ik spontaan in schaterende lachbui uitgebarsten. In de eerste plaats over de kolder die deze generaal verkoopt en aan wie je dus nog geen drie solaten zou toevertrouwen. Vermoedelijk denkt hij ook dat God een aap is omdat de mens ervan afstamt. In de tweede plaats omdat wij denken dat wij elke keer als we het woord “Srebrenica” horen, er aandacht aan moeten schenken. Zijn wij nog wel in staat iets te verwerken en achter ons te laten of blijven we altijd doorzeuren over hetzelfde? Soldaten zij  nu eenmaal geen vredesengelen maar moordmachines die erop getraind zijn verschrikkelijke andere mensen die ons bedreigen af te maken. Klaar!

Is dat ook politiek correct Machiel of moet ik er nog een schepje bovenop doen? Iets anti-homo ofzo? Vind je dat lekker? Wil ik best doen hoor maar het is o zo platvloers en daarmee dus iets dat je vermoedelijk wel zult begrijpen. Volgens mij zou het héél politiek incorrect zijn maar alleen al daarom voor jou ontzettend acceptabel.

Sorry hoor, maar ik doe het vandaag niet. Ik houd mijn kruit liever droog. Misschien wil ik nog wel eens een discussie met je over “politiek correct zijn” en wat daar precies verkeerd aan is.  Naar mijn mening is iets politiek correct als je bezig bent een mantra af te draaien dat anderen ook al aan het afspelen waren. Maak je een verhaal waarin je je emoties en humor naar voren laat komen, dan is er geen sprake van politieke correctheid, dan is het het uitspreken van je hart. Heb jij zoiets? 

Genoeg, want ik begin bijna politiek correct te worden in het afbranden van een persoon en dat heeft niet mijn voorkeur. Ik houd er niet van mensen op de persoon  aan te vallen maar ja, er zijn grenzen natuurlijk. Dat geldt ook voor John Sheenan. Ik begrijp nu trouwens wel waarom wij zo graag de bondgenoot van de VS willen zijn. Het is qua gedachtengoed zo’n achterlijk land dat je blijft lachen, ook in het veld. Ik denk dat Srebrenica is gevallen vanwege een lachbui onder de Nederlandse militairen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Service

http://nieuws.nl.msn.com/algemeen/article.aspx?cp-documentid=152642445

http://nieuws.nl.msn.com/algemeen/article.aspx?cp-documentid=152648363

www.vkblog.nl/bericht/255504/God,_Darwin_en_de_natuur

Hoofddoek en rotkop, de perfecte integratie

Deze week liep ik een keer met mijn hondje buiten, een dier dat zich perfect heeft geïntegreerd want hij poept nooit in de huiskamer. Het duurde even maar ineens werd ik gestoord door veel geschreeuw, gekwetter dat door een megafoon leek te komen.  Ik keek om mij heen en zag een moslima met hoofddoek op de fiets naderen, luid schreeuwend door haar mobiele telefoon. Ik dacht: Daar heb je het, de perfecte integratie. Fiets en hard geschreeuw door de mobiele telefoon waren typisch Nederlands en de hoofddoek komt tegenwoordig vooral uit de moslimwereld. Schitterend. Echt om van te genieten. Zoveel integratie, dan zie je die hoofddoek nauwelijks nog. Het was mijn hond veel minder opgevallen  want die let daat niet op. 

Tegen het eind van het rondje kwam ons alweer een vrouw op de fiets tegemoet. Deze keer zonder hoofddoek en ook zonder mobieltje maar…met een typisch, traditioneel Oud-Hollandse rotkop. Mijn God, wat keek dat mens zuur en chagrijning. Het leek wel of ze met een partijtje waterboarding met azijn achter de rug had. En toen schoot er opnieuw iets door me heen: kijk, we zouden niet de hoofddoekjes moeten verbieden maar dit soort Hollandsre rotkoppen. Bij zo’n uitzicht zakt de moed je in de schoenen en vergeet je helemaal dat er ooit nog wel eens betere tijden aan zouden kunnen breken. Het doet mij ook denken aan die uitdrukking die we in Nederland hebben voor een massa aan regenwolken: een schip met zure appelen. 

Als je net zo zure kop hebt als sommige nieuwbakken politieke voormannen van deze samenleving, dan zie je zoiets natuurlijk niet. Voor mij is het schrikken. Misschien zou de combinatie van zure rotkop en hoofddoekje de ultieme integratie zijn maar het liefst ben ik toh van de zure gezichten af.

Nu zullen sommigen onder ons  willen beweren dat zo’n zuur hoofd niets te maken heeft met geloof. Dat kan best zijn maar het heeft wel iets te maken met de kijk op de wereld en die kan net zo frustrerend zijn. Die zure ontevredenheid is geen goede voedingsbodem voor een prettige samenleving. Daar ben ik zeker van. Dat werd mij nog eens extra duidelijk toen ik zag hoe dit chagrijnige geval moeite had met het openen van haar tuinpoort. Een deur die ik binnen twee seconden open had gedaan, daar deed zij tien minuten over. Ongelooflijk hoe je denken en geest van iemand aan het “aangezicht” kunt aflezen. Ja zeker, het mens worstelde de fiets onhandiger  met méér moeite in de tuin  naarbinnen dan dat mijn buurvrouw achteruit inparkeert en ik kan iedereen verzekeren dat ook dat geen gezicht is.

Eigenlijk liggen humor en integratie op straat. Het zure hoofd en de hoofddoek en de fietsende, kwetterende moslima waren allemaal gewoon passanten tijdens een korte  wandeling. Wat hebben we toch een mooie, gevarieerde wereld. Er is geen enkele reden voor chagrijn en al helemaal niet voor verboden.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http:4politicians.wordpress.com