Plaatsvervangende schaamte voor godsgruwelijke waanzin

 

Toen de Duitsers op 10 ei 1940 binnenvielen, hadden de soldaten een bijzondere boodschap meegekregen. Zij zouden strijden voor een groot Duits Rijk en…om de Nederlanders te beschermen tegen het misdadig imperialisme van de Britten. Bovendien zouden ze voor de daarnaar smachtende Nederlanders de weg bereiden naar een heerlijke, nationaalsocialistische staat. Als soldaat wil je dan wel even je extra best doen en ga je je werk zien als humanitair zendingswerk.

Gisteravond liet de NOS een gesprek zien met ouders van een omgekomen soldaat in Afghanistan. Vreselijk als je je hele leven verder door moet brengen met de gedachte dat je zoon misschien wel voor helemaal niets is vermoord. Zinloos geweld zouden we zoiets noemen als het op het dorpsplein  gebeurde. Walgelijk en ik kan mij het verdriet van de ouders voorstellen, Het is een persoonijke ramp.

Toch trof mij een opmerking van de moeder. Zij pleitte voor voortzetting van de missie want “wij zouden die mensen daar toch bij de hand nemen?” Toen zakte mijn broek af. Wie heeft haar die geestelijke armoede voorgeluld? Ik vrees dat de medewerkers van Defensie daar debet aan zijn. Afghanen willen niet door ons bij de hand genomen worden evenmin als wij de zegeningen van een nationaalsocialistische staat wilden leren kennen.  Voor elke waanzin blijkt wel een misdadige rotsmoes te zijn. Misdadig omdat ze de goedgelovigen onder ons misleidt.

Afghanen zijn geen kleine kinderen en ze zijn ook niet hulpeloos. Ze willen wel onze steun bij het verdrijven van de Taliban omdat in zo’n geval hun eigen groep de baass kan worden en de Taliban onderdrukken. Dat heeft niets te maken met “bij de hand nemen”. En waar naartoe eigenlijk? Naar onze eigen feestelijke heilstaat?

Na al die eeuwen zouden we nu toch eens moetene begrijpen dat er met geweld niets te verbeteren valt in de wereld. Het superioriteitsgevoel dat spreekt uit een zin als “ik dacht dat we ze bij de hand zouden nemen” lijkt uit de negentiende eeuw te stammen. Als de Afghanen een ander leven willen, hebben ze daar niet de hulp van onze soldaten bij nodig. Ze krijgen uitsluitend een ander leven als ze er  zelf voldoende in geloven.

Daar komt bij dat de presentatie van militairen in de discussie rond het kabinet absoluut ongepast was. Militairen hebben in die zaak helemaal niets te zeggen. Zij voeren beleid uit en daarmee basta. Ze kunnen ook niets zeggen omdat zij een veel te beperkt zicht hebben op de situatie in zo’n land. Hebben zij ooit iets gelezen vantevoren over stammen, volkeren, geschiedenis en aardrijkskunde van het land? Van geloof  en cultuur, van opvoeding en verhouding tussen man en vrouw? Nee? Nou, wat DOE je er dan? Als je ergens mensen bij de hand wilt nemen, moet je eerst inburgeren.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Sneeuwblind

Het is koud en somber de laatste weken en ik ken tal van mensen die zich daardoor laten we beínvloeden. Ja, er zijn er zelfs die alst krijgen van een winterdepressie en dat is erg handig want dan kun je die de schuld geven van alles wat mis gaat. Bij die winterdepressie hoorde volgens mij gisteren ook het voorstel van twee PvdA beckbenchers om de verkiezingen meer naar de zomer op te schuiven. Dan zouden er meer kiezers komen. Nou, dat zit nog.

Zodra de zon ook maar enige warmte biedt, begeven Nederlanders zich namelijk naar het bos en vooral naar het strand en zijn ze de halve dag bezig te voorkomen dat de barbecue in brand vliegt.  het lijkt mij toch een wat vreemde gedachtengang. D éne keer is het te koud, de andere keer te warm en  de derde keer te nat of staat er teveel wind. Een mooie manier om de verkiezingen helemaal af te schaffen dus? Zou dat de bedoeling zijn?

Mijn irritatie ontstaat vooral door alle ideeën om verkiezin gen aantrekkelijk te maken door waanstimulansen. Zo is er al eens het idee geweest om alle verkiezingen steeds op edzelfde dag tegelijkertijd te houden. Dan zouden er meer mensen komen. ik geloof er niets van. Natuurlijk, in het begin kan dat het geval zijn maar op den  duur. ik ebdoel…kijk nu eens naar het CDA. In het verleden had de Katholieke Volkspartij éénderde van alle zetels in het parlement. Nu komen de drie grote christelijke aprtijen van het CDA samen met moeite aan een vijfde.

Zulke “fusies’  brokkelen altijd af. De interesse vloeit weg en vaagheid gaat triomfen vieren. Nee, ik ben niet zo van de kunstgrepen. Het is alsof  ik mijn kansen op een afspraakje vergroot door samen te doen met de buurman. Hoewel…nou ja…als ik teveel zeg, krijg ik burenruzie.

Nee, maak die verkiezingen nu eens aantrekkelijk door uit te gaan van het beginpunt. Het gaat er niet om dat de kiezer de politici dient door op te komen draven. Het gaat erom dat politici en burgers elkaar ontmoeten zodat de kiezers oo iets te kiezen hebben. Veel luisteren en begrijpen. Snappen waar de knelpunten liggen en iet steeds maar weer de mantra van het partijprogramma draaien. Luisteren en ingaan op behoeften. Daar gaat het om. Een beetje meer populisme kan echt geen kwaad. Populisme wil zeggen dat een politicus tegemoetkomt aan de behoeften van de burger. Wat is daar mis mee?

Dat wil nog helemaal niet zeggen dat alles  gebaseerd zou moeten zijn op onderbuikgevoelens maar, helaas, het is niet anders. De meeste kiezers hebben niet veel meer dan hun onderbuik om mee te denken. Althnas niet als het om politiek gaat. Incorporeer daar nu eens een deel van door die gevoelens te vergelijken met uw principes en te kijken wat eventueel daarbinnen toelaatbaar is. Dan zullen burgers het nut gaan inzien om naar de stembus te gaan want…kiezen maakt verschil. Dan zijn er verschillen en richtingen. Dan maakt een koutje echt niets meer uit.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com