Begin en einde van de Tweede Wereldoorlog

Harko is een oer-Twent, zo’n Tubant die ooit samen met de Bataven van de rijn af kan zakken maar toen een eind naar het Noorden moest oprotten om Julius Syfillis ruimte te verschaffen. Zo’n Twent van aardkluiten en ganzen. Hij herinnert zich de eerste dagen van de Tweede Wereldoorlog nog goed.

“Ik was een mannetje van vijf en ik stond om zes uur ’s morgen s in het knollenveld”, vertelt hij. Toen  riep ik naar mijn vader dat de buren eraan kwamen in grijze overalls. “Maar ze komen deze keer geen aardappelen brengen”, schijn ik er nog over geroepen te hebben. We hebben er  nog vaak om gelachen al weet ik het zelf niet zo goed meer.” Harko’s vader kwam al gauw kijken en riep toen geschrokken: “Allebastend, die moffen komen ons de les lezen.” Historische woorden in het gezin van Harko.

“Ja, we hebben  ook onderduikers gehad, Joden. Mijn moeder vond dat het moest maar ze heeft er niet altijd plezier aan beleefd. Ze kan zich nog levendig herinneren dat ze moeite hadden de verse karbonaadjes te eten. Ja, er was op de boerderij geen hongersnood. “Anders hadden ze dat varkensvlees wekl gegeten”, herhaalde mijn moeder steeds weer. “En ze hadden het alsmaar over “koosjer”. Mijn vader heeft eindeloos moeite gedaan om duidelijk te maken dat mijn jongste zusje “Koosje” heet. “

Harko krijgt er een verdrietig gezicht bij. “Mijn moeder is nu honderd maar ze kan die beelden en herinneringen maar niet kwijtraken. O ja, een paar keer was het bijna gelukt maar dan is er weer ene herdeking of een malloot die bij Arnhem een oorlogspretpark wil aanleggen. Hollands Normandië, en dan komen de herinneringen weer boven. Vanmiddag dacht ik: “het is september dus we kunnen veilig de tv aanzetten. Er is vast niets gevaarlijks en wat dacht je wat? Trakteerden die lui ons op de eerste choten van de Duitsers op Polen. Staat er zo’n mafkees van een Poolse premier te roepen: “Nu weten we wie de oorlog begon en wie de beulen waren.” Nou, toen was de boot weer aan. Huilen, janken, onrustig heemn en weer lopen, koffie over de vloer.”

“Nee, zelf herdenk ik nooit. Je leert er niets van  en ook niet van zo’n Normandisch pretpark. Het enige wat het oplevert zijn “games”. Ikzelf denk nooit aan de oorlog terug behalve aan dat moment in het knollenveld. Dat was wel mooi ja. Voor mijn moeder is het erg, dat herdenken. De oorlog houdt nooit op.”

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com  

Service

www.indieherdenking.nl/cms/…/showpage.asp?…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s