Angela en de Turken

Lawrence
I’m an Englisman in Damascus

Ooit waren Duitsers en Turken grote bondgenoten. Ja zeker, in de Eerste Wereldoorlog trokken ze gezamenlijk op tegen Britten , Amerikanen, Fransen, Russen en…Arabieren. het verhaal  van Lawrence of Arabia spreekt boekdelen

Het heeft niet mogen baten. Angela Merkel is geen voorstander van de toelating van Turkije tot de EU. Begrijpelijk, met die toetreding krijgt Duitsland er een demografische concurrent van formaat bij.  Angela’s  bondgenoot, de FDP. kan  het niet schelen. Dat is slecht nieuws voor de EU maar goed nieuws voor Camille Eurlings en Geert Wilders. Beiden zijn fervent tegenstander van de toetreding. Misschien baalt Camille ervan dat de Turken niet beter hun best doen voor de Oriënt-Expres. Even zo goed zouden beide heren zich eens ernstig moeten afvragen wat het alternatief is.

Hoe dan ook, ook ik heb mijn twijfels en niet omdat ik niet van Turken of hun land zou houden. Ik heb wel andere bezwaren.  In de eerste plaats vind ik dat het bizarre conflict op Cyprus moet zijn opgelost voordat Turkije lid wordt. Je kunt je toch niet voorstellen dat drie leden van de Unie met elkaar kissebisen en de hersens inslaan vanwege een stukje grond? (Griekenland, Cyprus en Turkije). Tot voor een jaar of vijf was dat ook altijd het uitgangspunt bij toelating van nieuwe leden: terreitoriale kwesties moeten zijn opgelost. Met de toelating van, het door mij zeer beminde, Cyprus, is dat uitgangspunt belachelijkerwijze losgelaten.

Daarbij komt dat niet alleen territoriale twistpunten een probleem kunnen  vormen maar ook etnische. Die spelen in Turkije een rol en ook in een aantal bestaande lidstaten (Roemenië, Slowakije, Letland). Dat is al erg genoeg en een toelating van Turkije zou het etnische probleem alleen  maar versterken.  De Unie zou regelrecht betrokken raken bij de Koerdische aanspraken. Merci bien! 

En dan…waar eindigt het verhaal? Wat stelt de EU eigenlijk voor? Waarom heet ze “Europees”? Heeft dat predikaat te maken met de grenzen van een werelddeeel? Dat zou toetreding door Rusland bijvoorbeeld onmogelijk maken maar ook van Turkije! Gaat het om de waarden en normen? De gezamenlijke uitgangspunten die zo karakteristiek zijn voor het Europese denken? Dat is een veel mooiere gedachte maar Turkije is daaraan nog niet toe. Misschien willen de Turken wel helemaal niet aan de Europese waarden en normen. Ik zou dat niet erg vinden maar dan blijft een lidmaatschap van de EU buiten bereik voor hen.

De afgelopen jaren is de groei van de EU veel en veel te snel gegaan. Daardoor en daarvoor zijn principes overboord gezet en dat is een slechte ontwikkeling. Wie zijn eigen wortels verloochent, herkent zichzelf niet meer op een slechte dag. Het zal een goede dag moeten zijn waarop ik bereid ben om Turkije als lidstaat te accepteren. Van eeuwige uitsluiting wil ik niks weten. Dat laat ik aan Geert over. En Angela, ach die komt tot inkeer. Ze komt zelf uit een land dat tientallen jaren nergens aan mee mocht doen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Service

http://www.biosagenda.nl/film_lawrence-of-arabia_5117.html –

www.europa-nu.nl/9353000/1/…/vh9hce2h6wda

www.scholieren.com/werkstukken/26167

www.lokum.nl/turkije/…/vicieuze-cirkel-over-toetredingturkije

www.chrisaalberts.blogspot.com/…/nog-meer-europese-uitbreiding.html

www.eu.blog.nl

www.newropeans-magazine.org/content/…/86

Van Maasbach tot Cadzand

 

Maatje

Maatje

Het was de laatste dag van januari 1953, een zaterdag, een heerlijke, vrije dag met volop sleeën want bij ons in Winschoten lagen al dagenlang de dikke sneeuwhopen voor de deur. Het was al donker en mijn vader liep bezorgd ijsberend door de kamer heen en weer. Ik keek naar de lamp want daar kwam alle heil en onheil vandaan. Met Sinterklaas regende het daarvandaan pepernoten en schuimpjes. Het was acht jaar nadat een storm uit het oosten voorgoed ons land had verlaten, het was zesenhalf jaar na mijn  geboorte. En nmijn vader keek bezorgd alsof zijn derde kind geboren moest worden.

De radio tetterde de hele avond, een type dat je nog wel eens in films over WOII ziet en mijn vader  begon steeds besorgder te kijken. De wijzers naderden het uur waarop ik naar bed moest maar ik begreep dat de loeiende wind rond ons huis wel ees voordeel voor mij kon betekenen. Mijn ouders hadden het over opblijven. En we bleven op want het water stond hoog aan de dijken.

Ik genoot met volle teugen van het nachtje doorzakken. Het was de bedoeling dat ik op de divan in  de kamer wat zou uitrusten maar daar kwam natuurlijk weinig van. Het hele gezin zat beneden in de zitkamer en iedereen kaartte al had ik niet door hoe dat tegen de wind kon helpen. Van tijd tot tijd kwamen er pelpinda’s op tafel en limonade. Acht jaar na de storm uit het oosten dreigde een storm uit het westen ons te vernietigen.

En zo werd het 1 februari, zondag, en Nederland was een provincie kwijt. Het vruchtbare Zeeuwse land had plaatsgemaakt voor zout water. Zondag, de dag des Heren en een dag waarop niemand in Zeeland mocht werken, werd een dag van hard aanpakken. Een dag , vooral, van het vege lijf redden. Dat was iets dat enkele duzienden mensen niet lukte. En dan de vele, basoluut hulpeloze, dieren die geen scjhijn van kans hadden  om te ontnappen aan de vloed. Nee, het was geen pretje om te zien zo nu en dan.

Daarbij kwam de hoofdlijn van de film. Een meisje krijgt een kind van een man waarmee ze niet is getrouwd en dat in het land van Jan Peter anno 1953! Haar vader is diep geschokt in zijn onwrikbaar geloof en zit als een autistische pilaarbijter aan tafel. Uiteindelijk blijkt natuurlijk uitgerekend deze ene dochter de enige te zijn die net als haar vader de ramp overleeft. Waar de baby is gebleven, die speurtocht, dat vormt het hoofdthema van de film. Uiteindelijk wordt hij gev onden als 18 jarige jongen, gestolen door een andere moeder die een dode baby had. En ja, vader verzoent zich weer met zijn dochter.

Dat godsgruwelijke mensonterende geloof dat meisjes die “te vroeg” moeder worden veroordeelt tot nakomelingschap van de duivel. Dat maakt me misselijk. Een geloof dat je al in de kist legt nog voor je bent overleden.  Ik zie de gevolgen ervan hier vlak in de buurt en ze zijn afschuwelijk. Ik zag de gevolgen ervan gisteravond en en ik zag ze in de film Bride flight. Nee, wat een contrast met het optreden van David Maasbach. O nee, niets voor mij, maar begrijpelijk is het wel. Een geloof dat vreugde biedt lijkt mijn een beter Deltawerk dan de goddelijke depressie.

Ik moest daaraan denken toen ik gisteravond weer hoorde hoe iemand in “De Storm” weer eens een bewijs zag van de verderfelijke invloed van een godsgeloof. Uiteindelijk, inderdaad, uiteindelijk gaat het er al weer om wat je er zelf van maakt. Idereen op zijn of haar eigen wijze. En zo is het ook met het beeld dat wij van politici hebben.  Want waarom stem je op iemand? Omdat je hem of haar herkent. En als je nou vindt dat de door jou gekozen politici je bedonderen? Ik reken erop dat die gedachte een frisse wind door je gedachten laat gaan.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

 

Service

www.imagotest.nl

www.mensinwereld.nl/Zelfbeeld…/zelfbeeld__ego_en_negatief_zel.html

www.leslink.nl/0%20a%20watersnood%201953/Watersnood%201953

www.destormdefilm.nl

Opmars van de hoofddoek of de Islamisering van Nederland

Droeg de moeder van Mohammed een hoofddoek? Historisch gezien was dat waarschijnlijk wel het geval. De hooffddoek maakte een niet te missen onderdeel uit van  de cultuur in het Midden Oosten. Dat is tot op de dag van vandaag zo. De hoofddoek heeft geen oorsprong als symbool voor het geloof en eigenlijk weten moslims en niet-moslims dat heel goed. 

Het meest vereerde symbool van het Christelijk geloof is het kruis met een beeltenis van Jezus daaraan verbonden. Toch waren kruizen met daaraan gespijkerde mannetjes al eeuwen tevoren heel gebruikelijk in het Romeinse Rijk. Niet leuk, wel frequent. Al heel vroeg is het kruis met de daaraan genagelde Jezus een typisch symbool voor het Christendom geworden. Het is te vinden in  klerken, op vlaggen, wapenrustingen, paleizen en wapenschilden. Vol trots en zelfverzekerdheid werd het Christelijke kruis steeds weer hoog boven de menigte verheven.

Kom daar nu eens om in Islamitische landen. Ik ken geen nationale vlaggen waarin een hoofddoek is afgebeeld. Geen paleizen en geen harnassen met een “heilige hoofddoek”. Daaruit blijkt al dat de hoofddoek op geen enkele manier een symbool is voor de Islam. Toegegeven: er zijn moslims en niet-moslims die daar anders over deenken maar hun opvattingen berusten op een misvatting. En zie, de integratie achterhaalt de drogreden.

Gistermorgen verschenen bij “Goede Morgen Nog Steeds Nederland” twee trendwatchers. Nu snap ik dat deze mensen voorl tot taak hebben ons allem,aal wijs te maken dat wij een bepaald soort kleiding willen dragen zodat de mode-ontwerpers veilig een bepaald soort kleding kunnen  maken. Allemaal marketing-flauwekul dus maar…zij stelden een ontwikkeling vast die ik ook al had waargenomen.

Hoofddoekjes worden trend en mode. Steeds meer mode-ontwerpers betrekken het kledingstuk “hoofddoekje” bij hun creaties. Rode, gele, groene beige bewerkte en bonte, met en zonder gouddraad en ga zo maar door. Het zou me niets verbazen als binnenkort McDonald en IKEA met een eigen hoofddoek komen of op zijn minst H&M. De hoofddoek wordt bon ton. Dat zou nog niet zo gek zijn want in de dertiger jaren van de vorige eeuw was dat ook al het geval en vlak na WOII liep menige doorsnee huisvrouw met een hoofddoek. Mijn moeder bijvoorbeeld. Om de één of andere reden komt in de mode altijd alles terug.

Volgens één van de trendwatchers was er voor Geert Wilders trouwens alle reden om zelf ook een hoofddoek te gaan dragen. Hoe dan ook, ik voorspel een mooie toekomst voor de Marokkaanse pantoffel, kledingstukken uit Turkije en andere moslimlanden en een herleving van de sluier. Die laatste zal echter niet gedragen worden om het gezicht te bedekken maar om de zinnen van anderen te prikkelen. En voor de sjiekigheid natuurlijk. De hoofddoek is het symbool van de vrouw die zichzelf begeerlijk maakt.

Er is wel een probleem voor de puriteinse Prinzipienreiter in Frankrijk en Vlaanderen die overhaaste beslissingen hebben genomen en het dragern van de hoofddoek in allerlei openbare situaties hebben verboden. Ik wed dat zij die voorschriften binnenkort weer moeten terugdraaien. Dat alles tegen de zin van Geert natuurlijk die zal spreken over de Islamisering van de mode. En ja, een vriendin  van me vond dat ik beter een column kon gaan schijven over de hoedjes van Prinsjesdag. Nou wie weet, misschien heb ik hiermee wel een voorschot op de toekomst genomen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Service

www.youtube.com/watch?v=Stet9MRHUi8

www.forums.marokko.nl/…php/t-347264-p-11.html

http://forums.marokko.nl/showthread.php?t=1503123

www.scholieren.com/werkstukken/25055

www.rug.nl/scholieren/…/hoofddoek

www.forum.viva.nl/forum/list_message/3929088

www.hababam.nl/forums/…php/t-23010.html

Gelukkig is het land

Wie liep er ook weer weg?
Wie liep er ook weer weg?

Dronken lor Hero Brinkman heeft verschrikkelijk veel geluk. Nadat hij uitvoerig moslims, Antilianen en socialsiten heeft kunnen beledigen, krijgt hij zelf alle begrip. Wat is dit toch een mooi land!  Het ontbreekt er nog maar aan dat er een Islamitische leidsman naar hem opbelt om hem van zijn probleem af te helpen. Ik had verwacht dat veel meer mensen duidelijk zouden  maken dat het bon te gekakel van Hero in het verleden duidelijk dronkemanspraat is egweest en dus niet serieus te nemen.

Hero kan dus van geluk spreken maar of hij zich dat realiseert is de vraag. Hij is van huis uit zo’n doorgebakken bitterbal dat hij het ook in de toekomst wel bij borreltafelpraat zou houden. Zijn partij doet dat in elk geval wel, gezien de ergernis in het clubje voor de aandac ht voor het suikerfeest in een kinderpogramma. 

Eén van de excuses voor zijn gezuip schijnt te zijn dat Kamerleden zwaar onder druk staan in hun werk. Ja en? Was er dan beloofd dat het gemakkelijk zou worden om ons volkje te vertegenwoordigen? Onder druk! Het is de druk die de dames en heren in de Kamer zelf creëren. Dat is heel wat anders dan de druk van de kleine ondernemer die in deze tijd nauwelijks weet hoe hij het hoofd boven water moet houden. Dat is druk! En dronken achter de toonbank staan, dat is geen goede keuze.

Drinken is een vlucht, weglopen en voor weglopen zijn we in ons mooie landje niet bang. Kijk maar eens naar de VN-delegatie die uit de zaal wegloopt als de eerste de beste gekke schereeuwlelijk uit Teheran een potje antisemitisme ten beste geeft waar je misselijk van wordt. Misselijk, ja, maar dat is geen reden om weg te lopen. Mag ik de dames en heren van de internationale rechtsorde eraan herinneren dat zij zelf degenen zijn die volop kansen bieden aan achterbuurters en idioten in tal van landen om de macht te grijpen? Is het de geachte afgevaardigden  ook opgevallen dat de eerste de beste cabaretier in Duitsland lukt om 18 procent van de stemmen op zich te verzamelen terwijl hij niet eens meedoet aan de verkiezingen? Het zou tijd worden om eens wat ordelijkheid en stijl in de politiek aan te brengen en weglopen hoort daar niet bij. Weglopen, schande, lafbekkerij!

Gisteravond maakte ik ook een staaltje van wegloperij mee dat me beroerd maakte. Eén van onze raadsleden  is ov erleden. Hij was, het moet gezegd worden, niet door iedereen heel erg geliefd. Eén van de andere raadsleden had een uitgesproken bloedhekel aan hem, dat was trouwens wederzijds. Een soort Israël-Palestijnen verhouding.

Nu had de burgemeester aangekondigd dat hij één minuut stilte zou vragen voor het overleden raadslid. Dat gebeurt altijd. Zijn woedende collega maakte daarop luidkeels in de media bekend dat ze weg zou lopen tijdens de éne minuut stilte. Dat leverde haar een hoop commentaar op en dus besloot ze maar helemal weg te blijven, tot onmiddellijk na die minuut. Toen kwam ze vrolijk binnen. Ze had dus stiekem vanuit de gang staan loeren of we klaar waren.  Weglopen! Bah!

En wat dacht je wat? Even later werd ze door bijna alle raadsleden gefeliciteerd omdat ze een nieuw commissielid had. Ik bedoel maar, weglopen en kort daarop “smak-smak”. We hebben een prachtland waar dat allemaal zo maar gaat. In Theran zou het niemand lukken. Daarom zing ik uit volle borst:

“Geklukkig is het land,

Dat God den Heer beschermt,

Als daar met moord en brand,

Den vijand rondom zwermt.”

 

Ja zeker, laat God ons maar beschermen. De weglopers zullen het niet doen.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Service

www.herobrinkman.web-log.nl

www.tweedekamer.nl

www.sargasso.nl/…/netanyahu-spreekt-voor-de-verenigde-naties

www.brandweerdelft.nl/d8/?p=962

www.vkblog.nl/…/Minister_Ter_Horst_over_dronken_voetgangers_en_Hero_Brinkman_(PVV)_die_overlast_in_de_politiek_geef

www.article.feeds4all.nl/Dronken

www.nu.nl/…/weglopende-antilliaanse-politici-zijn-hooghartig.html

Nooit vergeten wat er gebeurd is

 

E en goede nachtrust ten voeten uit
Een goede nachtrust ten voeten uit

Vannacht heb ik sinds tijden weer goed geslapen. Misschien komt het doordat ik mijn zieke kater uit zijn lijden heb verlost, misschien  ook door de stevige Bow more van gisteravond. Hoewel, whisky is vaak een drank die het bloed opjaagt en daar slaap je niet goed op. Rode wijn is beter.

Hoe dan ook, toen ik vanmorgen opstond, wist ik zeker dat het een mooie dag zou worden en dat werd het ook. Hoewel, het werd wel laat allemaal en dat bleef het, door alle gebeurtenissen heen. ik begreep gewoon niet waar de tijd bleef. Dat was ook het geval tijdens mijn bezoek aan het Nederlands instituut voor oorlogsdocumentatie (NIOD), waar ik maar eens in de NSB-archieven was gedoken. Daarvoor had ik zo mijn redenen maar tussen neus en lippen door kreeg ik een fraai panorama van die “politieke partij”.

Het was al gauw duidelijk dat deze worstelde met grote interne problemen. het regende bijvoorbeeld klachten over schlemielen die lid waren maar permanente dronkenschap vertoonden of hun partijgenoten oplichtten. Dan ga je begrijpen waarom Wilders geen leden wil. Hij begrijpt dat het zulk tuig is dat je er alleen maar ellende mee in de tent haalt. Liever zit hij als een elitair baasje op zijn wolzak.

Dat is dan een behoorlijke tegenvaller voor al die volgelingen die denken dat Geert het zo goed bedoelt met de ‘gewone man”. Jaja, hij spreekt de taal van de straat maar wil er een rode loper voor zichzelf van maken.  Maar goed, het geheim rond de lidloze partijen, heuh?, is opgelost. Geert wil voorkomen dat PVV-er een scheldwoord wordt zoals “NSB-er”. Het wordt door heel wat mensen gebruikt die zich niet een sbewust zijn van de betekenis van de afkorting. Dat krijg je als je steeds projecten bedenkt “opdat de mensen nooit vergeten wat hier gebeurd is”.

Uit die gedachte is ook een  hele reeks van games ontstaan waaronder nog net geen exemplaar te vinden is dat de holocaust alsn onderwerp heeft gekozen. Maar…een computerspelletje over de Wannseeconferentie, dat zou moeten kunnen. En doe dan ook maar een “game” over de NSB waaruit blijkt dat het allemaal smeerlappen en oplichters waren. Een spelletje met scheldtechnieken.

En als we dan zijn uitgegamed maken we een spelletje over de verslaving aan de verbreding v an snelwegen, de vergissingen die daarbij horen en de stommiteiten die erbij passen en die we nooit mogen vergeten. Een standbeeld van een file bij Delft. lijkt me een geod monument want over tien jaar staat alles daar weer vast. Geniaal! Want ja, elke generatie begaat wel eens een uitglijer maar vergeten, nee, dat doen we nooit.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Service

www.autoblog.nl/…/eindelijk-forse-verbredingsnelwegen-op-komst

www.bright.nl/binnenkort-vliegen-we-over-de-files-heen

www.henkleenaers.nl/int14.htm

Voel je schaamte of gevoel?

Maatje
Maatje

Twaalf jaar geleden bracht ik mijn voskleurige ruin naar de dierenarts omdat hij een been had gebroken en niet meer te repareren was. Ik weet nog dat ik me daarbij heel verdrietig voelde maar niet meer rpecies hoe erg dat was. Tenminste, tot vandaag…vandaag heb ik mijn ruim zestienjarige rode kater naar de dierenarts gebracht omdat hij aan ongeneeslijke lymfeklierkanker leed. Samen met mijn vrouw heb ik hem begeleid tot aan het moment dat zijn ogen dof werden. Ik kan met mijn hand op mijn hart verklaren dat ik al ’s morgens vroeg voor het zo ver was dikke tranen met tuiten heb gehuild en later biggelden ze weer tevoorschijn.

Ik hoor bij dat soort gebeurtenissen nog steeds mijn vader zeggen “ach het is maar een kat.” Voor mij voelt dat anders. Billy is zestien jaar één van mijn beste maatjes geweest die op mijn bureau lag, zich voor mijn beeldscherm posteerde en als hij de zoldertrap opkwam al begon met praten nog vóór ik hem zag.  Vaak was ik ook degene die tot hem sprak en dan gaf hij  antwoord  en op andere momenten liet hij zien wat voor een enorm ego hij had door met het puntje van zijn staart tussen zijn oren te zwengelen bij het lopen. Nee, de uitdrukking “het is maar een kat” is mij totaal vreemd.

Met z’n tweeën zijn we aanwezig geweest bij het inslapen hoewel ik daar eigenlijk helemaal niet bij wilde zijn. Aan de andere kant vond ik het niet eerlijk om mijn vrouw alleen te laten gaan en bovendien, misschien vond Billy onze aanwezigheid wel heel rustgevend. We hebben tenslotte zestien jaar met elkaar opgetrokken. Zestien jaar waarin de kinderen het grootste deel van hun puberteit doormaakten, heftige tijden. Steeds was daar de vrolijkheid die onverschrokken en kerngezonde  Billy bracht.

Toen hij pas bij ons was stonden we met z’n allen, inclusief de kat, in de keuken om een naam te bedenken. Ik stelde toen voor om te kiezen tussen Bill Clinton en Boris Jeltsin. Aan het resultaat is te zien welke van de twee de meeste stemmen kreeg. En ja, Billy had bepaalde trekken van de Amerikaanse president al wil ik die nu even niet allemaal uit de doeken doen.

Billy was sociaal, uiterst sociaal en tijdens verjaarspartijen bleek hij zich te ontpoppen tot receptiebeest. Hij ging alle gasten langs met een vriendelijk woord en een aai. Veelal vroeg hij in ruil daarvoor een stukje taart of een knuffel over zijn kop. Er zijn heel wat mensen in politiek en niet-politiek Nederland die daaraan een voorbeeld konden nemen.

PR van de bovenste plank en dat “woord” sprak hij dan ook luid en overduidelijk uit op het moment dat hij weer een knuffel kreeg. Nu is hij onderweg naar de kattenhemel waar geen honden zijn. Gelukkig maar want een jaar geleden takelde een loslopende zwarte hond hem lelijk toe. Dat is hij nooit vergeten en wij vergeten hem nooit meer. Ik schaam me er niet voor. Ik voel gevoel.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Ouwe sokken stoppen niet, de integratie ook niet

 

Vrijdagmorgen wandelde ik met mijn hondje achter twee moslima’s met hoofddoek. Aanvankelijk verstond ik ze niet en dacht ik dat zeabisch spraken maar dat pakte anders uit. Een vergissing is gauw gemaakt. Ze spraken wel degelijk Nederlands met een Arabisch accent en het ging ook nog ergens over. De één maakte héél duidelijk dat zij haar man  had verteld dat hij niet het recht had haar te slaan. De ander wist daarbij nog wel wat argumenten te bedeken. Kijk, dat is weer eens wat anders dan Truus en Bep die bij Appie over Silly Bang praten.

Het zijn die gesprekken die Geert steeds weer niet hoort. Als je flauw bent zou je denken dat hij teveel waterstofperoxyde in zijn oren heeft gegoten. Foutje bij het douchen. Maar ja, zoiets kun je toch eigenlijk niet meer zeggen, het is oude koek.

Ik vond het een prima voorbeeld van voortschrijdende integratie. Goed waarnemen wat er in de samenleving gaande is, is iets anders dan snuffelen met de onderbuik.

Aan goede waarneming ontbreekt het natuurlijk wel want anders zou het kabinet na twee jaar regeren  geen 21 commissie nodig hebben om te onderzoeken wat het moet doen.  Eén van de heetste aardappelen van deze tijd is werken na je vijenzestigste. De vraag is waarom dat zo’n probleem moet zijn. De eerste mense die zuizend jaar wordt, is al geboren. Niemand zal toch met droge ogen kunnen volhoeuden dat hij bereid is 935 jaar AOW voor een ander op te brengen?

Daar staat tegenover dat een goed waarnemer tot een heel andere oplossing zou komen. In de eerste plaats is natuurlijk bekend dat veel mensen het na hun pensionering nog drukker hebben dan voor die tijd. Ineens gaan ze werk doen dat ze leuk vinden. Waarom zou de maatschappij daarvan geen gebruik kunnen maken? Dat is een kwestie van organisatie, en dat kan allemaal bijvoorbeeld beginnen met een competentie-onderzoek bij iedereen op 64-jarige leeftijd.

Een tweede element is de beperking van de AOW. Die kan ziolangzamerhand als volksverzekering best gemist worden. Dat wil zeggen: er zijn veel mensen die eigenlijk zelf maar voor zo’n voorziening zouden moeten sparen. Wie bijvoorbeeld gedurende minimaal vijf jaar minstens € 8000,- per maand heeft verdiend, moet maar afzien van de AOW. Wie bovendien een renderend vermogen heeft van meer dan € 2.- miljoen, kan het ook best zonder AOW doen.  Wie een pensioenvoorziening heeft van € 6000,- per maand of meer, krijgt geen AOW  (voor echtparen e.d. € 4000,- per maand per persoon). Dat levert meer op dan je zou denken.

En dan…wie echt niet meer wil werken, die krijgt doodgewoon AOW en pensioen met 65 jaar. Wie nog wat door wil gaan, krijgt een salarisd inclusief een kleine bonus die wordt uitbetaald bij het ingaan van de AOW. Niet zo’n gek idee, lijkt me.   

Ouwe sokken stoppen niet, ze gaan door totdat de gaten niet meer op te vullen zijn. De integratie stopt al evenmin. Het is de kunst haar in de gaten te houden. En Geert? Die stopt ook niet, hij heeft een gat in de markt gevonden.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Service

http://www.trouw.nl/nieuws/politiek/weekblog/article2868987.ece/Verhoging_van_de_AOW-leeftijd_.html

www.extra.volkskrant.nl/…/AOW-leeftijd_hoger,_leven_minder

www.janmarijnissen.nl/…/de-vvd-en-de-nieuwe-apartheid

www.nu.nl/…/hamer-wil-keuzemogelijkheid-bij-hogere-aowleeftijd