Europese mensen (6)

 

Het zal me wel niet in dank worden afgenomen maar ik wil toch even ingaan op het bestuurlijk systeem van Catalonië. Vanzelfsprekend zijn mijn voorbeelden volledig uit de lucht gegrepen en willekeurig.

Een bewoner van een Catalaanse stad heeft besloten en huisje op het platteland te kopen en zie: hij vindt een prachtig pand. Er moetw el wat aan gebeuren maar het huis bevalt hem wel. Hij vraagt een eerste toestemming aan voor de verbouwing en schakelt een architect en aannemer in. De laatste gaat met zijn mannen enthousiast aan hetw erk, extra leuk natuurlijk in deze tijd van crisis.

Op ene goede dag komt een controleur langs. Hij snuffelt met opzet naar zaken die hij kan afkeuren en ja, hij vindt iets. Zijn de deuren wel hoog genoeg? Hebben de kamers wel de juiste afmetingen? In plaats van alles ter plekke op te nemen, vindt hij dat de verbouwing moet worden stilgelegd.  De hele kwestie neemt hij op het het college van B&W en ja hoor, de burgemeester gaat zich ermee bemoeien.

Deze laatste is lid van de Partido Popular, de conservatieven. Hij gaat in gesprek met de aannemer die lid is van de PSOE, de socialsiten. Eenige vorm van overeenkomst is daardoor al bij voorbaat uitgesloten. Het feit dat een aantal bouwakkers werk heeft, in plaats van nietsdoend thuis te zitten, maakt niemand iets uit. Vergunningen moeten opnieuw nota bene bij de Catalaanse regering in Barcelona worden aangevraagd. Zoiets laat je natuurlijk niet aan een stadsbestuur of ambtenaar over!  De hele procedure kan een jaar vertraging opleveren. Overigens: aan de buitenzijde mogen wel veranderingen worden aangebracht maar niet aan de binnenkant. De logica ontgaat eenieder volslagen.

Voor het gel dat een Nederlander ooit nog durft te klagen over achterkamertjes en bureaucratie in eigen land, verwijs ik hem/haar graag naar dit verhaal. Bureaucratie kan als een rode lap op een stier werken. In Rusland hebben ze er ook een handje van maar daar gaan de burgers er anders mee om. Niemand trekt zich er iets van aan en het leven gaat gewoon verder.

Over de souvenirwetgeving heb ik het al gehad maar het nationaliosme neemt nog erger vormen aan in het onderwijs. Op basisschoklen in Catalunya wordt in het Catalaans lesgegeven en geen Spaans gesproken. Wie Spaans (grotendeels Castiliaans) w2il leren, moet daar speciale lessen in volgen. Voor Spaans geldt dus in Catalonië dezelfde status als voor Frans  of bijvoorbeeld Nederlands.

Nu is het waar. In de tijd van dictator Franco is de Catalaanse cultuur zwaar onderdrukt. Catalanen mochten niet eens hun eigen nationale dansen in het openbaar uitvoeren. Dat de Catalanen hun verwijt in de richting van de Castilianen doen uitgaan, is onterecht. Franco was geen Castiliaan maar een Galiciër en behoorde daarmee tot de meest kille en verregende Spanjaarden ter wereld.  Maar dan wel één met Santiago de Compostella op de plaats w zijn  hart behoorde te zitten.

Bovendien waren Castilianen en Catalanen in de Spaanse burgeroorlog verdeeld over alle partijen. Met andere woorden: samen uit, samen thuis. Dat is iets dat ze in België ook wel eens vergeten. Ja zeker, de Vlaamse nationalisten zien de Catalanen als hun Europese bondgenoten.  

Er is mij gezegd dat de weerzin van Catalanen ten opzichte van Spanje vergelijkbaar is met onze gevoelens over de Tweede Wereldoorlog. Nou ja, in de eerste plaats heb ik geen gevoelens over de Tweede Wereldoorlog en ook niet in negatieve zin over Duitsers dus dat raakt me niet. In de tweede plaats klopt het niet want het Catalaanse nationalisme richt zich mede tegen de Spaanse koning die nota bene de eerste trappen  tegen het Franquisme heeft uitgedeeld.

Zeker, dat gebeurde onder een zekere druk van de omstandigheden maar dat neemt niet weg dat hij als een soort Spaanse Gorbatsjov  de nieuwe koers heeft ingezet. Alles bij elkaar geloof ik dat het best goed komt met Catalonië en ik heb het plan opgevat om over vijf jaar burgemeester te zijn van een Catalaanse gemeente. Dat kan volgens het EU recht. Lijkt me leuk, zo’n gesprek met een aannemer en dan gewoon voetstoots toestemming geven. Heerlijk, weer iemand gelukkig gemaakt!

Nationalisme wordt wel eens versleten voor trots. Nou, daarvan heb ik gelukkig geen last. Mijn trots ligt in het feit dat ik in en met den vreemde toch mijzelf kan blijven. Ik ben onafhankelijk van nature.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Service

www.vl.altermedia.info/…/catalonie-stap-dichter-bij-onafhankelijkheid_4035.html

www2.nl.wordpress.com/tag/catalonie-onafhankelijk

www.radiovisie.eu/int/nieuws.rvsp?art

www.radiovisie.eu/int/nieuws.rvsp?art

www.catalonia.hyves.nl

www.taalaktiekomitee.org/takphp/blog

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s