Kribbig

Gisteren ontdekte ik de burgemeester en zijn vriendin op een hekje in een park, het zag er héél ontspannen uit en toch… Op dat moment was de burgemeester vermoedelijk al op de hoogte van het drama in Apeldoorn en ik wist er nog niets van. Verwonderd keek ik naar de vlaggen die ineens halfstok hingen. Ik dacht zelfs nog dat het ging om een actie van doorgedraaide republikeinen. In dat verband kun je het woord “doorgedraaid” trouwens net zo goed weglaten.

Eerst had ik het gevoel dat het een cadeautje was voor de zeventigjarige Pieter van Vollenhoven als voorzitter van de Onderzoeksraad voor Veiligheid. Een ander beweerde dat het juist een wraakneming was van Pieter voor de slechte manier waarop hij jarenlang in de familie is opgenomen geweest. Zolangzamerhand vrees ik dat het geen van beide was en dat we gewoon weer met iemand te maken hebben die om aandacht vroeg. Hoewel, misschien weten we het nooit want de man die de oorzaak was van het drama is overleden.

Zoals die auto stuurloos en doelloos over het plein koerste, leek het niet te gaan om een doelbewuste aanslag op de bus waarin de Oranjes zich bevonden. Het moet een v erwarde geest zijn geweest en verwarde geesten vragen meestal om aandacht. Aandacht die zij al heel lang niet krijgen, hoe zeer zij ook laten blijken dat er een probleem is. Het hoort bij ons hedendaags onvermogen om naar elkaar te luisteren. We zijn teveel met onszelf bezig en zien in ieder drama dan ook meteen een maatschappelijke risico. Zo’n drama haalt ons uit ons letterlijk zelfingenomen gevoel en dat betekent grote schrik, meer schrik dan nodig is.

Uitgesproken kribbig word ik dan ook van mensen die zich meteen afvragen of Koninginnedag nog wel gevierd kan worden zoals we dat de laatste jaren hebben gedaan omdat het feest klaarblijkelijk niet goed te beveiligen is. Voor mij geldt altijd de stelregel dat je de samenleving nooit zult kunnen beveiligen tegen de grootste gek.

Helaas maken we als samenleving die gekken veelal zelf. We gaan niet met bepaalde mensen om die het zichtbaar moeilijk hebben, luisteren niet naar mensen met problemen en laten al helemaal niet blijken dat we hebben geluisterd. Ik zie dat in mijn werk niet dagelijks maar wel heel geregeld gebeuren. Er heerst in de samenleving een nadrukkelijke weerzin tegen alles en iedereen die uitzonderlijke behoeften heeft. Dan komt ineens de uitdrukking “gelijke monniken, gelijke kappen” op de proppen. Jammer genoeg zouden we van die uitdrukking af moeten want gelijke monniken bestaan niet. Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is en de manier van zingen ontstaat door achtergrond, opvoeding, omstandigheden, geaardheid en noem maar op.

Zo vind ik dat een gebeurtenis als gisteren alleen maar een reden te meer is om met Koninginne (of Kongs-) dag door te gaan zoals we de afgelopen jaren hebben gedaan. . Op een slechte dag kan anders de burgemeester niet eens meer op het hekje in een park zitten.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://4politicians.wordpress.com

Service

www.onderzoeksraad.nl/index…/persbericht-algemeen-mr.-pieter-van-vollenhoven-eerste-voorzitter-ond

www.radioactive.blog.nl/algemeen/2009/04/30/koninginnedag-2009-op-de-radio

www.beleven.org/feest/koninginnedag

http://nieuws.nl.msn.com/algemeen/article.aspx?cp-documentid=16480277

www.thebecompany.nl/gedachten.htm

www.aandacht-communicatie.nl

www.aandachtvooru.nl

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s